Ο Ολυμπιακός τρέχει ασταμάτητα και κερδίζει με την επίθεσή του, μέχρι να βρει τη χημεία του.
Η κορυφή της Ευρώπης είχε γίνει απωθημένο του Ολυμπιακού, στην πενταετία που μας πέρασε. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας τον οδήγησε ξανά στο Έβερεστ του ευρωπαϊκού μπάσκετ, επιστρέφοντας εκεί μετά το 2013, όταν είχε και πάλι εκείνον στον πάγκο.
Το πείραμα πέτυχε και η φετινή βερσιόν του Ολυμπιακού είναι φανερά διαφορετική. Έτσι έπρεπε να γίνει άλλωστε, αφού ο κύκλος εκείνης της ομάδας έκλεισε, είτε λόγω του χρόνου, είτε… άγαρμπα όπως με την περίπτωση του Τόμας Γουόκαπ.
Όπως και να 'χει, ο Ολυμπιακός έπρεπε να παρουσιαστεί ακόμα πιο διψασμένος, πιο μοντέρνος και εξελιγμένος στη φετινή του εκδοχή για να διατηρηθεί στην κορυφή. Και έτσι παρουσιάζεται από το ξεκίνημα της σεζόν, παρόλο που οι ίδιοι γνωρίζουν πολύ περισσότερο το πόσος χρόνος χρειάζεται για να παρουσιαστούν καλύτεροι σε λίγους μήνες, όταν θα κρίνονται οι τίτλοι.
Τι έχει σκοπό να πετύχει ο Μπαρτζώκας με τον φετινό Ολυμπιακό
Ο Ολυμπιακός είναι εδώ και αρκετά χρόνια, στην εποχή του Γιώργου Μπαρτζώκα μία από τις καλύτερες, αν όχι η καλύτερη επίθεση με βάση το offensive rating, με αστερίσκο τη σεζόν 2023-24.
Μία επίθεση που βασίστηκε στο 5 εναντίον 5 όλα αυτά τα χρόνια, όντας πρωτοπόρα με τη motion offence και όλο αυτό το σύστημα που έχουμε μάθει να αποκαλούμε «Bartzokas Ball».
Με τους «ερυθρολεύκους» να προσθέτουν σε αυτήν την ομάδα πλέον τους Ζαν Μοντέρο και Κόντι Μίλερ ΜακΙντάιρ. Ειδικότερα για το ταλέντο του πρώτου δε χρειάζεται να πούμε αρκετά, ενώ ο δεύτερος ακόμα και τώρα που δεν έχει βρει ακόμα το peak του και είναι λογικό, φαίνεται πόσο διαφορετικός παίκτης είναι από τον προκάτοχό του, Τόμας Γουόκαπ.
Σε ένα κλειστό παιχνίδι που η αντίπαλη άμυνα συναντά ταυτόχρονα τους Φουρνιέ, Μοντέρο και Βεζένκοφ στο παρκέ, δε γνωρίζει πώς να προφυλαχθεί. Ο Ολυμπιακός θέτει δυσεπίλυτους γρίφους σε κάθε άμυνα και κάπως έτσι πήρε άλλο ένα κλειστό ματς κόντρα στη Ζάλγκιρις.
Εκτός όλων των άλλων, είναι και ξεκάθαρη η διάθεση πλέον για πολύ… τρέξιμο. Στην καλύτερη επίθεση της EuroLeague έχει προστεθεί ήδη από πέρσι, αλλά ειδικότερα φέτος πολύ το στοιχείο του transition.
Δε γίνεται άλλωστε διαφορετικά με τους παίκτες που έχουν προστεθεί στο ρόστερ, ειδικότερα στα γκαρντ. Με όποιο ρίσκο αυτό συνεπάγεται στην άμυνά του. Ακόμα η transition άμυνα δε λειτουργεί, αλλά είναι και λογικό ο Ολυμπιακός να μην έχει βρει ούτε τα σχήματα, ούτε την ολοκληρωτική του μορφή.
Πολλώ δε μάλλον όταν λείπει ο καλύτερος επιθετικός ριμπάουντερ της λίγκας, ο Νίκολα Μιλουτίνοφ που ασκεί άλλου είδους πίεση στις αντίπαλες άμυνες. Ακόμα και έτσι, στα κρίσιμα ο Εμπάι Εντιάι και ο Τάισον Γουόρντ αποτελούν παίκτες που δίνουν σημαντικές βοήθειες με το αμυντικό τους φίλτρο.
Μέχρι ο Ολυμπιακός να δέσει και αυτό θα χρειαστεί χρόνο, ο Γιώργος Μπαρτζώκας αρκείται στο να παίρνει τις νίκες η ομάδα του. Αυτό γίνεται μέσω της επίθεσής του, αλλά φανταστείτε να… παίξει και άμυνα, μια ομάδα που σκοράρει πάνω από 90 πόντους με χαρακτηριστική ευκολία.
Ο φετινός Ολυμπιακός μπήκε στην αφετηρία ως πρωταθλητής Ευρώπης, αλλά συστήνεται ως το πιο ενδιαφέρον πείραμα, αφού η καλύτερη επίθεση της λίγκας έχει προσθέσει το κομμάτι του transition, με μπόλικο ταλέντο πλέον, γεγονός που μπορεί να κάνει τους Πειραιώτες μια ομάδα… φόβητρο!