fbpx Η ιστορία ενός από τα ποιήματα του Παύλου Σιδηρόπουλου που μόλις φέτος έγινε τραγούδι με τίτλο «Στη Σαλονίκη» | ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | iefimerida.gr
×
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΑΠΟ ΤΟ 1973

Η ιστορία ενός από τα ποιήματα του Παύλου Σιδηρόπουλου που μόλις φέτος έγινε τραγούδι με τίτλο «Στη Σαλονίκη»

Παύλος Σιδηρόπουλος και Δημήτρης Πουλικάκος
16|11|2019 | 21:38
Παύλος Σιδηρόπουλος και Δημήτρης Πουλικάκος (Φωτογραφίες έτους 1972. Αρχείο Μ.Νταλούκα)

Ποίημα του Παύλου Σιδηρόπουλου, γραμμένο τον Νοέμβριο του 1973, με τίτλο «Με τον Δημήτρη Πουλικάκο» μόλις έγινε τραγούδι.

Το ποίημα του Πάυλου Σιδηρόπουλου αποτυπώνει τις σκέψεις του Πρίγκιπα για την ροκ σκηνή της εποχής, που, όπως γράφει «ήταν φαίνεται βαριά κι έπρεπε ν’ αλαφρύνει» καυτηριάζοντας έτσι τον αποκλεισμό βασικών τραγουδιών από τα χουντικά μέσα.

Οι πρώτοι στίχοι του ποιήματος του Παύλου Σιδηρόπουλου

Στη Σαλονίκη κάθομαι
σ’ ένα ξενοδοχείο
και σκέφτομαι τις μέρες τις παλιές
Περάσανε οι άτιμες σαν ένα λεωφορείο
που δεν συγκαταλέγεται στις αστικές γραμμές

Το ξενοδοχείο που αναφέρει, είναι το Oceanis. Βρίσκεται στην κοσμοπολίτικη περιοχή της Καλαμαριάς την Αρετσού.
Τούτο αποδεικνύεται από γράμμα που στέλνει τον ίδιο μήνα και την ίδια χρονιά στον φίλο του Νίκο Τσιλογιάννη. Από το γράμμα, πληροφορούμεθα, ότι ο Παύλος, βρίσκεται εκεί, με τον οργανίστα Βικ Μάρτιν και έναν μπασίστα, ονόματι Pet (αγνώστων λοιπών στοιχείων). Εμφανίζονται στο κλαμπ «Ρέμβη».

Ο Παύλος αναλογίζεται τις παλιές μέρες, δηλαδή όλα όσα συνέβησαν μέχρι να ανέβει με τα Μπουρμπούλια στη Θεσσαλονίκη. Τις μέρες αυτές παρομοιάζει με ένα λεωφορείο «που δεν συγκαταλέγεται στις αστικές γραμμές». Ο στίχος αυτός προσδιορίζει και τον τρόπο ζωής του, που είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον των προσαρμοσμένων αστών.

χειρογραφο
Απόσπασμα από γράμμα που στέλνει ο Παύλος Σιδηρόπουλος στον φίλο του Νίκο Τσιλογιάννη (Νοέμβριος 1973. Αρχείο Μ.Νταλούκα)

Η δική του ζωή, περιγράφεται και στην δεύτερη στροφή, με την εύστοχη λέξη «ανάμικτη», αλήτη και αριστοκράτη…

Με μια ζωή ανάμικτη
αλήτη αριστοκράτη
στο HOBBY πρωτοπαίξαμε μαζί
Νύχτες πολλές κι ατέλειωτες
στου Νιόνιου το «παλάτι»
περνούσαμε με τζιν και μουσική

Το HOBBY που αναφέρει, ήταν περίφημο ροκ κλαμπ στην οδό Κύπρου 32, στην Πλατεία Αμερικής. Και φυσικά «του Νιόνιου το Παλάτι», είναι το θρυλικό Rodeo, όπου ο Παύλος συχνάζει από το 1969 για να παρακολουθήσει τις παραστάσεις που δίνει ο Διονύσης Σαββόπουλος, παρουσιάζοντας το Περιβόλι του Τρελλού. Αυτές οι παραστάσεις ήταν ένας βασικός επηρεασμός για τον Παύλο και μάλλον στο Rodeo πήρε την απόφαση να ακολουθήσει τον ροκ τρόπο ζωής.

σιδηροπουλος μικροφωνο
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος, το 1973, σε συναυλία στη Θεσσαλονίκη (Αρχείο Μ.Νταλούκα)

Για τον Δημήτρη Πουλικάκο, γράφει την επόμενη στροφή:

Σε μια σκηνή που όμοια
δεν είχε ξαναγίνει
πολέμησε γι’ αυτή τη μουσική
Μα ήταν φαίνεται «βαριά»
κι έπρεπε «ν’ αλαφρύνει»
κι έτσι ποτέ δε μπόρεσε να κάνει ένα ΕΛ-ΠΙ

Η «σκηνή που όμοια δεν έχει ξαναγίνει» είναι η σκηνή του Rodeo, όπου ο Πουλικάκος με το συγκρότημα Εξαδάκτυλος, παίζει την καλύτερη ροκ μουσική στα χρόνια της δικτατορίας, μα που–όπως γράφει ο Παύλος – ήτανε βαριά και γι αυτό δεν μπόρεσε ποτέ να κάνει ένα ΕΛ ΠΙ.

Έτσι ήταν. Τα τραγούδια που ο Πουλικάκος παρουσίαζε στο Rodeo, καμιά εταιρεία δεν τολμούσε να βγάλει τότε σε δίσκο. Μόνο μετά την πτώση της χούντας, το 1976, έγιναν ΕΛ ΠΙ, δηλαδή το άλμπουμ «Μεταφοραί Εκδρομαί ο Μήτσος».

Παύλος Σιδηρόπουλος και Δημήτρης Πουλικάκος
Παύλος Σιδηρόπουλος και Δημήτρης Πουλικάκος (Φωτογραφίες έτους 1972. Αρχείο Μ.Νταλούκα)

Το ποίημα κλείνει με τους στίχους που πάλι αναφέρονται στον Πουλικάκο:

Μα κάποτε του γράψανε
εγκώμιο καλλιτέχνη
σ’ ένα δισκάδικο, σε κάποιο μαγαζί
Πως δέκα χρόνια τα ’φαγε
στο ροκ και στο κουρμπέτι
μα όλο κι όλο ήτανε μια κόλλα από χαρτί
Άκουσα νέα δυσάρεστα
για σένα Δημητράκη
πως μόνος ολομόναχος πια τώρα την περνάς
Δεν ξέρω αν κλαις ή αν χαίρεσαι
ή αν άλλαξες λιγάκι
κείνο που ξέρω σίγουρα είναι πως τραγουδάς

Το δισκάδικο όπου γράφτηκε και τοιχοκολλήθηκε καλλιτεχνικό εγκώμιο για τον Πουλικάκο, ήταν το Pop 11 των Αδελφών Φαληρέα, στα χρόνια της χούντας.
Ο στίχος «μα όλο κι όλο ήτανε μια κόλλα από χαρτί» σχολιάζει πως δεν έγιναν ποτέ οι πρέπουσες και μεγάλες αναφορές στο μέγεθος του καλλιτέχνη.

Ακολουθεί ο στίχος «Άκουσα νέα δυσάρεστα για σένα Δημητράκη / πως μόνος ολομόναχος πια τώρα την περνάς».

Η αναφορά στην διάλυση του συγκροτήματος Εξαδάκτυλος του Πουλικάκου, την οποία πληροφορείται ο Παύλος ενώ βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη.
Βεβαίως ο Πουλικάκος, θα σχηματίσει νέο συγκρότημα, τον Δεκέμβριο του 1973, τους ΑΧ ΒΑΧ και με αυτούς θα αρχίσει εμφανίσεις στο κλαμπ Αρχιτεκτονική (Πανεπιστημίου 10). Όμως, τον Νοέμβριο του 1973, όταν ο Παύλος γράφει το ποίημα, αυτό δεν μπορεί να το ξέρει. Ξέρει όμως σίγουρα ένα πράγμα, ότι ο Πουλικάκος συνεχίζει να τραγουδά.

Το ποίημα του Σιδηρόπουλου που φέτος έγινε τραγούδι

Το ποίημα «Με τον Δημήτρη Πουλικάκο», έγινε φέτος τραγούδι με τίτλο «Στη Σαλονίκη». Η μελοποίηση έγινε από τον Δημήτρη Καρρά και η ερμηνεία από τον Δημήτρη Ζερβουδάκη. Περιέχεται με άλλα ποιήματα του Πρίγκηπα που επίσης μελοποίησε ο Καρράς, στην πρόσφατη έκδοση ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΗ.

Ακούστε το μελοποιημένο ποίημα του Παύλου Σιδηρόπουλου

Ο δίσκος «Εξακρίβωση» κυκλοφορεί σε cd και ψηφιακά από το Ogdoo Music Group και περιέχει 13 μελοποιημένα ποιήματα και 5 απαγγελίες ποιημάτων του Παύλου Σιδηρόπουλου.

Στην «Εξακρίβωση» συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Δήμητρα Γαλάνη, Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Ελένη Βιτάλη, Χρήστος Θηβαίος, Ορφέας Πέρίδης, Μίλτος Πασχαλίδης, Φοίβος Δεληβοριάς, Λεωνίδας Μπαλάφας, Angelika Dusk, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Βιολέτα Ίκαρη.

Οι απαγγελίες έχουν αποδοθεί από τους: Γιώργο Κιμούλη, Λίλιαν Χαριτάκη Άσιμου, Σωτήρη Καλυβάτση, Αγγελική Σεΐδου, και Δημήτρη Βραχνό.

εξωφυλλο δισκου
Το εξώφυλλο του άλμπουμ

Η Διεύθυνση παραγωγής του album «Εξακρίβωση» είναι των: Μελίνα Σιδηροπούλου, Δημήτρη Καρρά, Ηλία Καραλιά, Δημήτρη Βασιλειάδη.

ΣΧΟΛΙΑ