Μια σκηνή γεμάτη συναίσθημα και αθλητικό ήθος έκλεψε την παράσταση στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Η Αμερικανίδα πρωταθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ Amber Glenn, στάθηκε δίπλα στη μεγάλη της αντίπαλο από την Ιαπωνία, Kaori Sakamoto, σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της καριέρας της.
Η βραδιά του ελεύθερου προγράμματος στις γυναίκες επρόκειτο να είναι η τελευταία Ολυμπιακή εμφάνιση της 25χρονης Σακαμότο, η οποία έχει ήδη ανακοινώσει την πρόθεσή της να αποσυρθεί. Είχε μπει στον τελικό με τη δεύτερη καλύτερη επίδοση από το σύντομο πρόγραμμα και βρισκόταν σε τροχιά χρυσού μεταλλίου. Ωστόσο, δύο κρίσιμα τεχνικά λάθη σε άλματα αποδείχθηκαν μοιραία, αφήνοντάς την τελικά στη δεύτερη θέση με μόλις 1,91 βαθμούς πίσω από την Αμερικανίδα Alysa Liu, που κατέκτησε το χρυσό.
Δάκρυα, απογοήτευση και μια αγκαλιά
Βγαίνοντας από τον πάγο, η Σακαμότο δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της. Η Λιού ήταν από τις πρώτες που την αγκάλιασαν. Λίγο αργότερα, η Ιαπωνίδα αθλήτρια, συναισθηματικά φορτισμένη, απομακρύνθηκε για να μείνει μόνη.
Τότε η Γκλεν πλησίασε διακριτικά για να τη στηρίξει. Όταν αντιλήφθηκε ότι κάμερα κατέγραφε από κοντά τη στιγμή, σηκώθηκε και στάθηκε μπροστά στον φακό, κουνώντας τα χέρια της για να εμποδίσει τη λήψη και να προστατεύσει την ιδιωτικότητα της αντιπάλου της.
Το βίντεο έγινε γρήγορα viral στα social media, με χιλιάδες χρήστες να αποθεώνουν την πράξη της. Κάτω από σχετική ανάρτηση, η Γκλεν φέρεται να σχολίασε: «Ξέρω ότι είναι η δουλειά τους, αλλά όταν είναι ξεκάθαρο ότι κάποιος χρειάζεται χώρο και μπαίνουν τόσο κοντά, είναι τρελό».
«Πονάει… έτσι τελειώνει η ιστορία μου»
Η Σακαμότο δεν έκρυψε την απογοήτευσή της. «Ένιωθα μόνο λύπη. Δεν θυμάμαι καν τι συνέβη κατά τη διάρκεια του προγράμματος. Πρέπει να το δω ξανά», δήλωσε. «Δεν ήμουν ιδιαίτερα νευρική. Αλλά… μάλλον έτσι τελειώνει η ιστορία μου. Πονάει, πρέπει να το παραδεχθώ».
Παρά το ασημένιο μετάλλιο -καλύτερο από το χάλκινο που είχε κατακτήσει στην προηγούμενη Ολυμπιάδα- η ίδια παραδέχθηκε πως η απογοήτευση ήταν έντονη. «Έχω φτάσει τόσο μακριά και δεν τα κατάφερα. Η απογοήτευση είναι ανυπόφορη. Αυτό δείχνει πόση δουλειά έκανα τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Και γι’ αυτό θέλω να δώσω "ένα χτύπημα στην πλάτη" στον εαυτό μου».