Ο Χουάν Κάρλο Γκαρίδο που θα κάθεται από εδώ και στο εξής στον πάγκο του Βόλου, ξεκίνησε την προπονητική στα 24 του χρόνια, έγινε ποδοσφαιρικός «γυρολόγος» και άφησε το στίγμα του σε τρεις ηπείρους.
Η επόμενη ημέρα στον Βόλο βρίσκει τον Χουάν Κάρλο Γκαρίδο στην τεχνική ηγεσία με βοηθό του τον Άριελ Ιμπαγάσα. Ο Ισπανός προπονητής με 211.000 followers στο Instagram που ήταν «αρχιτέκτονας» των ακαδημιών της Βιγιαρέλ και διαδέχτηκε τον Ερνέστο Βαλβέρδε, έκανε το «αγροτικό» του στην Αφρική και έγινε «Βασιλιάς» τροπαίων με μεγάλη επιτυχία στην αφρικανική ήπειρο.
Δεν είναι από εκείνους τους προπονητές που έχτισαν την καριέρα τους σε... λαμπερές ομάδες, το ποδόσφαιρο και οι προκλήσεις για τον ίδιο δεν είχαν σύνορα. Ο Χουάν Κάρλος Γκαρίδο επέλεξε από νωρίς να βρίσκεται στην άλλη πλευρά του γηπέδου, συγκεκριμένα στα 24 του χρόνια με μια πορεία που τον οδήγησε από την Ισπανία και το Βέλγιο μέχρι την Αίγυπτο, το Μαρόκο που λατρεύτηκε, την Τυνησία και την Ασία.
Στον πάγκο από τα 24 του ο Χουάν Κάρλος Γκαρίδο
Ο Γκαρίδο δεν υπήρξε ποτέ επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Η δική του ποδοσφαιρική διαδρομή ξεκίνησε από τον πάγκο, καθώς αντιλήφθηκε σε νεαρή ηλικία ότι η πραγματική του κλίση βρισκόταν στην προπονητική και στην τακτική ανάλυση του παιχνιδιού.
Το 1993 ανέλαβε την τοπική ομάδα El Puig, στην περιοχή της Βαλένθια, κάνοντας τα πρώτα του βήματα σε ηλικία μόλις 24 ετών. Ακολούθησαν χρόνια δουλειάς στις μικρότερες κατηγορίες, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με τον ίδιο να αποκτά εμπειρίες και να διαμορφώνει τη δική του φιλοσοφία.
Αυτή η μακρά διαδρομή, χωρίς τη λάμψη των μεγάλων ονομάτων, αποτέλεσε τη βάση για την επόμενη ημέρα. Και η ευκαιρία να αποδείξει την αξία του στο υψηλότερο επίπεδο δεν άργησε να έρθει.
Η Βιγιαρεάλ, η... εκτόξευση και το ευρωπαϊκό όνειρο
Το μεγάλο κεφάλαιο της καριέρας του γράφτηκε στη Βιγιαρεάλ. Ο Γκαρίδο είχε ήδη εργαστεί επί σειρά ετών στις ακαδημίες και στη δεύτερη ομάδα του συλλόγου, γνωρίζοντας όσο λίγοι το έμψυχο δυναμικό και τη φιλοσοφία του.
Τον Ιανουάριο του 2010 ανέλαβε την πρώτη ομάδα, διαδεχόμενος τον Ερνέστο Βαλβέρδε. Η απόφαση αυτή αποδείχθηκε κομβική, καθώς ο Ισπανός τεχνικός κατάφερε να παρουσιάσει ένα σύνολο με επιθετικό προσανατολισμό, ταχύτητα και ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα.
Η Βιγιαρεάλ τερμάτισε στην τέταρτη θέση της La Liga τη σεζόν 2009-10, εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή της στο Champions League, ενώ την επόμενη αγωνιστική περίοδο κατέλαβε την τρίτη θέση του ισπανικού πρωταθλήματος. Παράλληλα, έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Europa League το 2011, επιβεβαιώνοντας ότι μπορούσε να σταθεί με αξιώσεις απέναντι σε ισχυρούς ευρωπαϊκούς αντιπάλους.
Η πορεία του, ωστόσο, δεν είχε το φινάλε που θα περίμενε κανείς. Τον Δεκέμβριο του 2011, ο αποκλεισμός από τη Μιραντές, ομάδα της τρίτης κατηγορίας τότε, στο Κύπελλο Ισπανίας, σε συνδυασμό με τα αρνητικά αποτελέσματα στο πρωτάθλημα και την Ευρώπη, οδήγησε στην απομάκρυνσή του.
Ο άνθρωπος πίσω από την ανάπτυξη της Βιγιαρεάλ
Η παρουσία του Γκαρίδο στη Βιγιαρεάλ δεν περιορίστηκε στην πρώτη ομάδα. Αντιθέτως, σημαντικό μέρος της παρακαταθήκης του συνδέεται με τη δουλειά που έκανε στα τμήματα υποδομής. Από το 1999 έως το 2010, ο Ισπανός προπονητής εργάστηκε στις ακαδημίες του συλλόγου και στη Βιγιαρεάλ Β', συμβάλλοντας στην ανάπτυξη νεαρών ποδοσφαιριστών και στη διαμόρφωση μιας σταθερής αγωνιστικής φιλοσοφίας.
Η γνώση του για τις μικρότερες ηλικίες αποτέλεσε σημαντικό πλεονέκτημα όταν ανέλαβε την πρώτη ομάδα. Δεν χρειαζόταν να ξεκινήσει από το μηδέν, καθώς γνώριζε ήδη ποιοι παίκτες μπορούσαν να κάνουν το επόμενο βήμα και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του κορυφαίου επιπέδου. Η δουλειά του σε αυτόν τον τομέα αποτελεί ένα από τα λιγότερο προβεβλημένα, αλλά ιδιαίτερα σημαντικά κεφάλαια της προπονητικής του πορείας.
Από την Κλαμπ Μπριζ στο επόμενο βήμα των Μπάκα και Μενιέ
Το 2012 ο Γκαρίδο ανέλαβε την Κλαμπ Μπριζ, αναζητώντας μια νέα πρόκληση εκτός Ισπανίας. Η παρουσία του στο Βέλγιο δεν είχε μεγάλη διάρκεια, ωστόσο συνδέθηκε με δύο ποδοσφαιριστές που αργότερα έκαναν σπουδαία καριέρα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
Ο πρώτος ήταν ο Κάρλος Μπάκα. Ο Κολομβιανός επιθετικός εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο αποτελεσματικούς σκόρερ της ομάδας και η παρουσία του στο Βέλγιο αποτέλεσε σημαντικό σταθμό πριν από τη μεταγραφή του στη Σεβίλλη, όπου συνέχισε να εντυπωσιάζει.
Η δεύτερη περίπτωση ήταν ο Τομά Μενιέ. Ο Βέλγος ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν αρχικά σε πιο προωθημένους ρόλους, πριν καθιερωθεί σταδιακά ως δεξιός μπακ. Στη συνέχεια ακολούθησαν σημαντικοί σταθμοί, όπως η Παρί Σεν Ζερμέν και η Μπορούσια Ντόρτμουντ, καθώς και η παρουσία του στην εθνική ομάδα του Βελγίου.
Οι δύο περιπτώσεις αναδεικνύουν μία από τις βασικές πτυχές της προπονητικής φιλοσοφίας του Γκαρίδο: τη δυνατότητα να αναγνωρίζει τις προοπτικές ενός ποδοσφαιριστή και να τον βοηθά να εξελίσσεται μέσα από διαφορετικούς ρόλους και απαιτήσεις.
Η σύντομη και επώδυνη περιπέτεια στη Ρεάλ Μπέτις
Η επιστροφή του στην Ισπανία, τον Δεκέμβριο του 2013, δεν εξελίχθηκε όπως θα ήθελε. Η Ρεάλ Μπέτις τού έδωσε την ευκαιρία να επιστρέψει στη La Liga, όμως η συνεργασία των δύο πλευρών αποδείχθηκε εξαιρετικά σύντομη. Τα αποτελέσματα δεν ήρθαν, η πίεση αυξήθηκε και η βαριά ήττα με 5-0 από τη Ρεάλ Μαδρίτης αποτέλεσε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία μιας δύσκολης περιόδου.
Ο Γκαρίδο αποχώρησε έπειτα από μόλις πέντε αγωνιστικές πρωταθλήματος, έχοντας καταγράψει μία ισοπαλία και τέσσερις ήττες. Ήταν μια θητεία που δεν του επέτρεψε να παρουσιάσει το έργο του και επιβεβαίωσε πόσο μικρά μπορεί να είναι τα περιθώρια για έναν προπονητή όταν τα αποτελέσματα δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες.
Η Αφρική που τον... αγκάλιασε και η λατρεία στο Μαρόκο
Αν η Ευρώπη τού έδωσε την ευκαιρία να καθιερωθεί ως προπονητής υψηλού επιπέδου, η Αφρική αποτέλεσε ένα από τα πιο παραγωγικά κεφάλαια της καριέρας του. Το 2014, ο Γκαρίδο ανέλαβε την Αλ Αχλί της Αιγύπτου και κατέκτησε το CAF Confederation Cup, ενώ πανηγύρισε και το Σούπερ Καπ Αιγύπτου. Η εμπειρία αυτή τον έφερε στο προσκήνιο του αφρικανικού ποδοσφαίρου και άνοιξε τον δρόμο για νέες προκλήσεις.
Η σχέση του με το Μαρόκο, ωστόσο, ήταν εκείνη που απέκτησε ιδιαίτερο χαρακτήρα. Στη Ράτζα Καζαμπλάνκα, ο Ισπανός τεχνικός βρέθηκε αντιμέτωπος με δύσκολες συνθήκες, σε ένα περιβάλλον όπου τα οικονομικά προβλήματα και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές δημιουργούσαν ένταση. Η διαχείριση των αποδυτηρίων έγινε εξίσου σημαντική με την τακτική προετοιμασία, καθώς η διατήρηση της ενότητας της ομάδας απαιτούσε καθημερινή προσπάθεια.
Ο Γκαρίδο προσπάθησε να σταθεί στο πλευρό των ποδοσφαιριστών του, εκφράζοντας δημόσια τις θέσεις του όταν θεωρούσε ότι έπρεπε να υπερασπιστεί την ομάδα. Αυτή η στάση, σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα στον αγωνιστικό χώρο, ενίσχυσε τη σχέση του με τους φιλάθλους.
Στη διάρκεια της παρουσίας του στη Ράτζα, πανηγύρισε την κατάκτηση του Κυπέλλου Μαρόκου το 2017 και του CAF Confederation Cup το 2018. Οι επιτυχίες αυτές εδραίωσαν τη φήμη του ως προπονητή που μπορούσε να ανταποκριθεί σε απαιτητικά περιβάλλοντα και να οδηγήσει τις ομάδες του σε σημαντικές διακρίσεις.
Από την Τυνησία και την Αλγερία μέχρι την Ασία
Η πορεία του Γκαρίδο δεν περιορίστηκε στην Αίγυπτο και το Μαρόκο. Ο Ισπανός τεχνικός συνέχισε να αναζητά νέες προκλήσεις, περνώντας από διαφορετικά ποδοσφαιρικά περιβάλλοντα και κουλτούρες.
Στη διαδρομή του περιλαμβάνονται η Ετουάλ ντι Σαχέλ της Τυνησίας, η USM Αλζέρ και η MC Οράν της Αλγερίας, καθώς και η Γουιντάντ Καζαμπλάνκα στο Μαρόκο. Παράλληλα, εργάστηκε στην Αλ Αΐν των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και στην Περσέπολις του Ιράν, διευρύνοντας ακόμη περισσότερο τις εμπειρίες του.
Αυτή η συνεχής μετακίνηση από χώρα σε χώρα αποτελεί χαρακτηριστικό της καριέρας του. Ο Γκαρίδο ανήκει στην κατηγορία των προπονητών που δεν δίστασαν να βγουν από τα γνώριμα ευρωπαϊκά όρια, επιδιώκοντας να δοκιμάσουν τις ιδέες τους σε νέα περιβάλλοντα.
- Όλες οι ειδήσεις
- Επίσημη η ανανέωση του Δουβίκα με νέο συμβόλαιο μέχρι το 2031 με την Κόμο -«Από την πρώτη στιγμή ένιωσα σαν στο σπίτι μου»
- Αταμάν για τις εξελίξεις στο ελληνικό μπάσκετ: «Είμαι σοκαρισμένος, ο Παναθηναϊκός θα κάνει τις απαραίτητες ενέργειες» [βίντεο]
- Γιατί η επιλογή Γιαννάκη αποτελεί μονόδρομο για το ελληνικό μπάσκετ