Ο Έρλινγκ Χάλαντ συνεχίζει να γράφει ιστορία στο Μουντιάλ με τα δύο γκολ που πέτυχε απέναντι στη Βραζιλία στη μεγάλη νίκη της Νορβηγίας στη φάση των «16».
- Ο πρώτος του προπονητής στην Μπρίνε, Έσπεν Ούντχαϊμ, διέκρινε από νωρίς το έμφυτο ταλέντο του Χάλαντ και την αστείρευτη δίψα του, παρότι ο νεαρός τότε επιθετικός ήταν ακόμη παιδί.
- Η ανταγωνιστική του νοοτροπία ήταν εμφανής από τα πρώτα του βήματα στο ποδόσφαιρο, καθώς εκνευριζόταν με τις χαμένες ευκαιρίες, ενώ η επιμονή του στη σκληρή δουλειά και ο χαρακτήρας του διαμορφώθηκαν από την οικογένειά του.
- Η καθυστερημένη σωματική του ανάπτυξη τον ωφέλησε, καθώς τον ανάγκασε να τελειοποιήσει την τεχνική και την κίνησή του ως παίκτης της Μόλντε, πριν αποκτήσει τη μετέπειτα σωματική του δύναμη.
- Η παγκόσμια αναγνώριση ήρθε στο Μουντιάλ Κ20 του 2019, όπου τα εννέα γκολ του σε έναν αγώνα άνοιξαν τον δρόμο για τις μεταγραφές του σε Σάλτσμπουργκ, Ντόρτμουντ και τελικά Μάντσεστερ Σίτι.
Ο 25χρονος επιθετικός επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται στην κορυφαία περίοδο της καριέρας του, οδηγώντας την πατρίδα του στα προημιτελικά της διοργάνωσης.
Πίσω, όμως, από τον ασταμάτητο σκόρερ της Μάντσεστερ Σίτι κρύβεται μια ιστορία επιμονής, σκληρής δουλειάς και αστείρευτου πάθους. Όλα ξεκίνησαν σε ένα μικρό γήπεδο στη νορβηγική πόλη Μπρίνε, εκεί όπου οι πρώτοι προπονητές του είχαν διακρίνει πολύ πριν από όλους ότι το αδύνατο παιδί ήταν προορισμένο να φτάσει στην κορυφή.
Ο 25χρονος επιθετικός φέτος πήρε τη Νορβηγία «από το χέρι» και την οδήγησε στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου για πρώτη φορά μετά το 1998. Και φτάνοντας εκεί, με τα επτά γκολ που έχει ήδη πετύχει συναγωνίζεται τους Κιλιάν Εμπαπέ και Λιονέλ Μέσι.
«Από μικρός αναζητούσε συνεχώς το γκολ»
Ο Έσπεν Ούντχαϊμ, μιλώντας σε συνέντευξή του παλαιότερα, θυμήθηκε τις πρώτες προπονήσεις στις οποίες γνώρισε τον μικρό τότε Έρλινγκ Χάλαντ. Ο σημερινός σούπερ σταρ δεν είχε καμία σχέση με το επιβλητικό αθλητικό πρότυπο που είναι σήμερα. Ήταν ένα αδύνατο παιδί, όμως ο προπονητής του διέκρινε από πολύ νωρίς κάτι που οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να δουν: ένα σπάνιο ένστικτο για το γκολ και μια αστείρευτη δίψα για το ποδόσφαιρο.
Οι δυο τους συναντήθηκαν για πρώτη φορά στην Μπρίνε FK, τον σύλλογο της μικρής νορβηγικής πόλης όπου μεγάλωσε ο Χάλαντ. Ο Ούντχαϊμ, που εξακολουθεί να εργάζεται στις ακαδημίες της ομάδας, ξεχώρισε τον οκτάχρονο Έρλινγκ ανάμεσα στα εκατοντάδες παιδιά της περιοχής.
«Αυτό που τον έκανε διαφορετικό ήταν ότι αναζητούσε συνεχώς το γκολ. Ακόμη κι όταν δεν βρισκόταν σε καλή θέση, κινούνταν διαρκώς για να βρεθεί εκεί όπου θα μπορούσε να σκοράρει. Και όταν τα κατάφερνε, πανηγύριζε σαν να είχε κερδίσει έναν τελικό, τρέχοντας σε όλο το γήπεδο. Ακόμη και τότε φαινόταν ότι είχε έμφυτο το ένστικτο του σκόρερ», ανέφερε σε συνέντευξή του στο CNN Sports.
Εκείνη την εποχή δύσκολα θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι το παιδί αυτό θα εξελισσόταν σε έναν από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές του πλανήτη.
Σήμερα, ο απολογισμός μιλά από μόνος του. Στις τέσσερις πρώτες του σεζόν στη Μάντσεστερ Σίτι κατέκτησε τρεις φορές τον τίτλο του πρώτου σκόρερ της Premier League, ενώ χρειάστηκε μόλις 111 αγώνες πρωταθλήματος για να φτάσει τα 100 γκολ, επίδοση που αποτελεί ιστορικό ρεκόρ.
Το παιδί που ζούσε για το ποδόσφαιρο
Πριν από τη φήμη, τα εκατομμύρια και τις διακρίσεις, ο Χάλαντ ήταν απλώς ένα παιδί που δεν ήθελε να αποχωρίζεται ποτέ την μπάλα.
O Έρλινγκ περνούσε ατελείωτες ώρες στο κλειστό γήπεδο της πόλης. Αν δεν κοιμόταν, δεν έτρωγε ή δεν πήγαινε στο σχολείο, ήταν εκεί, παίζοντας ποδόσφαιρο με παιδιά μεγαλύτερα από εκείνον.
Παράλληλα, συμμετείχε τρεις φορές την εβδομάδα στις προπονήσεις που οργάνωνε ο ίδιος ο Ούντχαϊμ και σύντομα εντάχθηκε στις ακαδημίες της Μπρίνε.
«Τότε χρησιμοποιούσε σχεδόν αποκλειστικά το αριστερό του πόδι, οπότε έπρεπε να δουλέψει πολύ με το δεξί. Εκείνο όμως που πραγματικά τον χαρακτήριζε ήταν η νοοτροπία του. Αν δεν του έδιναν την μπάλα, εκνευριζόταν. Αν έχανε μια εύκολη ευκαιρία, θύμωνε ακόμη περισσότερο με τον εαυτό του. Αυτό ήταν που τον ξεχώριζε», τονίζει.
Η ίδια ανταγωνιστική νοοτροπία τον συνοδεύει μέχρι σήμερα. Ακόμη και μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας με τη Σίτι, ο Χάλαντ είχε εκνευριστεί επειδή συμπαίκτης του δεν του έδωσε την μπάλα στην τελευταία φάση του αγώνα.
Η διαφορά είναι ότι πλέον γνωρίζει πότε να διοχετεύει αυτόν τον θυμό δημιουργικά, χρησιμοποιώντας τον ως κίνητρο και όχι ως εμπόδιο.
Σύμφωνα με τον Ούντχαϊμ, σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του έπαιξε τόσο η αγροτική κοινωνία του Μπρίνε, που του δίδαξε τη σκληρή δουλειά, όσο και ο πατέρας του, Άλφ-Ίνγκε Χάλαντ, πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής της Μάντσεστερ Σίτι.
Παρά το βαρύ οικογενειακό όνομα, ο νεαρός Έρλινγκ δεν μεγάλωσε με πίεση. «Ήταν ένα τυπικό παιδί της πόλης. Είχε πάντα χιούμορ, απαντούσε γρήγορα και του άρεσε να κάνει τους άλλους να γελούν πριν και μετά τους αγώνες. Όταν τον ακούω σήμερα στις συνεντεύξεις, αναγνωρίζω ακόμη το ίδιο παιδί. Δεν έχει αλλάξει».
Η εξέλιξη που κανείς δεν περίμενε
Καθώς περνούσαν τα χρόνια, ο Χάλαντ άρχισε να ξεχωρίζει. Στα 15 του αγωνιζόταν ήδη με την ομάδα Κ18 της Μπρίνε, προσελκύοντας το ενδιαφέρον μεγαλύτερων συλλόγων.
Το 2017 υπέγραψε στη Μόλντε, όπου αρχικά αγωνίστηκε στη δεύτερη ομάδα, όμως δεν άργησε να καθιερωθεί στην πρώτη χάρη στη συνέπειά του στο σκοράρισμα.
Εκείνη την περίοδο άρχισε να τον παρακολουθεί στενά και ο Λέιφ Γκούναρ Σμερούντ, τότε προπονητής των μικρών εθνικών ομάδων της Νορβηγίας και σήμερα βοηθός προπονητή στην Angel City του αμερικανικού πρωταθλήματος.
Ο ίδιος θυμάται ότι ο Χάλαντ δεν ήταν εξαρχής το παιδί-θαύμα που όλοι περίμεναν. «Τον είδα πολύ νωρίς, στα αναπτυξιακά καμπ της ομοσπονδίας. Αυτό που μας εντυπωσίασε ήταν κυρίως το πάθος του για το ποδόσφαιρο. Αναζητούσαμε παιδιά που αγαπούσαν πραγματικά το παιχνίδι και εκείνος το έδειχνε σε κάθε προπόνηση. Ήταν καλός, αλλά δεν ήταν ακόμη ο παίκτης που όλοι περίμεναν ότι θα γίνει».
Την ίδια περίοδο, όμως, ήρθε και η μεγάλη σωματική του ανάπτυξη. Μέχρι τότε αναγκαζόταν να βασίζεται στην κίνηση, στον συγχρονισμό και στην τεχνική του, αφού συχνά αντιμετώπιζε πιο δυνατούς αντιπάλους.
«Αυτό τελικά τον βοήθησε», εξηγεί ο Σμερούντ. «Όταν ένα παιδί δεν υπερέχει σωματικά, αναγκάζεται να μάθει να σκέφτεται καλύτερα το παιχνίδι. Αντίθετα, όσοι βασίζονται μόνο στη δύναμή τους συχνά αποκτούν κακές συνήθειες. Ο Έρλινγκ δούλεψε την τοποθέτηση, την κίνηση και την τεχνική του. Και όταν αργότερα απέκτησε αυτή τη σωματική διάπλαση, είχε ήδη όλα τα υπόλοιπα στοιχεία».
Τα εννέα γκολ που άλλαξαν τα πάντα
Η στιγμή που ολόκληρος ο ποδοσφαιρικός κόσμος πρόσεξε τον Χάλαντ ήρθε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ20 του 2019.
Παρότι η Νορβηγία αποκλείστηκε από τη φάση των ομίλων, ο νεαρός επιθετικός αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης χάρη στα εννέα γκολ που σημείωσε στη θρυλική νίκη με 12-0 απέναντι στην Ονδούρα.
Η εκρηκτική του παρουσία άνοιξε τον δρόμο για την Εθνική Ανδρών και παράλληλα οδήγησε στη μεταγραφή του στη Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ.
Στην Αυστρία συνέχισε να εντυπωσιάζει, πετυχαίνοντας 28 γκολ σε 22 αγώνες, ενώ σημείωσε ακόμη οκτώ τέρματα σε μόλις έξι συμμετοχές στο Champions League.
Οι κορυφαίοι ευρωπαϊκοί σύλλογοι μπήκαν αμέσως στη μάχη για την απόκτησή του, όμως η Μπορούσια Ντόρτμουντ ήταν εκείνη που εξασφάλισε την υπογραφή του το 2020.
Στην Bundesliga εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο καλούς επιθετικούς της Ευρώπης, γεγονός που οδήγησε τελικά στη μεταγραφή του στη Μάντσεστερ Σίτι το 2022, όπου ακολούθησαν οι τίτλοι, τα ρεκόρ και η παγκόσμια αναγνώριση.
Ο άνθρωπος πίσω από τον σούπερ σταρ
Όσοι τον γνώρισαν μικρό, επιμένουν πως η μεγαλύτερη επιτυχία του δεν είναι τα γκολ ούτε τα τρόπαια, αλλά το ότι παρέμεινε ο ίδιος άνθρωπος.
«Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του είναι ότι δεν άλλαξε ποτέ», λέει ο Σμερούντ. «Είναι καλός συμπαίκτης, καλός άνθρωπος και πιστεύω πως τίποτα δεν πρόκειται να αλλοιώσει τον χαρακτήρα του. Οι κίνδυνοι που συνοδεύουν την επιτυχία υπάρχουν πάντα, όμως θα εκπλαγώ αν δεν τους διαχειριστεί σωστά».
Ο ίδιος αποδίδει μεγάλο μέρος αυτής της σταθερότητας στις ρίζες του. «Κατάγεται από μια περιοχή όπου οι άνθρωποι δεν διστάζουν να σου το πουν αν αλλάξεις. Αγαπά τον τόπο του και τους ανθρώπους του. Αν έχανε τον σεβασμό τους, δεν νομίζω ότι θα υπήρχε κάτι πιο σημαντικό για εκείνον».
Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου, περίπου 1.000 παιδιά συγκεντρώθηκαν στο κλειστό γήπεδο όπου έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα για να παρακολουθήσουν μαζί τους αγώνες της Νορβηγίας, αποδεικνύοντας πόσο μεγάλη έμπνευση αποτελεί πλέον για τη νέα γενιά.
Στο ίδιο γήπεδο δεσπόζει μια τεράστια τοιχογραφία του, ύψους 50 μέτρων και πλάτους 15 μέτρων. «Είμαστε απίστευτα περήφανοι γι' αυτόν», καταλήγει ο Ούντχαϊμ. «Είναι, χωρίς αμφιβολία, ο πιο αγαπητός άνθρωπος της πόλης μας».