Το Μουντιάλ τελείωσε, η αθλητική καθημερινότητα επιστρέφει σε κανονικούς ρυθμούς, αλλά δεδομένα ακόμη ένα Παγκόσμιο Κύπελλο μας έκανε... σοφότερους!
Τι μάθαμε, λοιπόν, ως Έλληνες στη διάρκεια της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής συνάντησης των λαών του κόσμου; Πάμε παρέα να απαριθμήσουμε τα δέκα πιο σημαντικά «διδάγματα» όσων ζήσαμε από τις 11 Ιουνίου.
Όσα μάθαμε 40 μέρες στο Παγκόσμιο Κύπελλο
1ο ΔΙΔΑΓΜΑ: Στο ποδόσφαιρο και σε όλα τα ομαδικά σπορ, οι προπονητές είναι πρωταγωνιστές και όχι κομπάρσοι. Η κουβέντα «δεν χρειαζόταν προπονητής για να κερδίσουμε αυτό το παιχνίδι», πρέπει να... απαγορευτεί δια νόμου από την αθλητική μας διάλεκτο. Σε ένα Μουντιάλ που έλαμψαν ταυτόχρονα (κάτι σπάνια) τα μεγαλύτερα αστέρια της «στρογγυλής θεάς» θυμίζοντας... μαινόμενους ταύρους, στο τέλος αυτός που στάθηκε όρθιος και θριαμβευτής στην αρένα ήταν ένας... ταυρομάχος: Ο Λουίς ντε λα Φουέντε!
2ο ΔΙΔΑΓΜΑ: Σχετικό με το πρώτο! Ο ρόλος του προπονητή σε μια εθνική ομάδα, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αντίστοιχη ιδιότητα σε ένα σύλλογο! Different... job description, που θα έλεγαν και οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι! Ένα αντιπροσωπευτικό συγκρότημα δεν χρειάζεται τον καλύτερο τεχνικό για να διαπρέψει, αλλά τον πιο συμβατό με το ρόλο. Εκείνον που μπορεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη τους ποδοσφαιριστές του, που θα εκτοξεύσει την ψυχολογία τους, που θα είναι σε θέση να διαχειριστεί τις... περίεργες απαιτήσεις τους και να τους μεταφέρει την αίσθηση της δικαιοσύνης. Ποδοσφαιρικά χρειάζεται να κάνει τα απολύτως απαραίτητα και λογικά και όχι φυσικά να... παίζει ταμπούρι από το 55' όπως το έπραξε ο Τούχελ στον ημιτελικό της Αγγλίας με την Αργεντινή.
Ο Μέσι έβαλε τέλος στη συζήτηση... περί GOAT
3ο ΔΙΔΑΓΜΑ: Με την παρουσία του στο Μουντιάλ της Αμερικής, ο Λιονέλ Μέσι... ολοκλήρωσε ποδοσφαιρικά μια κουβέντα που φυσικά... δεν θα τελειώσει ποτέ στα διαδικτυακά «καφενεία». Με αμιγώς αθλητικά κριτήρια, ο Αργεντινός είναι ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που γνώρισε ποτέ ο πλανήτης. Σε διάρκεια, σε ταλέντο! Πήρε μια μέτρια εθνική Αργεντινής από το χέρι και σε δύο διαδοχικά Μουντιάλ την οδήγησε στην κορυφή του κόσμου! Οι μόνοι που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν με σοβαρά επιχειρήματα το θρόνο του είναι ο Πελέ και ο Γιόχαν Κρόιφ. Κανένας άλλος...
4ο ΔΙΔΑΓΜΑ: Οι Άγγλοι... δεν θα πάρουν Μουντιάλ ποτέ! Μοιάζει υπερβολικό, αλλά στον ημιτελικό με την Αργεντινή αποδείχτηκε περίτρανα ότι αδυνατούν να αντέξουν το βάρος των προσδοκιών ενός ολόκληρου λαού που όσο περνούν οι δεκαετίες γίνεται όλο και πιο δυσβάσταχτο για κάθε επόμενο γενιά διεθνών Άγγλων ποδοσφαιριστών. Ενδεχομένως τα «λιοντάρια» να έχουν τύχη τα επόμενα χρόνια με δύο ανθρώπους στον πάγκο της εθνικής τους ομάδας: Είτε τον Κλοπ, είτε τον Γκουαρδιόλα. Μόνο αυτοί οι δύο είναι σε θέση να νικήσουν τα... φαντάσματά τους!
5ο ΔΙΔΑΓΜΑ: Το Μουντιάλ των 48 ομάδων ήταν από κουραστικό έως... εξαντλητικό! Το καταλάβαινες όσο κυλούσαν οι εβδομάδες και οι αγώνες... έμοιαζαν ατελείωτοι. Ο Ινφαντίνο μάλλον πρέπει να αισθάνεται τυχερός γιατί η ταυτόχρονη εντυπωσιακή παρουσία παικτών όπως ο Μέσι, ο Εμπαπέ, ο Χάαλαντ, ο Κέιν κράτησαν σε υψηλά επίπεδα το ενδιαφέρον του κόσμου.
6ο ΔΙΔΑΓΜΑ: Ενδεχομένως να μπορούσε ένα Μουντιάλ 48 ομάδων να είναι πιο ενδιαφέρον, αν οι επιπλέον 16 θέσεις δίνονταν με καθαρά αγωνιστικά κριτήρια και όχι με γνώμονα τις... προσωπικές και ψηφοθηρικές φιλοδοξίες του προέδρου της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να θεσμοθετηθεί ένα σύστημα πριμοδότησης των συνομοσπονδιών βάσει της απόδοσης των εκπροσώπων τους σε κάθε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Έλα εδώ Ευρώπη, έστειλες 6 ομάδες στα προημιτελικά, παίρνεις μπόνους άλλες 2 θέσεις για το 2030. Έλα εδώ Αφρική, κι εσύ τα πήγες εξαιρετικά, πάρε κι εσύ 2 επιπλέον θέσεις. Έλα εδώ Ασία! Τα έκανες μαντάρα! Όλες οι ομάδες σου αποκλείστηκαν από την πρώτη φάση! Χάνεις 4 θέσεις. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις... να το συζητήσουμε.
7ο ΔΙΔΑΓΜΑ: Ο Κριστιάνο Ρονάλντο έπρεπε να έχει παραμερίσει λίγο στην άκρη το «εγώ» του και όφειλε να έχει παραδώσει τη σκυτάλη της εθνικής ομάδας στις νεότερες χαρισματικές γενιές Πορτογάλων παικτών. Η «υποχρεωτική» παρουσία του στην ενδεκάδα των Ιβήρων, αποτέλεσε... βαρίδι για ένα συγκρότημα που έμοιαζε να έχει μεγαλύτερο ταβάνι.
8ο ΔΙΔΑΓΜΑ: Κακό πράγμα η αλαζονεία και η έπαρση, όχι μόνο στον αθλητισμό, αλλά και στη ζωή. Στα γήπεδα της Αμερικής είδαμε την πιο χαρισματική αλλά και την πιο... μπλαζέ έκδοση της εθνικής Γαλλίας που έχουμε ζήσει ποτέ σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης.
Το... κακό προηγούμενο Τραμπ και η υποκρισία
9ο ΔΙΔΑΓΜΑ: Καθ' όλη τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου καταλάβαμε ότι οι Έλληνες... είμαστε πλέον εθισμένοι με το μικρόβιο της διαιτησίας! Πιο πολύ διαμαρτυρόμασταν εμείς για τα σφυρίγματα των ρέφερι (ανάλογα με την εθνική ή τον παίκτη που υποστηρίζαμε) και λιγότερο οι οπαδοί των ομάδων που συμμετείχαν στο πάρτι. Τις θεωρίες συνομωσίας δε τις φτάσαμε... σε άλλο επίπεδο!
10ο ΔΙΔΑΓΜΑ: Προφανώς η παρέμβαση Τραμπ στο σβήσιμο της κόκκινης κάρτας του Μπαλογκάν αποτελεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο του τουρνουά! Αν επρόκειτο απλά για ένα μεμονωμένο περιστατικό, δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Τέσσερα γκολ δέχτηκαν ούτως ή άλλως οι Αμερικάνοι από τους Βέλγους, δεν αλλοιώθηκε η εξέλιξη της διοργάνωσης. Απλά, δημιουργείται ένα πολύ κακό προηγούμενο που ενδεχομένως να βρούμε μπροστά μας τα επόμενα χρόνια σε όλες τις διοργανώσεις, ακόμη και τις διασυλλογικές, εγχώριες και μη. Κάθε ισχυρός πλέον θα θεωρεί ότι μπορεί να σβήσει μια αποβολή, να αλλάξει μια απόφαση που είχαμε συνηθίσει να αποκαλούμε τελεσίδικη, να παρεμβαίνει στα πειθαρχικά όργανα του ποδοσφαίρου. Αν δεν μπει πρόωρο φρένο στο συγκεκριμένο φαινόμενο, το ντόμινο μπορεί να αποδειχτεί καταστροφικό...
Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Υπάρχει και η άλλη: Σοβαρά τώρα, έπρεπε να σβήσει ο Τραμπ την κόκκινη κάρτα του Μπαλογκάν για να αντιληφθούμε ότι οι ισχυροί του κόσμου προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν το ποδόσφαιρο ως εργαλείο χειραγώγησης των μαζών; Φοβερή ανακάλυψη!