Ο αποκλεισμός της Γαλλίας από την Ισπανία στα ημιτελικά του Μουντιάλ 2026 έδειξε γιατί η επερχόμενη φυγή του Ντιντιέ Ντεσάν ήρθε την κατάλληλη στιγμή.
Ο έμπειρος τεχνικός ανέλαβε τις τύχες των «τρικολόρ», μετά το Euro 2012. Το έργο του δεν ήταν εύκολο και σε καμία περίπτωση απλό. Έπρεπε να αναγεννήσει μία εθνική ομάδα που πάντα είχε καλό υλικό. Ωστόσο, κάτι της έλειπε για να φτάσει ψηλά. Να περάσει από τη θεωρία στην... πράξη και να αποδείξει εντός αγωνιστικού χώρου ότι όντως είναι φαβορί. Και όχι μόνο στις στοιχηματικές αποδόσεις. Ο Ντιντιέ Ντεσάν πήρε γενναίες αποφάσεις, έφτιαξε τον δικό του δρόμο. Ένας δρόμος που δεν ήταν φτιαγμένος με ροδοπέταλα (άδοξοι αποκλεισμοί σε Εuro, χαμένοι τελικοί), όμως, χάρη σε αυτόν έφτασε στην κορυφή του κόσμου. Στην κατάκτηση του Μουντιάλ 2018. Κάτι που δεν πίστευε κανείς για έναν... νεροκουβαλητή, όπως είπε κάποτε ο Ερίκ Καντονά για εκείνον.
Ωστόσο, στο ποδόσφαιρο, στη ζωή και στην... εθνική Γαλλίας μία λάθος στροφή και μπορεί να σε βγάλει εκτός διαδρομής. Να σε κάνει να ξεκινήσεις από το... μηδέν. Λες και παίζεις επιτραπέζιο... φιδάκι. Ακόμα και τότε, όμως, ο Ντιντιέ Ντεσάν έδειξε ότι έχει όλες τις ψυχικές αρετές και τις (απαραίτητες προπονητικές) εμμονές για να αναλάβει ένα mission impossible και να το κάνει... La mission impossible', ζώντας και πεθαίνοντας ενίοτε τα τελευταία 12 χρόνια στον πάγκο των «τρικολόρ» με την... κατάρα του «νεροκουβαλητή».
Και κάπως έτσι γεννήθηκε ο μύθος του... νερουλά, Ντιντιέ Ντεσάν
Μετά τον αποκλεισμό-σοκ της Γαλλίας από το Μουντιάλ του 1994, ο νέος προπονητής Εμέ Ζακέ ξεκίνησε μια ριζική αναδόμηση της ομάδας. Αρχικά είχε χρίσει αρχηγό τον Ερίκ Καντονά, όμως μετά το περίφημο περιστατικό του 1995 (όπου ο Καντονά κλώτσησε οπαδό της Κρίσταλ Πάλας και τιμωρήθηκε με πολύμηνο αποκλεισμό), ο Ζακέ άλλαξε πλάνα.
Ο τότε τεχνικός της εθνικής Γαλλίας, όπου την οδήγησε στην κατάκτηση του Μουντιάλ το 1998, αποφάσισε να στηριχθεί σε νεότερους παίκτες (όπως ο Ζινεντίν Ζιντάν) και έχρισε νέο αρχηγό τον πειθαρχημένο Ντιντιέ Ντεσάν, αφήνοντας οριστικά εκτός εθνικής τους «σταρ» της παλιάς φρουράς (Καντονά, Παπέν, Ζινόλα). Αυτή η περιθωριοποίηση είχε ενοχλήσει έντονα τον εγωισμό του Καντονά.
Ο «King Eric», γνωστός για τον εκρηκτικό χαρακτήρα του και την καλλιτεχνική του φύση εντός και εκτός γηπέδων, υποτιμούσε το απλό, εργατικό και αμυντικό στυλ παιχνιδιού του Ντεσάν. Θέλοντας να τονίσει ότι ο Ντεσάν δεν διέθετε ίχνος δημιουργικού ταλέντου ή ποδοσφαιρικής ιδιοφυΐας, δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Ο Ντεσάν επιβιώνει επειδή δίνει πάντα το 100%, αλλά δεν θα είναι ποτέ τίποτα περισσότερο από ένας νεροκουβαλητής. Παίκτες σαν κι αυτόν βρίσκεις σε κάθε γωνιά του δρόμου».
Με τον όρο «νεροκουβαλητής», ο Καντονά εννοούσε τον παίκτη που κάνει όλη τη «βρώμικη» δουλειά στο κέντρο (τρέξιμο, μαρκάρισμα, ανάκτηση της μπάλας) μόνο και μόνο για να την πασάρει άμεσα στους πραγματικά ταλαντούχους και δημιουργικούς παίκτες της ομάδας (τους «αρχιτέκτονες»), χωρίς ο ίδιος να παράγει δημιουργικό ποδόσφαιρο. Ωστόσο, η πληρωμένη απάντηση του Ντεσάν ήρθε λίγο καιρό αργότερα, δείχνοντας ότι όχι μόνο δεν έχει πρόβλημα με το... παρατσούκλι. Αλλά είναι κάτι που τον τιμάει κιόλας.
«Νεροκουβαλητής; Ναι, αυτό ακριβώς είμαι. Οι μεγάλες ομάδες δεν χτίζονται μόνο από αρχιτέκτονες, αλλά και από χτίστες και ανθρώπους που κουβαλάνε τα τούβλα», είπε τότε.
Η ιστορία τελικά δικαίωσε τον «νεροκουβαλητή». Ο Ντεσάν, ως αρχηγός, οδήγησε τη Γαλλία στην κατάκτηση του Μουντιάλ το 1998 (το πρώτο στην ιστορία της) και δη μέσα στη Γαλλία και του Euro το 2000, σηκώνοντας πρώτος τα τρόπαια και δείχνοντας ότι μέσω της σκληρής δουλειάς, της αφοσίωσης και της αγάπης για το εθνόσημο όλοι μπορούν να φτάσουν ψηλά. Όλοι μπορούν να λάμψουν στον γαλλικό ουρανό χωρίς να λάμπουν πιο... πολύ από τον πύργο του Άιφελ, αρκεί να είναι έτοιμοι να θυσιάσουν ή και να θυσιαστούν για το καλό του (ποδοσφαιρικού) έθνους.
Ντιντιέ Ντεσάν: Όλα αυτά που πέτυχε με την εθνική Γαλλίας
Ο Ντιντιέ Ντεσάν ανέλαβε χρέη τεχνικού στην εθνική Γαλλίας, προκειμένου να την έχει έτοιμη για το Euro 2016, όπου θα διοργάνωνε. Αυτό ήταν το πρώτο και μεγάλο στοίχημα που είχε βάλει μαζί με την ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας. Η αλήθεια είναι ότι το υλικό που είχε στα χέρια του δεν ήταν και τόσο καλό. Παρόλα αυτά έφτασε μέχρι και τα προημιτελικά του Μουντιάλ της Βραζιλίας.
Στο Euro έφτασε στον μεγάλο τελικό, όπου εν τέλει έχασε από την Πορτογαλία του Κριστιάνο Ρονάλντο με ένα σουτ του Έντερ. Παρόλα αυτά οι δύο πλευρές ανανέωσαν τη συνεργασία τους για το Μουντιάλ 2018 που θα γινόταν στη Ρωσία. Οι «τρικολόρ» στη θεωρία ήταν ένα από τα μεγάλα φαβορί. Όχι από τα πρώτα ωστόσο. Ακόμα και έτσι στον τελικό έφτασαν χωρίς να παίζουν ιδιαίτερα θελκτικό ποδόσφαιρο, κατακτώντας την κορυφή του κόσμου, 20 χρόνια μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998. Αυτή ήταν το δίχως άλλο η μεγαλύτερη και η πιο λαμπρή στιγμή του Ντεσάν με την εθνική Γαλλίας.
Παραλίγο κάτι ανάλογο να γίνει και το 2022 στο Κατάρ. Σε έναν τελικό που έμεινε στην ιστορία οι «τρικολόρ» το πήγαν μέχρι... τέλους με την Αργεντινή με τον Κιλιάν Εμπαπέ να δίνει ρέστα και να δείχνει την πάστα από την οποία είναι φτιαγμένος με τους Γάλλους να χάνουν στα πέναλτι, κατακτώντας όμως τη δεύτερη θέση.
Ντιντιέ Ντεσάν: Όλα αυτά που... παραλίγο να πετύχει με τους «τρικολόρ»
Η Γαλλία του Ντεσάν όταν ξεκινούσε μία διοργάνωση υπό την ταμπέλα του «απόλυτου φαβορί» όχι μόνο δεν τα πήγαινε καλά. Αλλά απογοήτευε. Δεν ήταν μόνο το κακό ποδόσφαιρο που παρουσίαζε. Ήταν και το γεγονός ότι δεν μπορούσε να βοηθήσει τους παίκτες του να εξελίξουν το παιχνίδι τους. Να πάρει από εκείνους το 100%.
Τρανό παράδειγμα το Euro 2021 και ο αποκλεισμός από την Ελβετία στα πέναλτι. Οι Γάλλοι δεν έφτασαν καν στα ημιτελικά την ώρα και τη στιγμή που είχαν τον ίδιο κορμό που κατέκτησε την κορυφή του κόσμου το 2018, αλλά και τον... σεληνιασμένο, Καρίμ Μπενζεμά που δεν είχε καμία επαφή και χημεία με τον Κιλιάν Εμπαπέ. Επόμενη μεγάλη απογοήτευση ήταν και πάλι ένα Euro. Αυτό του 2024 με τους Γάλλους να χάνουν σχεδόν με... κατεβασμένα χέρια από την Ισπανία στα ημιτελικά, χωρίς να μπορούν σε καμία περίπτωση να τους κοντράρουν στο τακτικό παιχνίδι ή στην ταχύτητα.
Η... κατάρα του νεροκουβαλητή μέχρι και το φινάλε
Δεν ήταν η πρώτη φορά. Ούτε η τελευταία. Επί των ημερών του Ντιντιέ Ντεσάν η εθνική ομάδα της Γαλλίας όσο ταλέντο και αν είχε ποτέ δεν έδινε την εντύπωση ότι έχει τη δική της «ταυτότητα». Το δικό της στιλ. Όπως για παράδειγμα έκανε και πάλι τα τελευταία 25 χρόνια η Ισπανία.
Τυχαίο ή όχι; Οι «φούριας ρόχας» στα τελευταία δύο μεγάλα τουρνουά (Euro 2024, Μουντιάλ 2026) ήταν εκείνοι που άφησαν εκτός συνέχειας τους Γάλλους στα ημιτελικά και με σχετική άνεση. Ήταν σαν τους μποξέρ που είχαν βάλει στη γωνία τον αντίπαλό τους και τον χτύπαγαν χωρίς ανάσα. Χωρίς κανένα διάλειμμα.
Σίγουρα ο Ντιντιέ Ντεσάν κατάφερε να περάσει τον... σύνδρομο του «νεροκουβαλητή» σε πολλούς ποδοσφαιριστές του. Δηλαδή να τα δίνουν όλα από την αρχή ως το τέλος. Να μην τα παρατάνε. Να παίζουν πάντα για το εθνόσημο και να παραμερίζουν τις προσωπικές διαμάχες, τις ίντριγκες και τους εγωισμούς τους. Μάλιστα, δεν είναι τυχαίο ότι μαζί τους οι «τρικολόρ» όχι μόνο έδωσαν το «παρών» σε όλα τα μεγάλα τουρνουά. Αλλά περνούσαν και στα νοκ-άουτ έχοντας αρκετά καλή εικόνα. Κάτι που δείχνει ότι μαζί του τα standards πάλι ανέβηκαν. Μην ξεχνάμε ότι πριν τον... νεροκουβαλητή η εθνική Γαλλίας έμελλε να μείνει στη φάση των ομίλων και να μην προχωρήσει περαιτέρω σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα (2002,2010) ενώ τα περιστατικά απειθαρχίας ήταν και αρκετά.
Αυτά είναι τα θετικά με τον Ντεσάν. Από την άλλη, μαζί του η Γαλλία ποτέ δεν έπαιξε σύμφωνα με το ταλέντο που είχε στα χέρια της. Ποτέ δεν έπιασε ταβάνι. Ώρες-ώρες οι «τρικολόρ» έδειχναν να αγωνίζονται με... χειρόφρενο. Κάτι που αν μη τι άλλο το πλήρωσαν πολύ ακριβά. Κάτι που μπορεί να τους στοίχισε ακόμη περισσότερες επιτυχίες και κούπες αν και εφόσον ο έμπειρος τεχνικός αποφάσιζε να παίξει λίγο πιο επιθετικά. Να... χαϊδέψει λίγο περισσότερο το γκάζι, παρά να κοιτάει πως δεν θα χάσει, να κοίταγε πως θα ήταν πιο εύκολο να νικήσει.
Οι ατάκες των Κιλιάν Εμπαπέ, αλλά και Ραγιάν Τσερκί μετά τον αποκλεισμό από την Ισπανία στο Μουντιάλ 2026 με σκορ 2-0 είναι... ουρλιαχτά στα αυτιά των διεθνών. «Παρουσιαστήκαμε χειρότεροι από αυτό που θέλαμε. Ή από αυτό που έπρεπε να δείξουμε. Αν παίζεις χωρίς σχέδιο ή αν δεν είσαι αυτός που πρέπει δύσκολα μπορείς να περάσεις στον τελικό ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου. Από τεχνικής άποψης δείξαμε να μην έχουμε κάποιο σχέδιο για να αντιμετωπίσουμε την Ισπανία», είπε ο πρώτος σκόρερ της Γαλλίας για να... δέσει το γλυκό με τον χαφ της Μάντσεστερ Σίτι: «Δεν νομίζω ότι έπαιξε ρόλο ο διαιτητής. Νομίζω ότι ήμασταν απροετοίμαστοι τακτικά. Έπρεπε να ξέρουμε τι να κάνουμε και πως να αντιδράσουμε στο παιχνίδι τους.
Η Ισπανία έπαιξε σαν... Ισπανία. Γι' αυτό και πέρασε. Από την άλλη εμείς δεν ήμασταν καλοί, παίξαμε όπως παίξαμε και δικαίως μείναμε εκτός τελικού».