Λίγο πριν το τελευταίο τέταρτο του 90λεπτού ο Τούχελ ήταν... Θεός. Με την λήξη της αναμέτρησης μετατράπηκε σε έναν ακατάρτιστο προπονητή της Αγγλίας.
Στο ποδόσφαιρο μπορούν να συμβούν τα πάντα. Και όπως πάντα, όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος.
Συνήθως, μετά από μια μεγάλη αποτυχία (και πολύ πιο σπάνια στις επιτυχίες) οι μετά Χριστόν προφήτες πολλαπλασιάζονται και φυσικά... γνωρίζουν καλύτερα από τους προπονητές.
Η Αργεντινή πραγματοποίησε μια... αδιανόητη ανατροπή. Εκεί που οι Άγγλοι κρατούσαν το παιχνίδι στα χέρια τους, η παρέα του Μέσι πήρε πανάξια την πρόκριση στον τελικό.
Δεν την πήρε ΜΟΝΟ επειδή οπισθοχώρησαν οι Άγγλοι (σε αυτό βοήθησαν και οι αλλαγές του Τούχελ). Προκρίθηκε επειδή γνώριζε ακριβώς τι να κάνει σε τέτοιες καταστάσεις.
Πώς από προπονητάρα καταλήγεις να είσαι... ακατάλληλος
Πράγματι, όπως γράψαμε και στις παραπάνω γραμμές, ο Τούχελ βοήθησε στο να οπισθοχωρήσουν οι Άγγλοι.
Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Όποια ομάδα και αν έβαζες απέναντι στην Αργεντινή του Μέσι θα έκανε ακριβώς το ίδιο στα τελευταία 15 λεπτά του αγώνα. Τα παραδείγματα είναι άπειρα.
Το πλάνο εκ του αποτελέσματος δε λειτούργησε. Αν όμως λειτουργούσε, σήμερα πιθανότατα να διαβάζαμε για ένα masterclass του Τούχελ και την τακτική που υπέταξε τους πρωταθλητές κόσμου.
Το ένστικτο της επιβίωσης που υπάρχει σε όλες τις ομάδες
Όταν μια ομάδα προηγείται σε έναν αγώνα τόσο μεγάλης σημασίας, ο εγκέφαλος των ποδοσφαιριστών αλλάζει σχεδόν αυτόματα τρόπο λειτουργίας.
Μέχρι το γκολ, ο στόχος είναι η επίτευξη του πλεονεκτήματος. Μόλις αυτό αποκτηθεί, η προσοχή μεταφέρεται στην προστασία του. Η σκέψη περνά από το «πώς θα σκοράρουμε ξανά» στο «πώς δεν θα δεχθούμε γκολ».
Αυτό συνδέεται με την έννοια της αποστροφής στην απώλεια, σύμφωνα και με τους όρους της ψυχολογίας.
Οι άνθρωποι βιώνουν την πιθανότητα να χάσουν κάτι που ήδη έχουν ως ισχυρότερη απειλή από την πιθανότητα να αποκτήσουν κάτι περισσότερο. Στο ποδόσφαιρο, ένα προβάδισμα μετατρέπεται αμέσως σε κεκτημένο που πρέπει να διαφυλαχθεί.
Γι' αυτό οι πάσες γίνονται ασφαλέστερες, οι παίκτες αποφεύγουν τα ανεβάσματα, οι γραμμές πλησιάζουν μεταξύ τους και η ομάδα αρχίζει να υποχωρεί ακόμη και χωρίς ρητή εντολή από τον προπονητή.
Με λίγα λόγια, όποιος και να καθόταν στην άκρη του πάγκου, το ένστικτο της επιβίωσης θα λειτουργούσε ακριβώς το ίδιο. Ο Τούχελ το ενίσχυσε με τις αλλαγές του, αλλά δεν το δημιούργησε.