Με βίζες, ταξιδιωτικούς περιορισμούς και τις αιχμές του Ταρέμι, το Ιράν έζησε ένα από τα πιο δύσκολα Μουντιάλ της ιστορίας του, με... έντονο εξωαγωνιστικό περιεχόμενο.
Το Μουντιάλ 2026 ολοκληρώθηκε πρόωρα για το Ιράν, όμως η αγωνιστική αποτυχία ήταν μόνο ένα κομμάτι της ιστορίας. Από την πρώτη ημέρα της προετοιμασίας μέχρι και τον αποκλεισμό από τη φάση των ομίλων, η εθνική ομάδα έμοιαζε να δίνει δύο διαφορετικούς αγώνες. Έναν μέσα στο γήπεδο και έναν εκτός αυτού.
Οι γεωπολιτικές εξελίξεις και οι περιορισμοί στις μετακινήσεις δημιούργησαν πρωτόγνωρες συνθήκες. Οι Ιρανοί δεν μπόρεσαν να προετοιμαστούν όπως όλες οι υπόλοιπες ομάδες, καθώς αρκετά μέλη του επιτελείου δεν εξασφάλισαν εγκαίρως βίζα, ενώ η αποστολή αναγκάστηκε να χρησιμοποιεί ως βάση την Τιχουάνα του Μεξικού και να ταξιδεύει συνεχώς για τους αγώνες της στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι αιχμές του Ταρέμι και η οργή για τη FIFA
Ο αρχηγός Μεχντί Ταρέμι δεν έκρυψε ποτέ τη δυσαρέσκειά του. Μετά τον αποκλεισμό έκανε λόγο για μια «καταστροφική» διοργάνωση όσον αφορά τις συνθήκες που αντιμετώπισε η ομάδα, αφήνοντας αιχμές ότι το Ιράν δεν ένιωσε ποτέ πραγματικά ευπρόσδεκτο. Παράλληλα, κατηγόρησε τη FIFA ότι, παρά τις διαβεβαιώσεις που είχαν δοθεί, τα προβλήματα με τις μετακινήσεις και την οργάνωση δεν λύθηκαν ποτέ.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο ομοσπονδιακός τεχνικός Αμίρ Γκαλενόι, ο οποίος χαρακτήρισε το Ιράν «την πιο αδικημένη ομάδα του Μουντιάλ», υποστηρίζοντας ότι οι συνεχείς μετακινήσεις και οι ελλείψεις στο επιτελείο επηρέασαν άμεσα την απόδοση των ποδοσφαιριστών.
Η πρόκριση χάθηκε στο γήπεδο
Παρά τα προβλήματα, το Ιράν δεν κατέρρευσε αγωνιστικά. Πάλεψε όλα τα παιχνίδια του, απέσπασε ισοπαλίες απέναντι στο Βέλγιο, τη Νέα Ζηλανδία και την Αίγυπτο, όμως δεν κατάφερε να πάρει τη νίκη που θα του έδινε το εισιτήριο για τους «32». Ο αποκλεισμός ήρθε στις λεπτομέρειες, αφήνοντας έντονη πικρία σε μια ομάδα που πίστευε ότι μπορούσε να γράψει ιστορία.
Το τέλος της διοργάνωσης βρήκε τους Ιρανούς απογοητευμένους, αλλά και ενωμένους. Οι δηλώσεις των παικτών μετά τον αποκλεισμό είχαν κοινό παρονομαστή την υπερηφάνεια για την προσπάθεια και την πεποίθηση ότι, παρά τις αντίξοες συνθήκες, εκπροσώπησαν τη χώρα τους με αξιοπρέπεια. Το Ιράν αποχώρησε από το Μουντιάλ χωρίς να πετύχει τον μεγάλο στόχο, αφήνοντας όμως την αίσθηση πως η μεγαλύτερη μάχη του δεν δόθηκε ποτέ μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.