Ο Λούκα Γιόβιτς έβγαλε την ασίστ στο «χρυσό» γκολ-τίτλου της ΑΕΚ και η εντυπωσιακή σύζυγός του, Σοφία Μιλόγεβιτς τον αποθέωσε στα social media.
Η οικογένεια της ΑΕΚ πλέει σε πελάγη ευτυχίας με την κατάκτηση του 14ου πρωταθλήματος της ιστορίας της και ο Λούκα Γιόβιτς ήταν ένας εκ των μεγάλων πρωταγωνιστών για να βαφτεί κιτρινόμαυρη η κούπα. Η καλλονή σύζυγός του, Σοφία Μιλόγεβιτς ομορφαίνει τις εξέδρες της «Allwyn Arena» κι είναι πάντα εκεί για να καμαρώσει και να θαυμάσει τον αγαπημένο της να θριαμβεύει στο χορτάρι.
Σύζυγος Λούκα Γιόβιτς: «Απάντησες σε κάθε ψίθυρο»
Ο Λούκα Γιόβιτς μπορεί να μην σκόραρε, αλλά την κατάλληλη στιγμή ήταν εκεί για να μπει στα... παπούτσια του δημιουργού και να βγάλει ασίστ στον συμπαίκτη του, Ζοάο Μάριο για το 2-1 της ΑΕΚ που σήμαινε και πρωτάθλημα μέσα στο πανδαιμόνιο της Νέας Φιλαδέλφειας. Όπως κάθε φορά, η γυναίκα του μαζί με τα παιδιά τους ήταν στις εξέδρες για να τον στηρίξουν και το τελευταίο σφύριγμα της λήξης τους βρήκε να πανηγυρίζουν έντονα για τον πρωταθλητή σύζυγο και μπαμπά.
Το πανέμορφο μοντέλο και κυρία Γιόβιτς, Σοφία Μιλόγεβιτς συγκίνησε με την ανάρτησή της στα social media για τον αγαπημένο της Λούκα όπου και αναφέρθηκε στην αμφισβήτηση που έχει δεχτεί τα τελευταία χρόνια ο Σέρβος σέντερ φορ, στα σιωπηλά του δάκρυα και στα «έξι χρόνια με τίτλους που σε είχαν ξεγράψει». Όπως η ίδια υπογραμμίζει: «Ο κόσμος μόλις άρχισε να σε παρακολουθεί ξανά».
Αναλυτικά όσα αναφέρει στην ανάρτησή της η σύζυγος του Λούκα Γιόβιτς:
«Έξι χρόνια. Έξι χρόνια με τίτλους που σε είχαν ξεγράψει. Έξι χρόνια με το "τι του συνέβη". Έξι χρόνια που ο κόσμος αποφάσισε ότι η ιστορία σου είχε τελειώσει πριν καν προλάβεις να τη γράψεις μέχρι το τέλος. Εγώ όμως σε είδα, Λούκα.
Είδα τις νύχτες που δεν μπορούσες να κοιμηθείς. Τις προπονήσεις που κανείς δεν κατέγραψε. Τα σιωπηλά δάκρυα, τις δυνατές προσευχές, τις μέρες που έδεσες τα παπούτσια σου όταν όλος ο κόσμος είχε σταματήσει να πιστεύει - εκτός από σένα.
Εκτός από εμάς. Χθες το βράδυ στην Αθήνα, δεν κέρδισες απλώς έναν τίτλο. Απάντησες σε κάθε αμφιβολία. Σε κάθε ψίθυρο. Σε κάθε άνθρωπο που έλεγε ότι είχες τελειώσει. Εκείνη η πάσα στο 93ο λεπτό δεν ήταν τύχη - ήταν έξι χρόνια αγώνα που βρήκαν την κατάλληλη στιγμή.
Τι μαεστρία! Ποτέ δεν ήσουν χαμένος, αγάπη μου. Γινόσουν. Και τα αξίζεις όλα. Ποτέ δεν ήμουν πιο περήφανη. Και ο κόσμος; Ο κόσμος μόλις άρχισε να σε παρακολουθεί ξανά».