Ο Βοζίνια έγραψε ιστορία με το Πράσινο Ακρωτήρι στο Μουντιάλ 2026 και λίγες ημέρες αργότερα εξαργύρωσε τις εμφανίσεις του με μεταγραφή στην Κόλο Κόλο.
Ο Βοζίνια αποτέλεσε μία από τις πιο ξεχωριστές ιστορίες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026. Στα 40 του χρόνια απέδειξε πως η ηλικία δεν αποτελεί εμπόδιο, οδηγώντας το Πράσινο Ακρωτήρι σε μία ιστορική πορεία και κερδίζοντας παράλληλα μία μεγάλη μεταγραφή στη Λατινική Αμερική.
Ο πολύπειρος τερματοφύλακας ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής της εθνικής του ομάδας, η οποία στην πρώτη συμμετοχή της σε τελική φάση Μουντιάλ κατάφερε όχι μόνο να σταθεί ανταγωνιστικά, αλλά και να προκριθεί για πρώτη φορά στην ιστορία της στα νοκ άουτ.
Το Μουντιάλ που άλλαξε την καριέρα του
Οι εμφανίσεις του Βοζίνια κάτω από τα δοκάρια δεν πέρασαν απαρατήρητες. Με καθοριστικές επεμβάσεις σε όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης, αποτέλεσε τον ηγέτη του Πράσινου Ακρωτηρίου και έναν από τους κορυφαίους τερματοφύλακες του τουρνουά.
Οι εμφανίσεις αυτές άνοιξαν ξανά την αγορά για τον διεθνή γκολκίπερ, ο οποίος αναζητούσε τον επόμενο σταθμό της καριέρας του μετά το τέλος του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Η αναζήτηση είχε ιδανική κατάληξη, καθώς η Κόλο Κόλο ήρθε σε πλήρη συμφωνία μαζί του, με τις δύο πλευρές να δίνουν τα χέρια για συμβόλαιο διάρκειας 18 μηνών.
Ανάμεσα στους κορυφαίους του κόσμου
Η επιβράβευση για τον Βοζίνια δεν σταμάτησε στη μεταγραφή του. Η FIFA τον συμπεριέλαβε στην κορυφαία ενδεκάδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026, αναγνωρίζοντας την καθοριστική συμβολή του στην ιστορική πορεία του Πράσινου Ακρωτηρίου.
Η καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης διαμορφώθηκε σε σύστημα 4-3-3 και περιλαμβάνει τους:
Βοζίνια (Πράσινο Ακρωτήρι), Πέδρο Πόρο (Ισπανία), Λισάντρο Μαρτίνεζ (Αργεντινή), Νταγιότ Ουπαμεκανό (Γαλλία), Μαρκ Κουκουρέγια (Ισπανία), Ρόδρι (Ισπανία), Μίκαελ Ολίζε (Γαλλία), Τζουντ Μπέλιγχαμ (Αγγλία), Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή), Έρλινγκ Χάαλαντ (Νορβηγία) και Κιλιάν Εμπαπέ (Γαλλία).
Για έναν τερματοφύλακα που στα 40 του χρόνια εξακολουθεί να πρωταγωνιστεί στο κορυφαίο επίπεδο, η παρουσία του ανάμεσα στους καλύτερους ποδοσφαιριστές του κόσμου αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη δικαίωση της καριέρας του.