Η εθνική μας ομάδα ετοιμάζεται να δώσει δύο εξαιρετικά κρίσιμα παιχνίδια με Ολλανδία και Σερβία για το Nations League και στην ποδοσφαιρική κοινωνία των social media, ένα είναι το ερώτημα που κυριαρχεί: «Θα παίξει βασικός ο Μπακασέτας»;
Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή... πρωτόγνωρης εθνικής παραζάλης για τα επιτεύγματά των Ελλήνων διεθνών με τους συλλόγους τους στις κορυφαίες διοργανώσεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Τι να συζητάμε; Φτάσαμε σε σημείο να παρακολουθούμε απόγευμα Σαββάτου αγώνα Premier League, με τη συμμετοχή της πρωταθλήτριας Αγγλίας, και να βλέπουμε ταυτόχρονα στο χορτάρι τρία Ελληνόπουλα (Τζόλη, Τζολάκη, Μουζακίτη). Χαζεύεις τον πίνακα των πρώτων σκόρερ του φετινού Champions League και πάνω από το όνομα του Έρλινγκ Χάαλαντ στην κορυφή, φιγουράρει αυτό του Τάσου Δουβίκα.
Έρωτας για τους νέους, αλλά και σεβασμός στους παλιούς της εθνικής
Είναι, λοιπόν, απόλυτα λογικό κάθε παιχνίδι της εθνικής Ελλάδος να συνοδεύεται πλέον από μεγάλη ανυπομονησία από την πλειοψηφία της φίλαθλης κοινής γνώμης, καθώς ουδέποτε στο παρελθόν δεν είχαμε να διαχειριστούμε μια τόσο πληθωρική σε ταλέντο γενιά, αλλά και τόσους πολλούς πρωταγωνιστές στο υψηλότερο επίπεδο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Σε απλά ελληνικά, ανεξαρτήτως οπαδικής προτίμησης, μοιάζουμε όλοι μας... ερωτοχτυπημένοι (κι απόλυτα δικαιολογημένα) με παιδιά όπως ο Τζόλης, ο Καρέτσας, ο Τζολάκης, ο Κωστούλας, ο Δουβίκας, ο Κωνσταντέλιας...
Είναι τόσο έντονα τα συναισθήματα που τρέφουμε για τα δικά μας wonderkids που ακόμη και η επιστροφή του Τάσου Μπακασέτα στις κλήσεις του Ιβάν Γιοβάνοβιτς προκάλεσε... κρύο ιδρώτα. Η πλάκα είναι ότι 8 στους 10 Έλληνες φιλάθλους, πιστεύουν ότι ο άσος του ΑΠΟΕΛ θα βρίσκεται και στο αρχικό σχήμα της αναμέτρησης με τους Ολλανδούς, το βράδυ της Παρασκευής.
Επειδή αντιλαμβάνεστε ότι η... greek-mania που μας έχει καταβάλει είναι και θεμιτή και όμορφη, αλλά δεν πρέπει επουδενί να μας οδηγήσει στην απαξίωση παικτών με πολυετή και σημαντική προσφορά στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, θα είναι χρήσιμο να βάλουμε ένα μέτρο στις αντιδράσεις μας γιατί μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία ότι το κλίμα που διαμορφώνουμε εσείς και εμείς από τα πληκτρολόγιά μας, επηρεάζει καθημερινά τη συντριπτική πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών.
Ο Γιοβάνοβιτς, τα «κολλήματα» των προπονητών και η ευθύνη του κόουτς
Να τα ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν. Μπακασέτας, Κουρμπέλης και Ιωαννίδης αποτελούν αδυναμίες του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Άλλοι χρησιμοποιούν τον όρο «κολλήματα», η πιο δόκιμη λέξη για να καταγράψει τη σχέση του Σερβοέλληνα τεχνικού με τους τρεις παίκτες που συνεργάστηκε και στον Παναθηναϊκό είναι η «εμπιστοσύνη».
Κάθε, μα κάθε προπονητής, από τον Γιοβάνοβιτς μέχρι τον Κλοπ και τον Γκουαρδιόλα έχει ποδοσφαιριστές που εμπιστεύεται τυφλά. Που θεωρεί ότι βρέξει-χιονίσει θα ανταποκριθούν στα δικά του «θέλω». Που πολλές φορές θα λειτουργήσουν ακόμη και ως «αγγελιοφόροι» του στον αγωνιστικό χώρο. Αυτοί οι παίκτες θα είναι πάντα ένα βήμα ψηλότερα στην ιεραρχία τους. Άλλες φορές δικαιολογημένα, άλλες αδικαιολόγητα.
Μην πάτε μακριά! Δεν είχε «κολλήματα» (κατά την κοινή γνώμη) ο σπουδαίος Χοσέ Μεντιλίμπαρ; Δεν έχει κατηγορηθεί ακριβώς για τον ίδιο λόγο στο παρελθόν ο «Μίδας» Ντούσαν Μπάγεβιτς; Ο κανόνας είναι διεθνής και δεν έχει πολλές εξαιρέσεις.
Στο ζουμί τώρα! Με αμιγώς ποδοσφαιρικά κριτήρια μοιάζει εντελώς αδόκιμο να μεταφέρεται μακριά από τον περιοχή ο «καυτός» Βαγγέλης Παυλίδης για να τοποθετηθεί στην κορυφή της επίθεσης ο Φώτης Ιωαννίδης, ή να μην έχουν μεγάλο χρόνο συμμετοχής στην εθνική - στην δαιμονιώδη κατάσταση που βρίσκονται - παιδιά όπως ο Δουβίκας και ο Κωστούλας. Ενδεχομένως να μοιάζει εξαιρετικά αδόκιμη και πιθανή παρουσία του Τάσου Μπακασέτα στη βασική τετράδα της μεσοεπιθετικής μας γραμμής δεδομένης της ταυτόχρονης παρουσίας στο ρόστερ των Τζόλη, Καρέτσα, Κωστούλα, Παυλίδη, Τεττέη, Δουβίκα, Ιωαννίδη.
Και στα δικά μου μάτια η «χρυσή γενιά» που διαχειριζόμαστε πρέπει άμεσα να παραλάβει τα πρωταγωνιστικά ηνία της εθνικής μας ομάδας και οι «παλιοσειρές» να περάσουν σε... δεύτερους ανδρικούς ρόλους, βοηθώντας με την εμπειρία τους τα νέα παιδιά να μεγαλώσουν και να ανταποκρίνονται καλύτερα στις επιθυμίες του ομοσπονδιακού τεχνικού. Απλά η όλη μετάβαση στη νέα εποχή πρέπει να γίνει με απόλυτο σεβασμό προς όλους τους διεθνείς, μικρούς ή μεγαλύτερους σε ηλικία. Και είναι ευθύνη και του Γιοβάνοβιτς να μοιράσει τους κατάλληλους ρόλους εκεί που πρέπει και να συμβάλλει στο μέγιστο βαθμό στην αξιοποίηση του... χρυσού που ρέει στις φλέβες του ελληνικού ποδοσφαίρου.