fbpx «Ιστορία χωρίς όνομα»: Πρεμιέρα την Παρασκευή με Τάσο Νούσια και Μπέτυ Λιβανού [εικόνες] | ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | iefimerida.gr
×
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ

«Ιστορία χωρίς όνομα»: Πρεμιέρα την Παρασκευή με Τάσο Νούσια και Μπέτυ Λιβανού [εικόνες]

«Ιστορία χωρίς όνομα»
14|01|2020 | 09:43
«Ιστορία χωρίς όνομα» στη σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης

Στη σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης «ζωντανεύει» το βραβευμένο μπεστ σέλερ «Ιστορία χωρίς όνομα» που έγραψε πριν από τρία χρόνια ο Στέφανος Δάνδολος με τον Τάσο Νούσια στο ρόλο του Ίωνα Δραγούμη και την Μπέτυ Λιβανού ως κυρία Δέλτα.

Καλοκαίρι του 1908. Στα πλακόστρωτα της Βιέννης, με φόντο ένα σκοτεινό σανατόριο, η Πηνελόπη Δέλτα και ο Ίων Δραγούμης ζουν τρεις μέρες παράνομου πάθους. Είναι το υστερόγραφο ενός βασανιστικού έρωτα που θα στοιχειώσει για πάντα τις ψυχές τους και θα μεταμορφώσει εκείνην στη συγγραφέα που όλοι αγαπήσαμε.

Η παράσταση του Κώστα Γάκη, έπειτα από την επιτυχία που σημείωσε στη Θεσσαλονίκη τον Δεκέμβριο, κάνει πρεμιέρα στην Αθήνα την Παρασκευή 17 Ιανουαρίου, όπου θα παίζεται μέχρι τα μέσα Απριλίου, αναβιώνοντας ένα σύμπαν που ξεχειλίζει Ελλάδα. Γιατί δεν είναι μόνο η απαγορευμένη αγάπη που στοιχειώνει την σκηνή μέσα από την περιπέτεια των δύο νεαρών ερωτευμένων. Είναι η προκατάληψη της κοινωνίας στις εποχές της μπελ επόκ, οι νοερές επιθυμίες που καταπνίγονται βίαια, και φυσικά ένας δεύτερος χρόνος, η Αθήνα του 1941, όπου η ώριμη κυρία Δέλτα επιχειρεί με πόνο ψυχής τον απολογισμό της ζωής της, βλέποντας τα στρατεύματα του Χίτλερ να εισβάλλουν στην πρωτεύουσα. Μέσα από έναν ρυθμό ασθματικό («πρόκειται για μια απίστευτη ροή ιστορικού ενεστώτα», έγραψε ένας κριτικός για την παράσταση της Θεσσαλονίκης) το έργο ξεφυλλίζει τις επώδυνες ώρες της Βιέννης των αρχών του αιώνα, δρασκελίζοντας ταυτόχρονα δεκαετίες, μέσα από τις οποίες εισπράττει κανείς όλα τα ψυχικά φορτία της συγγραφέως που λατρέψαμε, καθώς και την πολυκύμαντη προσωπικότητα ενός εμβληματικού διπλωμάτη και πολιτικού που έζησε με πάθος, οραματίστηκε με πάθος, μόνο και μόνο για να δολοφονηθεί βίαια ένα άλλο καλοκαίρι, πολύ πιο σκοτεινό και απόκοσμο.

Νούσιας και Λιβανού δίνουν τη ψυχή τους υποδυόμενοι το μυθικό ζευγάρι. Στοιχειωμένοι από έναν ακατάληπτο πόνο, δημιουργούν μια ριζική μεταμόρφωση, εκείνος προτάσσοντας το θρυμματισμένο σθένος του άντρα που χάνει τον έρωτα της ζωής του, εκείνη αποπνέοντας τη βαθιά μελαγχολία που κρυβόταν πίσω από τα βιβλία σταθμούς. Οι ήρωες και οι λέξεις του Στέφανου Δάνδολου παίρνουν σάρκα και οστά με ευγένεια και σεβασμό προς την ιστορική αλήθεια που πρεσβεύουν, χάρη στις ερμηνείες των ηθοποιών, την φαντασμαγορική ποίηση με την οποία έχει προσεγγίσει το υλικό του ο σκηνοθέτης Κώστας Γάκης και τα ονειρικά σκηνικά του Κωνσταντίνου Ζαμάνη. Βαθύτατα αισθαντικό και το υπόλοιπο καστ: η αποκαλυπτική Μαρία Παπαφωτίου στο ρόλο της νεαρής Πηνελόπης συνθέτει ένα σπαραχτικό ζευγάρι με τον Τάσο Νούσια, ο έξοχος Αργύρης Γκαγκάνης στο ρόλο του Αυστριακού γιατρού που την περιθάλπει στο σανατόριο της Βιέννης φανερώνει την ανθρωπιά που καιροφυλαχτεί στις σκιές, ο έμπειρος Στάθης Μαντζώρος ως Στέφανος Δέλτα ζωντανεύει το τραγικό πρόσωπο του απαξιωμένου συζύγου, και δύο εξίσου δυνατές παρουσίες, ο Στέλιος Γιαννακός στο ρόλο του γραμματέα του γιατρού και η Ανθή Φουντά ως Μαριάνθη, που ήταν η κοπέλα η οποία φρόντιζε την μεγάλη συγγραφέα στο τέλος της ζωής της, συμπληρώνουν υπέροχα μια αναπαράσταση που προς το τέλος της θυμίζει χορό αρχαίας τραγωδίας. Ένα ensemble που ενσαρκώνει παράλληλα και άλλους ρόλους, παίζοντας σελίδες του θρυλικού «Τρελαντώνη», διατρέχοντας κορυφαία γεγονότα του ελληνικού εικοστού αιώνα, και φέρνοντας στο φως όλη την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στις γειτονιές της Αθήνας τη μέρα που εγκαθιδρυόταν η γερμανική Κατοχή.

Πόσο μπορεί να στοιχειώσει δύο ψυχές ένας έρωτας που δεν εκπληρώθηκε; Το υπέροχο μυθιστόρημα του Στέφανου Δάνδολου, που τιμήθηκε με τρία βραβεία κοινού το 2017, γίνεται στη σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης ένας ποταμός μνήμης που θα κυλάει ανάμεσά μας για τρεις μήνες.

ΣΧΟΛΙΑ