Ο «καθηγητής» της επιθετικής ανάπτυξης από τη θέση του τερματοφύλακα, Στεφάν Ορτέγκα, αποτελεί παίκτη-κλειδί στην προσπάθεια αγωνιστικής μετάλλαξης του Ολυμπιακού προς το καλύτερο.
Αγχωτική μεν, αλλά με πολλά... ελπιδοφόρα ευρήματα δε! Κάπως έτσι μπορούμε να περιγράψουμε την πρεμιέρα του Ολυμπιακού στο νέο πρωτάθλημα της Super League.
Δεν χωρά καμιά αμφιβολία ότι οι «ερυθρόλευκοι» αποτελούν το μεγαλύτερο γρίφο της φετινής σεζόν και ουδείς μπορεί να προσδιορίσει με ακρίβεια το ταβάνι τους. Και πως θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά από τη στιγμή που το ημερολόγιο δείχνει σήμερα 23 Αυγούστου κι ακόμη, πιθανότατα, δεν γνωρίζουμε τα 4/11 της θεωρητικά βασικής τους ενδεκάδας. Μην πούμε τα... 5/11 γιατί η εικόνα του Αγιούμπ Ελ Κααμπί εξακολουθεί να είναι για όγδοο διαδοχικό μήνα επιεικώς ανησυχητική.
Κι όσο κι αν ο Νταβίντ Κάρμο έσπευσε να καλύψει τον σπουδαίο Μαροκινό για την απώλεια του πέναλτι (τόσο με το γκολ του, όσο και με τις δηλώσεις που ακολούθησαν) η νοοτροπία που επέδειξε ο Αφρικανός «killer» στην εκτέλεση του, είναι το λιγότερο προβληματική έως και επικίνδυνη.
Γι' αυτό απέκτησε ο Ολυμπιακός τον Ορτέγκα
Να ξεκινήσουμε από τα προφανή: Όσοι βρέθηκαν το βράδυ του Σαββάτου στο Φάληρο, δεν επέστρεψαν μετά από καιρό σπίτι τους με πρόβλημα στο... αυχενικό τους!
Για πρώτη φορά μετά από πολλούς μήνες είδαμε έναν Ολυμπιακό να προσθέτει ποικιλία στην επιθετική του ανάπτυξη και να μην επιδίδεται διαρκώς σε ένα μονότονο και εξαντλητικό μοντέλο μακρινών μεταβιβάσεων από τον τερματοφύλακα στους μεσοεπιθετικούς. Το αντίθετο συνέβη! Τα βλέμματα ήταν πολύ περισσότερη ώρα στραμμένα στο χορτάρι και λιγότερο... στον ουρανό!
Κι ο βασικός λόγος που υπήρξε η συγκεκριμένη μετάλλαξη ονομάζεται Στέφαν Ορτέγκα! Για να εκτιμήσει κανείς τη σημασία του ρόλου που θα έχει ο Γερμανός πορτιέρο στην προσπάθεια ριζικής αλλαγής της εικόνας των «ερυθρόλευκων» τους επόμενους μήνες, πρέπει να αντιληφθεί γιατί προτιμήθηκε ο συγκεκριμένος τερματοφύλακας από τόσους άλλους που προτάθηκαν το τελευταίο δίμηνο στους «ερυθρόλευκους».
Στο ποδόσφαιρο του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ - και όχι μόνο - ο τερματοφύλακας αποτελεί τον βασικό του playmaker. Αυτό είναι ίσως και το μόνο στοιχείο που συνδέει την old fashioned φιλοσοφία του Βάσκου με τους προπονητές που υποστηρίζουν το modern football και το διαρκές build up. Αν υπάρχει, λοιπόν, ένα στοιχείο που κάνει να ξεχωρίζει τον Ορτέγκα από πάρα πολλούς (ακόμη και κορυφαίους) άλλους Ευρωπαίους τερματοφύλακες, είναι η ικανότητά του να καθοδηγεί την ομάδα του, επιλέγοντας την καλύτερη δυνατή πρώτη μεταβίβαση για να ξεκινήσουν οι επιθέσεις της.
Όσοι παρακολουθήσατε το παιχνίδι με τον Ατρόμητο, θα παρατηρήσατε ότι ο Γερμανός επέλεξε τις περισσότερες φορές να τροφοδοτήσει έναν αμαρκάριστο συμπαίκτη του στον κεντρικό άξονα, από το να επιδοθεί σε μακρινές ριψοκίνδυνες μεταβιβάσεις. Το έπραξε με δική του πρωτοβουλία και κατόπιν της ελευθερίας που του παρέχει ο προπονητής του; Το επιχείρησε κατόπιν εντολών του Μεντιλίμπαρ; Θα φανεί και στα επόμενα παιχνίδια.
Όποτε, βέβαια, έκρινε ότι μια μακρινή μεταβίβαση ήταν πιο χρήσιμη για την ομάδα του, την επιχειρούσε με απίστευτη ακρίβεια. Προφανώς ο Ορτέγκα δεν θα κριθεί μόνο από την ικανότητά του όποτε έχει την μπάλα στα πόδια, αλλά είναι ένα στοιχείο (μαζί με την τεράστια προσωπικότητά του) που τον βοήθησαν να κερδίσει ακόμη και την καρδιά του πάντα απαιτητικού Πεπ Γκουαρδιόλα. Του προπονητή που επιλέγει διαχρονικά τους τερματοφύλακές του ξεκινώντας την ακτινογραφία τους πρώτα... από τα πόδια και μετά από τα χέρια.
Ο Μεντιλίμπαρ πρέπει να προστατεύσει τον Ροντινέι
Τι άλλο κρατάμε από το σαββατιάτικο παιχνίδι; Το γεγονός ότι για τρίτο διαδοχικό επίσημο παιχνίδι ξεκίνησε βασικός ο Ροντινέι και μάλιστα στη θέση που ο ίδιος ο Μεντιλίμπαρ είχε δηλώσει πέρσι ότι δεν τον υπολογίζει. Αυτή του ακραίου μπακ!
Ο Βραζιλιάνος πρέπει να προστατευτεί από τον προπονητή του! Ουδείς παραγνωρίζει την τεράστια συνεισφορά του στον Ολυμπιακό, αλλά η εικόνα του δεν παραπέμπει σε ποδοσφαιριστή που μπορεί να λογίζεται ως επιλογή για τη βασική ενδεκάδα. Με όλο το σεβασμό στη θρυλική του καριέρα, η αποβολή του στο τέλος της αναμέτρησης, αντιμετωπίστηκε περισσότερο με... ανακούφιση στο Καραϊσκάκη.
Ο Ροντινέι μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμος σε ένα ρόστερ ως ένας πολύπειρος συμπαίκτης που θα βοηθάει τους νεότερους δίπλα του να γίνονται καλύτεροι, μπορεί να είναι απαραίτητος στα αποδυτήρια, μπορεί να είναι πολύτιμος ως αλλαγή, αλλά αυτή τη στιγμή δεν νοείται να λογίζεται ως βασική επιλογή σε έναν Ολυμπιακό που θέλει να αλλάξει επίπεδο προς το καλύτερο.
Κι αυτό είναι, ίσως, το σημείο-κλειδί του νέου Ολυμπιακού. Να αποδεχτεί ότι κάποιοι κύκλοι, όσο θρυλικοί κι αν είναι, κλείνουν! Και πάντα όλα τα παιδιά που έγραψαν ιστορία το 2024 θα έχουν μια χρυσή ξεχωριστή θέση στη Βίβλο του συλλόγου και στις καρδιές όλων των «ερυθρόλευκων» φιλάθλων.
Επειδή όμως σε λίγους μήνες το ημερολόγιο θα δείχνει 2027, μοναδικό στοιχείο αξιολόγησης της τωρινής παρουσίας τους στην ομάδα, πρέπει - καλώς ή κακώς - να είναι το σήμερα και όχι το χθες.
Ισχύει για τον Μεντιλίμπαρ, τον Ροντινέι, τον Τσικίνιο, τον Ελ Κααμπί, τον Έσε, τον Φορτούνη, τον Κάρμο, τον Ρέτσο, όλους όσοι έχουν εξασφαλίσει ούτως ή άλλως τη θέση τους στην αθανασία του συλλόγου που έφερε στη χώρα μας το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας της!