30 χρόνια Θέατρο του Νέου Κόσμου, ήταν το 1995 όταν με πρωτοβουλία του σκηνοθέτη και ηθοποιού Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ιδρύεται η «Νέα Σκηνή Τέχνης».
Η «Νέα Σκηνή Τέχνης» ανεβάζει την πρώτη της παράσταση, τη «Φιλονικία» του Μαριβώ, στον «Τεχνοχώρο υπό σκιάν». Δύο χρόνια αργότερα η νεοσύστατη εταιρεία αποκτά μόνιμη στέγη.
Θέατρο του Νέου Κόσμου, μία ερειπωμένη ζυθαποθήκη στου Φιξ
Μια ερειπωμένη αποθήκη, η πρώτη ζυθαποθήκη του Φιξ κηρύσσεται διατηρητέα ως αξιόλογο βιομηχανικό κτίσμα των αρχών του 20ου αιώνα και στη συνέχεια μετατρέπεται με όλες τις αναγκαίες προσθήκες σε ένα λειτουργικό θέατρο με τρεις αίθουσες, το Δώμα, τον Κάτω Χώρο και την Κεντρική Σκηνή: το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Και το καλοκαίρι του 1997 στην αυλή ανεβαίνει ο «Κοινός Λόγος» της Ελλης Παπαδημητρίου με φυσικό σκηνικό ένα ερειπωμένο σπιτάκι που έστεκε ακόμα.
«Τη θυμάμαι εκείνη την εποχή», λέει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο ιδρυτής του Θεάτρου, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος. «Θυμάμαι την ενέργεια την οποία έχεις όταν είσαι νέος. Και τολμάς πράγματα τα οποία μεγαλώνοντας δεν τα επιχειρείς. Εννοώ να χτίσεις ένα θέατρο χωρίς να περισσεύουν χρήματα. Αλλά πέφτεις με τα μούτρα και το καταφέρνεις».
Δεκαπέντε παραστάσεις σε πέντε θέατρα για την επετειακή σεζόν 2026 - 2027
Τριάντα χρόνια μετά, το Θέατρο του Νέου Κόσμου μπορεί να καυχηθεί για αρκετά και μεταξύ αυτών την ενεργή σχέση του με το κοινό στη βάση ενός προφίλ το οποίο ορίζεται από επιλογές ρεπερτορίου και λειτουργίας.
Την επετειακή σεζόν 2026 - 2027 πρόκειται να παρουσιάσει 15 παραστάσεις σε πέντε θέατρα (Νέου Κόσμου, Χώρα, Κνωσσός, Πόρτα και Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν), ενώ δεν έχει διαφοροποιηθεί η «έμφαση στο πολιτικό θέατρο, όχι με την έννοια της στρατευμένης τέχνης, αλλά εκείνης που αφουγκράζεται την κοινωνία και θέτει ερωτήματα και προβληματισμούς», όπως αναφέρει ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος. Τουλάχιστον όσον αφορά τις δικές του επιλογές έργων. «Βέβαια, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου δεν κάνω μόνο εγώ παραστάσεις. Κάνουν και νεότεροι άνθρωποι από το ξεκίνημά του. Μ' άρεσε πάντα να δουλεύω με νέους ανθρώπους», διευκρινίζει.
Ο Θεοδωρόπουλος που έχει στο ενεργητικό του 62 έργα, όπως μας λέει, θα πρότεινε ενθέρμως να καταργηθεί η φράση sold out. Παρ' όλα αυτά, η παράσταση «Μια άλλη Θήβα» ("Tebas Land") του Σέρχιο Μπλάνκο που παραπέμπει στην πατροκτονία την οποία διέπραξε ο Οιδίποδας και καταπιάνεται με την πολυπλοκότητα των σχέσεων πατέρα-γιου με δυο ηθοποιούς της νεότερης γενιάς, τον Θάνο Λέκκα και τον Δημήτρη Καπουράνη, παίχτηκε για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν, έχοντας ξεκινήσει το ταξίδι της τον Νοέμβριο του 2022 και κοντεύοντας να φθάσει τους 300.000 θεατές, όπως μας βεβαιώνει ο σκηνοθέτης της ένας - εντυπωσιακός αριθμός.
Το έργο τυπικά ολοκληρώνει τον κύκλο του την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου στο Βεάκειο Θέατρο, και την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη με δυο (ακόμα) sold out παραστάσεις, όπως αναφέρουν στο ΑΠΕ - ΜΠΕ οι διοργανωτές τους, ο σκηνοθέτης της, όμως, θα ήθελε να διατηρηθεί η επαφή με το κοινό. «Θα επιθυμούσα να μην τελειώσει αυτή η διαδρομή δεδομένου του ότι το έργο έχει αγαπηθεί πολύ. Αυτά, όμως, δεν τα χειρίζομαι εγώ αλλά ο γιος μου και διευθυντής του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, Μίλτος Σωτηριάδης», αναφέρει. «Με εντυπωσιάζει το γεγονός ότι οι θεατές βρίσκουν πράγματα μέσα από το έργο που ακουμπούν τον καθένα ξεχωριστά, κάτι πολύ σπάνιο. Δεν ξέρω αν θα ξανακάνω μια τόσο ωραία παράσταση».
Σε καλοκαιρινή περιοδεία από το Θέατρο του Νέου Κόσμου βρίσκεται ακόμα η επιθεώρηση «Εγώ θα σας τα πω!» σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου και το δημοσιογραφικό δράμα «Ανεξάρτητα κράτη» σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη.
«Tierra» και πάλι από Σέρχιο Μπλάνκο για την επετειακή σεζόν
Στη εφετινή επετειακή σεζόν 2026 - 2027 για το Θέατρο του Νέου Κόσμου όπου οι μηχανές δουλεύουν στο φουλ, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος καταπιάνεται και πάλι με έργο του Σέρχιο Μπλάνκο - σημειωτέον Ουρουγουανός στην καταγωγή που από τα 20 του χρόνια ζει στο Παρίσι και γράφει στην ισπανική γλώσσα - το "Tierra" («Χώμα»).
Το έργο πραγματεύεται όλα αυτά που έχουν να κάνουν με το χώμα, το θάνατο και φυσικά το πένθος από το οποίο, ωστόσο, προκύπτουν και θετικά πράγματα, όπως αναφέρει ο Β. Θεοδωρόπουλος. Το έργο έχει στο επίκεντρό του τη μορφή της μητέρας του συγγραφέα που έφυγε απ' τη ζωή το 2022. Η Λιλιάνα Αγιεσταράν ήταν σημαντική ελληνίστρια, καθηγήτρια λογοτεχνίας και ποιήτρια στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης.
«Λόγω του ότι συνεργαστήκαμε πάρα πολύ καλά, ο Μπλάνκο μου έδωσε και το πιο πρόσφατό του έργο, το οποίο μου αρέσει καθώς με έναν υπόγειο τρόπο, υπάρχουν στοιχεία από το "Μια άλλη Θήβα". Θα ήταν λάθος, όμως, να θεωρούνταν συνέχεια του προηγούμενου έργου», εξηγεί. Παίζουν οι Σύρμω Κεκέ, Οδυσσέας Μακρής, 'Αρης Μπαλής, Μαρία Τσιμά. Το έργο κάνει πρεμιέρα στις 29 Οκτωβρίου.
Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση των «Σεξουαλικών νευρώσεων των γονιών μας» το 2005 σε σκηνοθεσία Θεοδωρόπουλου, το έργο του Λούκας Μπαίρφους επιστρέφει. Κι αυτή τη φορά η σκυτάλη της σκηνοθεσίας περνά στον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη και την δική του ευαίσθητη και προσωπική σκηνική ματιά. Με πρεμιέρα στις 16 Οκτωβρίου, στο έργο πρωταγωνιστούν οι Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, Μιχάλης Πανάδης, Αλέξανδρος Ζουριδάκης, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Γιάννα Σταυράκη, Κώστας Ανταλόπουλος και Γιώργος Στάμος. «Εχουμε συνεργαστεί πολλές φορές με τον Μαρκουλάκη, αρχής γενομένης από εκείνη την πρώτη παράσταση της "Φιλονικίας" του Μαριβώ», μας λέει ο ιδρυτής του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Κάναμε και άλλα πράγματα. Ο Μαρκουλάκης είναι ένας άνθρωπος που αγαπώ πολύ. Είμαστε φίλοι. Του έχω μεγάλη εμπιστοσύνη. Είναι ένας σοβαρός καλλιτέχνης», συμπληρώνει. Αναρωτιέται κανείς, καλοπροαίρετα βέβαια, τι καινούργιο θα κομίσει σε μια θρυλική παράσταση. «Δεν γνωρίζω αλλά δεν έχω και καμία αγωνία», απαντά ο ίδιος αναφέροντας ότι ήταν επιλογή στην νέα, επετειακή σεζόν να δει το θέατρο με νέο «κοίταγμα» έργα που έχουν ανέβει στο παρελθόν.
Εκτός από παραστάσεις, όμως, η επετειακή σεζόν θα έχει και ένα μεγάλο χριστουγεννιάτικο πάρτι. Γιατί όπως λέει ο ιδρυτής του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, «ξέρω ότι μεγαλώνω με όλες αυτές τις επιπτώσεις που έχει αυτή η συνθήκη στο σώμα στο μυαλό και ότι με τη δουλειά μου στο θέατρο μπορώ να το κρατήσω ζωντανό». Κι αυτό είναι, αν μη τι άλλο, ευκαιρία για γιορτή.
ΑΠΕ-ΜΠΕ