Ο Ολυμπιακός εκκινεί με τα λευκά στη νέα παρτίδα της EuroLeague, την ώρα που ο Παναθηναϊκός AKTOR παίζει το πιο… βαρύ χαρτί του.
Η αφετηρία της EuroLeague τα τελευταία χρόνια, κρύβει και έναν διακαή μας πόθο, που όλο κάπου βρίσκει ένα εμπόδιο. Αυτός ο ελληνικός τελικός έχει εξελιχθεί σε απωθημένο, δικό μας περισσότερο και όχι των ομάδων των ίδιων, που κοιτάζουν τη δουλειά τους και μόνο.
Τα απωθημένα, τουλάχιστον για τη φετινή σεζόν, κάνουν στην άκρη. Ο Ολυμπιακός αποτίναξε από τους δικούς του ώμους το βάρος της κατάκτησης σε μία, εκτός όλων των άλλων, συμβολική χρονιά που έκλεισε στην έδρα του αιωνίου αντιπάλου, αλλά μόνο «χορτασμένος» δεν παρουσιάζεται, κάτι που μαρτυρούν οι κινήσεις του προτού καλά καλά πιάσουν οι ζέστες.
Ο Παναθηναϊκός AKTOR από μεριάς του πήρε τη γενναία απόφαση πως ο κύκλος του Εργκίν Αταμάν, με τον οποίο η ομάδα επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης, έχει κλείσει. Στην κούρσα εξοπλισμών, η σπουδαιότερη κίνηση που θα μπορούσε να γίνει, ήταν η έλευση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Ο οποίος, μάλιστα, δεν ήρθε και μόνος, αλλά με… φίλους από τα παλιά. Η πρώτη μεγάλη νίκη του Παναθηναϊκού AKTOR στη σεζόν, έχει να κάνει με τις φιγούρες. Μπαίνοντας στο T-Center, θα δει κανείς με προπονητική περιβολή, στρατιώτη του Ζέλικο Ομπράντοβιτς και δίπλα του στον πάγκο τον Μάικ Μπατίστ. Κάπου παραδίπλα υψώνουν το ανάστημά τους οι Δημήτρης Διαμαντίδης και Φραγκίσκος Αλβέρτης, σε μία εικόνα που… γεμίζει κάθε φίλο των «πρασίνων» με αισιοδοξία αλλά και δέος, πριν από κάθε τζάμπολ.
Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός AKTOR είναι φαβορί, είναι όμως έτοιμοι;
Από τη μία ο πρωταθλητής Ευρώπης, με κάποια κομμάτια του παζλ του να αποχωρούν, αλλά κατά γενική ομολογία ενισχυμένος σε σχέση με τη μέχρι πρότινος βερσιόν του. Από την άλλη, ο επίσης ενισχυμένος Παναθηναϊκός AKTOR, που τη σπουδαιότερη κίνησή του την έκανε στον πάγκο.
Μαζί με το ειδικό τους βάρος, απολύτως λογικά φόρεσαν την μπέρτα του φαβορί πριν καν ανοίξει η αυλαία. Αυτό που είναι επίσης δεδομένο, βέβαια, έχει να κάνει με την ετοιμότητά τους.
Η EuroLeague αποτελεί έναν απαιτητικό… μαραθώνιο, κάτι που έχουν αντιληφθεί πλέον οι περισσότεροι. Ο Παναθηναϊκός AKTOR μπαίνει στην εκκίνηση με σημαντικές απουσίες αλλά και ένα ρόστερ ικανό να ανταποκριθεί στις δυσκολίες, παρότι το περσινό πλάνο σκίστηκε εν μία νυκτί και ο Ομπράντοβιτς στοχεύει σε κάτι εντελώς διαφορετικό.
Ο Ολυμπιακός δεν έχει τον μέχρι πρότινος κουμανταδόρο του και θέλει να… αλλάξει δέρμα, παντρεύοντας περισσότερο transition στην καλύτερη 5on5 επίθεση των τελευταίων ετών με βάση τους αριθμούς.
Στην εξίσωση αυτή μπαίνει και το κομμάτι του γηπέδου, μιας και το πρώτο μισό της σεζόν, ο Ολυμπιακός θα το περάσει… στον δρόμο, με μία βαλίτσα στο χέρι, φιλοξενούμενος στη SUNEL Arena.
Οι «ερυθρόλευκοι» τεσταρίστηκαν σε πιο δυνατά φιλικά, μαζί με το EuroLeague Super Cup και είδαν αρκετές από τις αδυναμίες τους να βγαίνουν… στον αφρό. Μην πιστέψει κανείς, όμως, ότι ο Ομπράντοβιτς τα θεωρεί όλα καλώς καμωμένα και εύκολα.
Αμφότεροι είναι δικαίως φαβορί, σχεδόν άπαντες θεωρούν σίγουρη την παρουσία τους στο Final Four, αλλά ακόμα απέχουν πολύ από το να θεωρηθούν έτοιμοι και οι… μπανανόφλουδες είναι αρκετές.
Ο Μπαρτζώκας το δήλωσε ορθά κοφτά πριν από την πρεμιέρα της ομάδας του: «Να πάρουμε όσο το δυνατόν περισσότερες νίκες στο ξεκίνημα».
Δεν παίζουν μόνοι τους (ούτε) στη φετινή EuroLeague
Καλά τα ευχολόγια και οι κατά φαντασίαν ελληνικοί τελικοί, αλλά ΚΑΙ στη φετινή EuroLeague δεν παίζουν μόνοι τους, ακόμα και αν τα ρόστερ τους τρομάζουν.
Ένα πρώτο δείγμα για το τι Ρεάλ θα δούμε φέτος, το πήραμε στο EuroLeague Super Cup. Ο Πέδρο Μαρτίνεθ έβαλε… τέρμα το γκάζι, ο Μαλεντόν νιώθει έτοιμος και γύρω από τους «γερόλυκους», Ταβάρες και Καμπάτσο έχει προστεθεί ποιότητα παρά την απομάκρυνση του Χεζόνια. Μία Ρεάλ που παίζει σε τόσες πολλές κατοχές, δύσκολα τη σταματάς.
Λίγο πιο δίπλα μας, στην Κωνσταντινούπολη, ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους τοποθέτησε τον Λάρκιν δίπλα στους Μπόλντγουϊν και Χόρτον Τάκερ και γέμισε μούσκουλα τις θέσεις των φόργουορντ με παιδιά από τις ΗΠΑ, θέλοντας τη δική του εκδίκηση για τον περσινό χαμένο ημιτελικό της Αθήνας.
Η Ντουμπάι μπορεί να μην έχει το παραμικρό ειδικό βάρος, αλλά με τον Τσάβι Πασκουάλ στον πάγκο, έχτισε ένα ρόστερ υπερπλήρες που μπορεί να διεκδικήσει την είσοδο μέχρι και στην πρώτη τετράδα, παρόλο που φαίνεται ότι έχει ποντάρει περισσότερες μάρκες στον Γουόκαπ, από όσες αντέχουν τα 34 Μαΐων πόδια του.
Όσο για… dark horses. Μια ματιά σε Κάουνας και Βαλένθια είναι ικανή να πείσει άπαντες. Το μόνο που θυμίζει την περσινή ισπανική ομάδα είναι η υπερσύγχρονη Roig Arena, αλλά οι Σορτς, Μπρουκς, Μίροτιτς και η αναβάθμιση του Ομάρι Μουρ, συνθέτουν ένα πέρα για πέρα υπολογίσιμο μείγμα.
Την ώρα που στη Λιθουανία επέστρεψε ο Βαλαντσιούνας για να ορθώσει ανάστημα στη ρακέτα, ενώ στην περιφέρεια προστέθηκε η… πολλές φορές καταστροφική τρέλα του Κάρσεν Έντουαρντς, δίπλα στον μετρονόμο Νάιτζελ Γουίλιαμς Γκος.
Μπαρτζώκας και Ομπράντοβιτς γνωρίζουν τις δυσκολίες, συνιστούν όπου σταθούν και όπου βρεθούν υπομονή, μιας και χρόνος για προετοιμασία δεν υπάρχει. Προπονητές της λεπτομέρειας, όπως οι συγκεκριμένοι, βλέπουν το έργο τους κάθε χρόνο να δυσκολεύει με τους αγώνες να αυξάνονται και τις προπονήσεις να έχουν αντίθετη τάση.
Αποτελούν όμως και τα εχέγγυα σταθερότητας, σοβαρότητας και παραμονής των δύο ομάδων στην ελίτ. Εκεί που πρέπει να βρίσκονται, αν θέλουν στο τέλος να διεκδικήσουν το βαρύτιμο τρόπαιο.
Σε μία χρονιά που θα έχουν και την έξτρα πίεση του πρωταθλήματος, εκκινώντας με -2 και βλέποντας τον πόλο της Θεσσαλονίκης να μεγαλώνει. Έρχεται, λοιπόν, η σεζόν για την οποία άπαντες ανυπομονούν.
Άντε να λύσουμε, να ξεκινήσουμε…