Ο Παναθηναϊκός έχει Ντέσερς, Λιβάι, Τεττέη. Η ΑΕΚ το δίδυμο Γιόβιτς-Βάργκα. Στον Ολυμπιακό ποιος παίκτης αποτελεί σημείο αναφοράς της επιθετικής του γραμμής απόντος του σπουδαίου Αγιούμπ Ελ Κααμπί;
Η δεύτερη διακοπή της Super League, για τις υποχρεώσεις των εθνικών ομάδων, βρίσκει τον Παναθηναϊκό να απολαμβάνει τη μοναξιά της κορυφής, έχοντας μάλιστα αποκτήσει αέρα τεσσάρων βαθμών από τους ανταγωνιστές του (δεδομένου ότι ακόμη κι αν η ΑΕΚ κερδίσει το εξ αναβολής παιχνίδι της με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι, δεν θα μπορέσει να πλησιάσει περισσότερο τους «πράσινους»).
Όπως συμβαίνει διαχρονικά σε κάθε παύση του πρωταθλήματος... φουντώνει το ενδιαφέρον για αναλύσεις, προγνωστικά και συζητήσεις που δίνουν τροφή στα καφενεία των social media και εσχάτως στα πάνελ των πολυάριθμων αθλητικών εκπομπών που έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο.
Ο Ολυμπιακός ψάχνει παίκτη-σημείο αναφοράς στην επίθεσή του
Είναι προφανές ότι ακόμη βρισκόμαστε σε αρκετά πρώιμο στάδιο της σεζόν για να εξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα για τη μελλοντική διαδρομή των ομάδων που πολιορκούν το θρόνο του πρωταθλητή. Εννοείται, για παράδειγμα, ότι ο Παναθηναϊκός εμπνέει για πρώτη φορά ολοένα και περισσότερο εμπιστοσύνη ως πολύ σοβαρός διεκδικητής του τίτλου (το 8Χ8 που ακολούθησε την απογοητευτική εμφάνιση στο Καραϊσκάκη πιστοποιεί το διαφοροποιημένο DNA της φετινής ομάδας του Τζέικομπ Νίστρουπ), είναι ολοφάνερο ότι το απαιτητικό Champions League... ρουφάει το αίμα της ΑΕΚ, όπως το έπραξε πέρσι με το αντίστοιχο του Ολυμπιακού, αλλά μέχρι εκεί.
Κανείς δεν γνωρίζει, για παράδειγμα, αν θα κάνει «κοιλιά» ο Παναθηναϊκός (κουβαλώντας και την καλοκαιρινή υπερφόρτωση των προκριματικών του Conference League) ή αν ακόμη δεν έχουμε δει την καλύτερη εκδοχή του, καθώς είναι μια νέα ομάδα υπό κατασκευή. Μόνο υποθετικά μπορούμε να απαντήσουμε.
Αντίθετα, υπάρχουν κάποια δεδομένα που δεν χρειάζεται η παραμικρή υπομονή για να αξιολογηθούν. Και ένα από αυτά θα πρέπει να προβληματίσει αρκετά τους ανθρώπους του Ολυμπιακού ενόψει της ενίσχυσης του ρόστερ στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου.
Παραδοσιακά οι «ερυθρόλευκοι» διέθεταν στη μεσοεπιθετική τους γραμμή ποδοσφαιριστές που οι εγχώριοι ανταγωνιστές τους... ζήλευαν! Ξεκινώντας από την εποχή Τζόρτζεβιτς, Γιαννακόπουλου, Αλεξανδρή, Ζιοβάνι, Ριβάλντο, Γκαλέτι και φτάνοντας στα χρόνια της ευρωπαϊκής εκτόξευσης του συλλόγου στα χέρια του Βαγγέλη Μαρινάκη με Ριέρα, Σαβιόλα, Μιραλάς, Κάμπελ, Μήτρογλου, Φορτούνη, Τσόρι, Ελ Αραμπί, Ποντένσε, Ελ Κααμπί, ο Ολυμπιακός διέθετε πάντα την πολυτέλεια ενός αδιανόητα ποιοτικού οπλοστασίου στην αντίπαλη περιοχή.
Μέχρι και πέρσι αν πραγματοποιούσες ένα άτυπο γκάλοπ στις τάξεις των οπαδών ΑΕΚ, Παναθηναϊκού και ΠΑΟΚ για τους παίκτες αντίπαλων ομάδων που θα ήθελαν να δουν στη δική τους, οι επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού... θα σάρωναν στις προτιμήσεις τους! Ποιος φίλαθλος άλλης ομάδας δεν θα ήθελε να δει τον Αγιούμπ Ελ Κααμπί να πυροβολεί για δικό της λογαριασμό;
Τεράστιο το κενό που άφησε ο τραυματισμός του Ελ Κααμπί
Φέτος, όμως, τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά! Για πρώτη φορά ο Ολυμπιακός μοιάζει να μειονεκτεί, στο συγκεκριμένο πεδίο σύγκρισης, έναντι του ανταγωνισμού. Κουβαλώντας το βάρος του σοκαριστικού τραυματισμού του Αγιούμπ Ελ Κααμπί, οι Πειραιώτες αναζητούν απεγνωσμένα ένα σημείο αναφοράς στην επίθεσή τους (είτε φορ, είτε εξτρέμ) και αδυνατούν να το βρουν.
Την ίδια ώρα η πρωταθλήτρια ΑΕΚ απολαμβάνει τη συνύπαρξη στην κορυφή της επίθεσής της δύο παικτών της αναμφισβήτητης αξίας του Γιόβιτς και του Βάργκα. Στον φιλόδοξο Παναθηναϊκό παρατηρείται για πρώτη φορά στη γραμμή κρούσης τόσο... μποτιλιάρισμα σε επίπεδο ατομικού ταλέντου: Ντέσερς, Τεττέη, Λιβάι, Αντίνο! Με το ημερολόγιο στις 9 Νοεμβρίου αν σας ρωτήσουμε ποιος είναι ο επιθετικογενής ποδοσφαιριστής που μπορεί να κουβαλήσει στις πλάτες του τον Ολυμπιακό του επόμενου διμήνου, έχετε να δώσετε κάποια πειστική απάντηση;
Μην παρεξηγηθούμε! Δεν είναι του... πεταματού τα εξτρέμ και τα φορ του Ολυμπιακού. Κάθε άλλο! Ουδείς όμως διαθέτει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά για να ηγηθεί της επιθετικής γραμμής των «ερυθρόλευκων».
Ο Ζότα Σίλβα είναι ένα εξαιρετικά θετικό στοιχείο για οποιαδήποτε ομάδα και σε ένα βαθμό θυμίζει σε χαρακτηριστικά τον Νταβίντ Φουστέρ: Άρα πολύτιμος εργάτης, σε καμία περίπτωση πρώτο βιολί.
Ο Ζοέλ Ρόκα, στα 21 του χρόνια, είναι ακόμη ένα άγουρο ποδοσφαιρικό ταλέντο με συγκεκριμένα άκρως ελπιδοφόρα χαρακτηριστικά (όπως η ταχύτητά του) αλλά όχι έτοιμος ακόμη για βασικός σε μια ομάδα του ειδικού βάρους του Ολυμπιακού.
Ο Αρμάντο Γκονσάλες έχει ιδιαίτερα ανεπτυγμένη αίσθηση του γκολ, αλλά χρειάζεται πολύ χρόνο εκπαίδευσης (κυρίως στις κινήσεις που πραγματοποιεί εκτός περιοχής) για να λογίζεται ως βασικός φορ των Πειραιωτών.
Ο Μάριους Μουαντιλμαντζί είναι ένα θηρίο στην περιοχή, μοιάζει αδύνατο να αξιολογηθεί σε τόσο σύντομο διάστημα παρουσίας στην ομάδα, αλλά επίσης μοιάζει περισσότερο σαν συμπληρωματικό μέλος της επιθετικής τριάδας και όχι ως κέντρο βάρους της.
Για Ρόμαν Γιάρεμτσουκ και Ζέλσον Μαρτίνς, εννοείται ότι υπάρχει πλήρης αντίληψη των ικανοτήτων τους και - για διαφορετικούς λόγους ο καθένας - ουδείς μπορεί να λογίζεται ως πρώτη επιλογή στη γραμμή κρούσης του Ιμανόλ. Ο μεν Ουκρανός... μάλλον επειδή δεν θέλει, ο δε Πορτογάλος γιατί απλά δεν μπορεί, λόγω της έλλειψης ουσίας στο παιχνίδι του.
Υπάρχει, βέβαια και ο Λιόν Μπέιλι που αποκτήθηκε για να εμπλουτίσει με την απαραίτητη ποιότητα τα ελλειμματικά «φτερά» της «ερυθρόλευκης» επίθεσης, αλλά πώς να τον συνυπολογίσουμε στην εξίσωση, τουλάχιστον, μέχρι τον Ιανουάριο από τη στιγμή που ακόμη δεν τον έχουμε δει να αγωνίζεται ούτε σε ένα ενενηντάλεπτο;
Όσο, λοιπόν, κι αν ο Ιμανόλ και οι συνεργάτες του δουλεύουν νύχτα μέρα σαν τα σκυλιά στου Ρέντη (έχοντας ήδη πετύχει μια μικρή υπέρβαση με τις επιδόσεις του) είναι υποχρεωτικό να εμπλουτιστεί η μεσοεπιθετική γραμμή του Ολυμπιακού με τουλάχιστον δύο παίκτες που θα μπορούν να αποτελούν σημεία αναφοράς στην αντίπαλη περιοχή. Και δίπλα σε αυτούς να βελτιώνονται και τα νέα παιδιά, όπως ο Ορμίγκα ή ο Ρόκα!
ΥΓ: Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ όχι μόνο δεν χαρακτηρίζεται από το «συντηρητισμό» του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ σε ότι αφορά τη μεταγραφική ενίσχυση της ομάδας του, αλλά αντίθετα φημίζεται για την ικανότητά του να βρίσκει τα πιο ταιριαστά κομμάτια στο παζλ των ομάδων του. Κι αν έχετε αμφιβολίες γι' αυτό δείτε πως ο σημερινός προπονητής του Ολυμπιακού άλλαξε την καριέρα του Αλεξάντερ Ίσακ και του Μάρτιν Έντεγκαρντ στη Ρεάλ Σοσιεδάδ.