Διαβάζοντας την είδηση της μετακίνησης του Τζέιμς στους Σίξερς, στην αρχή... απορείς. Μετά από λίγη σκέψη, καταλαβαίνεις γιατί ο ΛεΜπρον αποκαλείται «Βασιλιάς».
Η τελευταία απόφαση στην καριέρα του ΛεΜπρόν Τζέιμς, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Στη πλειοψηφία θετικές. Όχι πως δεν υπήρχαν και οι «κεραυνοί» στα social media (δεν έλειψαν και ποτέ).
Στην πραγματικότητα, ο Τζέιμς κλήθηκε να απαντήσει σε ένα πολύ μεγάλο δίλημμα. Λεφτά ή αιωνιότητα; Και απάντησε όπως θα απαντούσε ένας πραγματικός... βασιλιάς.
Το mentality του... «Θέλω να κατακτήσω τους πάντες και τα πάντα»
Υπάρχουν οι καλοί παίκτες. Υπάρχουν οι πολύ καλοί παίκτες. Υπάρχουν και οι θρύλοι που με το ζόρι μετριούνται στα δάχτυλα ενός χεριού. Ενός. Ούτε καν και των δύο.
Ο ΛεΜπρόν Τζέιμς μετακομίζει στη Φιλαδέλφεια κάνωντας μια... απίθανη θυσία στο συμβόλαιό του. Στους Λέικερς ο τραπεζικός του λογαριασμός γέμιζε με 52,6 εκατ. δολάρια τη σεζόν. Στους Σίξερς ο μύθος του μπάσκετ θα παίρνει ένα... βετεράνικο minimum συμβόλαιο, που του αποφέρει 3.876.529 δολάρια για την πρώτη χρονιά (και player option 4,07 εκατ. για τη δεύτερη).
Με απλά μαθηματικά, μιλάμε για μια μείωση άνω του 92% στις χρηματικές του απολαβές. Ο ΛεΜπρόν Τζέιμς θα μπορούσε στα 41 του να... κάθεται πάνω σε ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο. Ή έστω να απολαμβάνει τις δάφνες της δόξας ενός πιθανού Last Dance με τους Καβαλίερς. Τίποτα από αυτά δεν έγινε. Γιατί; Γιατί ο ΛεΜπρόν Τζέιμς και στα...85 του, θα θέλει να κερδίζει. Παντού!
Τι κέρδισε; Μια θέση ανάμεσα στους GOAT
Ο καθένας έχει τον δικό του GOAT. Σε αυτή την υποκειμενική συζήτηση θα μπορούσαν να βρεθούν τα ονόματα του αείμνηστου Κόμπι Μπράιαντ, αλλά και του μυθικού Μάικλ Τζόρνταν. Δε μπορεί όμως να λείπει και το όνομα του ΛεΜπρόν Τζείμς. Αυτοί οι τρεις... είναι το ίδιο το μπάσκετ.
Ο Τζέιμς, στα 41 του έτη (επανάληψη μήτηρ μαθήσεως) θέλει πρωταθλήματα. Δε γυρεύει ατομικούς τίτλους. Ξέρει ότι στους Σίξερς υπάρχουν οι Μπράουν, Εμπίντ. Υπάρχουν ήδη σταρ. Η ατομική του λάμψη δε θα φωτίζει το ίδιο. Καθόλου δεν τον ενδιαφέρει. Γιατί στο μυαλό ενός winner, οι ατομικοί τίτλοι είναι... τίποτα και οι ομαδικοί τα πάντα.
Τζόρνταν, Τζέιμς και Μπράιαντ έχουν πολλές διαφορές στην καριέρα τους, στο παιχνίδι τους, στον τρόπο που αντιμετώπιζαν τους συμπαίκτες τους. Όλοι όμως είχαν ένα κοινό.
Την δίψα για να νικήσουν. Το κίνητρο που δεν τελειώνει ποτέ. Την νοοτροπία «φέρτε όποιον θέλετε, εγώ θα τον νικήσω». Κάτι που μοιάζει πολύ πιο σπάνιο από όσο πιστεύουμε...
Απολαύστε λοιπόν τον «Βασιλιά» στην τελευταία του ζαριά για πρωτάθλημα. Είτε το καταφέρει, είτε όχι, έχει ήδη μπει στο πάνθεον της αιωνιότητας.