Η Εθνική Ελλάδος ολοκλήρωσε την παρουσία της στην πρώτη κατηγορία του Nations League με μια πορεία που δεν περίμενε κανείς, αλλά και τη... χειρότερη δυνατή πληγή ενόψει των μελλοντικών της υποχρεώσεων.
Για να προχωρήσει κανείς σε μια δίκαιη αξιολόγηση της παρθενικής εμφάνισης της εθνικής Ελλάδος στην πρώτη κατηγορία του Nations League, θα πρέπει αρχικά να έχει ξεκάθαρους στο μυαλό του τους τρεις βασικούς στόχους που χρειαζόταν να φέρει εις πέρας το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, πριν την έναρξη των αναμετρήσεων με Γερμανία, Ολλανδία, Σερβία.
ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΟΧΟΣ: Η κατάκτηση της τρίτης θέσης του ομίλου πάνω από τη Σερβία, που θα μας επέτρεπε να βρεθούμε στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας της κλήρωσης του Euro 2028. Επετεύχθη, πρακτικά, με το... καλημέρα της διοργάνωσης και τις δύο εκτός έδρας νίκες επί των γειτόνων μας στο Βελιγράδι και επί των Γερμανών στο Άουγκσμπουργκ.
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΣΤΟΧΟΣ: Αν ήταν εφικτό να παραμείνει η «γαλανόλευκη» στην πρώτη κατηγορία του Nations League αποφεύγοντας τη διαδικασία των playoffs, προκειμένου να μπορεί να δοκιμάζει τις δυνάμεις της απέναντι στις κορυφαίες εθνικές ομάδες της Γηραιάς Ηπείρου. Επετεύχθη στον υπερθετικό βαθμό και με μια ισοβαθμία με Γερμανία και Ολλανδία στους 11 βαθμούς που ουδείς τολμούσε να διανοηθεί αρχές Σεπτεμβρίου.
ΤΡΙΤΟΣ ΣΤΟΧΟΣ: Να προετοιμαστεί όσο το δυνατόν καλύτερα η εθνική ομάδα ενόψει των προκριματικών του Euro 2028 και του Μουντιάλ 2030, καθώς είναι προφανές ότι το έργο του Ιβάν Γιοβάνοβιτς και των συνεργατών του δεν θα κριθεί από το Nations League, αλλά από το κατά πόσο θα μπορέσει η πιο ελπιδοφόρα γενιά παικτών στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου να επαναφέρει τη χώρα μας σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης για πρώτη φορά μετά το 2014! Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα σε επίπεδο αξιολόγησης...
Η Εθνική Ελλάδας έπεσε στην παγίδα του σήμερα
Να είμαστε ξεκάθαροι: Το Nations League δεν αποτελεί σοβαρό στόχο για οποιαδήποτε ισχυρή εθνική ομάδα που έχει απαιτήσεις από τον εαυτό της. Αντίθετα τις περισσότερες φορές οι προπονητές των «μεγάλων δυνάμεων» της Γηραιάς Ηπείρου αξιοποιούν τη συγκεκριμένη διοργάνωση για να δουλέψουν πάνω σε καινοτομίες που θέλουν να εφαρμόσουν για να κερδίσουν τα πραγματικά στοιχήματα, του Euro και του Μουντιάλ.
Δείτε, για παράδειγμα, πως αξιοποίησε τη σειρά των έξι παιχνιδιών ο σπουδαίος Γιούργκεν Κλοπ στο δικό του ξεκίνημα στην εθνική Γερμανίας. Πειραματίστηκε, δοκίμασε περισσότερους από 40 ποδοσφαιριστές, τέσταρε τις δυνατότητές τους σε συνθήκες επίσημων αγώνων, προσπάθησε να παντρέψει δίδυμα, να βρει κατάλληλα σχήματα και όλα αυτά για να μπορέσουν τα «πάντσερ» να επιστρέψουν με αξιώσεις στη διεκδίκηση ενός τροπαίου.
Οι Γερμανοί, λοιπόν, αξιοποίησαν τα παιχνίδια με Ολλανδία, Ελλάδα και Σερβία για να προετοιμάσουν το μέλλον. Εμείς, αντίθετα, πέσαμε στην παγίδα του σήμερα! Γοητευτήκαμε από τα δύο διαδοχικά διπλά που μας έθεσαν σε τροχιά πρωτιάς του ομίλου και αντί να χτίσουμε την ομάδα των προκριματικών των μεγάλων διοργανώσεων, επικεντρωθήκαμε στο πως θα βρεθούμε στα προημιτελικά του Nations League.
Ποιο ήταν το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης διαχείρισης από την πλευρά του Ιβάν Γιοβάνοβιτς; Πέσαμε ακριβώς στην ίδια επικίνδυνη παγίδα που βρεθήκαμε στο προηγούμενο Nations League. Ασχοληθήκαμε με τα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα και δεν εξελίξαμε καθόλου την ομάδα ενόψει των μελλοντικών της υποχρεώσεων. Πού έπρεπε να έχουμε ρίξει το βάρος μας αγωνιστικά στα έξι παιχνίδια του φθινοπώρου;
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΑ ΧΑΦ: Δεδομένα η εθνική μας ομάδα αντιμετωπίζει έλλειμμα ποιότητας στη μεσαία γραμμή. Πλην του 23χρονου Ζαφείρη, δεν υπάρχει άλλο χαφ που σε τόσο νεαρή ηλικία που να φαντάζει έτοιμο να ανταπεξέλθει με επιτυχία στις εξαιρετικά απαιτητικές αποστολές που έχει μπροστά το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Τι περιμέναμε από τον Ιβάν; Να πειραματιστεί! Να δοκιμάσει παίκτες υψηλής ποιότητας που ενδεχομένως να αγωνίζονται σε διαφορετικές θέσεις στους συλλόγους τους σε θέση αμυντικού χαφ. Να θωρακίσει, ίσως, τα μετόπισθεν τοποθετώντας σε ρόλο εξαριού ενδεχομένως ένα από τα στόπερ που θα μπορούσαν να υπηρετήσουν τις ανάγκες της συγκεκριμένης θέσης. Τον Ρέτσο, τον Κουλιεράκη...
Αυτό που καταλάβαμε καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής του Nations League, είναι ότι ο μέσος που βρίσκεται... μακράν του δεύτερου στην κορυφή της ιεραρχίας του Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι ο Δημήτρης Κουρμπέλης! Αυτόν ξέρει, αυτόν εμπιστεύεται που λέει και μια παλιά διαφήμιση! Χωρίς την παραμικρή υποτίμηση του διεθνή άσου του Astera AKTOR, είναι ένας εξαιρετικά χρήσιμος παίκτης, αλλά με περιορισμένο ταβάνι δυνατοτήτων. Θα έχει βραδιές που θα του βγάζεις το καπέλο για την παρουσία του, και άλλα παιχνίδια που θα είναι αυτοκαταστροφικός για τις ομάδες που αγωνίζεται.
Ο Γιοβάνοβιτς έφτασε στο σημείο να τον θεωρεί καλύτερο από τους υπόλοιπους μέσους που έχει στη διάθεσή του ακόμη και... τραυματία, με αποτέλεσμα να γίνει άνω κάτω το πλάνο του ομοσπονδιακού τεχνικού στον «τελικό» με τους Ολλανδούς, καθώς ο Κουρμπέλης αφαιρέθηκε από την αρχική ενδεκάδα κυριολεκτικά στο... παρά ένα.
Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ: Το δεύτερο, θεωρητικά, μεγάλο στοίχημα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς ήταν αφενός να βρει ρόλους και αφετέρου να παντρέψει δίδυμα στη γεμάτη ποδοσφαιρικό πλούτο μεσοεπιθετική γραμμή της ομάδας.
Κανένας ομοσπονδιακός προπονητής της εθνικής δεν είχε στο παρελθόν την πολυτέλεια να διαθέτει στο οπλοστάσιό του:
Έναν από τους κορυφαίους σκόρερ στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο (τον Βαγγέλη Παυλίδη).
Τον πρώτο σκόρερ του Champions League (τον Τάσο Δουβίκα).
Το βασικό εξτρέμ της πρωταθλήτριας Αγγλίας (τον Χρήστο Τζόλη).
Το βασικό εξτρέμ της επίδοξης πρωταθλήτριας Γερμανίας (τον Κωνσταντίνο Καρέτσα).
Ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Premier League για το οποίο παραμιλούν άπαντες στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης (τον Μπάμπη Κωστούλα).
Έναν αδιανόητα ταλαντούχο επιθετικό που πρωταγωνιστεί στο ελληνικό πρωτάθλημα και με την διαρκή εξέλιξή του αναμένεται τα επόμενα χρόνια να πραγματοποιήσει μεταγραφή άνω των 25 εκατομμυρίων ευρώ (τον Ανδρέα Τεττέη).
Και φυσικά δεν υπολογίζουμε σε όλους τους παραπάνω τον τραυματία Γιάννη Κωνσταντέλια. Έξι ποδοσφαιρικά διαμάντια, στα οποία πρέπει να βασιστεί η προσπάθεια της εθνικής μας ομάδας στις υποχρεώσεις που θα έχει για Euro και Μουντιάλ στις επόμενες διοργανώσεις.
Όσα καταλάβαμε από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς στη διάρκεια του Nations League
Όχι μόνο δεν βοηθήσαμε πολλά από αυτά τα παιδιά να αποκτήσουν χημεία στο χορτάρι, όχι μόνο δεν τους δώσαμε τη δυνατότητα να γράψουν πολύτιμα χιλιόμετρα εμπειρίας απέναντι σε πανίσχυρους αντιπάλους, αλλά αντίθετα καταστρατηγήσαμε κάθε έννοια ποδοσφαιρικής λογικής θυσιάζοντας την εξέλιξη της εθνικής στο βωμό του βραχυπρόθεσμου αποτελέσματος.
Τι καταλάβαμε από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς στη διάρκεια της διαδρομής στο Nations League;
- Ο Μπάμπης Κωστούλας και ο Τάσος Δουβίκας βρίσκονται πολύ πίσω στην ιεραρχία του και... έτη φωτός πίσω από τον Φώτη Ιωαννίδη.
- Στο μυαλό του ομοσπονδιακού τεχνικού, η πιο προφανής επιλογή για τη θέση πίσω από το φορ, απλά δεν υπάρχει στο μυαλό του. Γιατί εννοείται ότι ο επιθετικός που έχει αγωνιστεί με απίστευτα μεγάλη επιτυχία στο συγκεκριμένο ρόλο είναι ο Κωστούλας. Ο Ιβάν, όμως, άγνωστο για ποιο λόγο δεν τον βλέπει. Και είναι σίγουρο ότι αν είχε σε ρυθμό τον Τάσο Μπακασέτα, θα τον εμπιστευόταν περισσότερο για τη συγκεκριμένη αποστολή.
- Στην ιεραρχία του Γιοβάνοβιτς ο Γιώργος Μασούρας είναι πιο χρήσιμος (ή πιο έτοιμος) στην εθνική ομάδα από τον Ανδρέα Τεττέη. Δεν το λέμε εμείς. Το αποδεικνύουν οι χρόνοι συμμετοχής των Ελλήνων διεθνών στα παιχνίδια του Nations League.
- Σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό τεχνικό ο Τάσος Δουβίκας δεν μπορεί να αγωνιστεί στα άκρα της επίθεσης. Αν πίστευε ότι μπορούσε να το πράξει θα τον βλέπαμε περισσότερο όταν τραυματίστηκαν Τζόλης και Καρέτσας.
- Για τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς ο Φώτης Ιωαννίδης είναι ο ιδανικός φορ που πρέπει να αγωνίζεται στην κορυφή της επίθεσης της εθνικής. Είναι μάλιστα τόσο μεγάλη η εκτίμηση που τρέφει στον διεθνή άσο (παρά το γεγονός ότι δεν έχει βρει ρόλο βασικού στην Σπόρτινγκ), που θεώρησε σκόπιμο να μεταφέρει εκτός περιοχής τον Βαγγέλη Παυλίδη και ουσιαστικά να... απενεργοποιήσει τον «καυτό» επιθετικό της Μπενφίκα βγάζοντάς τον από το «κουτί».
Η μεγαλύτερη πληγή που άφησε το Nations League στην εθνική Ελλάδος
Όλα τα παραπάνω σε κάποιους μπορεί να φαίνονται λογικά, σε άλλους παράλογα. Και ενδεχομένως να μην είχαν την παραμικρή σημασία, αν αποτελούσαν τη μεμονωμένη άποψη ενός δημοσιογράφου ή ενός αναλυτή.
Το πρόβλημα είναι ότι οι συγκεκριμένες επιλογές του ομοσπονδιακού τεχνικού πάνε κόντρα σ' αυτό που αποκαλούμε ποδοσφαιρική λογική! Και κυρίως κλονίζουν την εμπιστοσύνη της φίλαθλης κοινής γνώμης στο πρόσωπό του!
Οι αποδοκιμασίες στο Πανθεσσαλικό τη στιγμή της εισόδου του Τάσου Μπακασέτα, αλλά και η καθολική αποθέωση του Μπάμπη Κωστούλα που ακολούθησε λίγα λεπτά αργότερα, είναι εξαιρετικά άδικες για τον «κάπτεν» της εθνικής, αλλά αποτύπωσαν την πρώτη αυθόρμητη μορφή αγανάκτησης της κοινής γνώμης για τη διαχείριση του ρόστερ από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Σωστά, λανθασμένα, δικαιολογημένα, αδικαιολόγητα; Δεδομένα πάντως οι επιλογές του Γιοβάνοβιτς δεν συμβαδίζουν με ό,τι φαντάζει λογικό στα μάτια της πλειοψηφίας. Κι αυτή είναι μια πολύ επικίνδυνη πληγή ενόψει των μελλοντικών υποχρεώσεων της εθνικής ομάδας. Γιατί μέχρι τώρα η καθολική εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Ιβάν αποτελούσε ακρογωνιαίο λίθο της προσπάθειας αναγέννησης της εθνικής ομάδας. Στο Βόλο φάνηκε ότι η συγκεκριμένη «λευκή επιταγή» δεν υπάρχει πια στο τραπέζι!