Θυμάστε ένα παιδικό ανέκδοτο για έναν διάσημο κυνηγό που γλύτωσε στην Αφρική από λιοντάρια, ελέφαντες, ρινόκερους και κροκόδειλους, αλλά πέθανε από τσίμπημα κουνουπιού όταν γύρισε σπίτι του; Καλά θα κάνουν εκεί στην Νέα Δημοκρατία, όχι μόνο να θυμηθούν την ιστοριούλα αλλά και να την εμπεδώσουν, μέρες (προεκλογικές) που είναι. Διότι ελλοχεύει μέγας (και δικαιολογημένος) κίνδυνος, να έχει γλυτώσει ο Μητσοτάκης από υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, σούπερ μάρκετ, βενζίνες και καλώδια, αλλά να την πατήσει από μια παιδική ομάδα χάντμπολ.
Για τα ηθικό εκτόπισμα του Τσαβδαρίδη δεν χρειάζονται πολλές κουβέντες. Εκδιώχθηκε κακήν-κακώς απ’ την κυβέρνηση και υποθέτω ότι δεν θα τον ξαναδούμε ever στο πολιτικό στερέωμα. Ας πάει στο δικηγορικό του γραφείο να βγάζει το ψωμί του, εξάλλου έχει και παιδί να σπουδάσει. Όμως η ζημιά που άφησε πίσω του είναι πραγματικά ανυπολόγιστη.
Μπορεί η ελληνική κοινωνία να θαυμάζει την δύναμη, απεχθάνεται όμως την υπόγεια χρήση της προς ίδιον όφελος. Και μπορεί πολλοί Έλληνες να είναι έτοιμοι να μοριοδοτήσουν παράνομα το παιδί τους για να μπει άκοπα σ’ ένα πανεπιστήμιο, κανένας όμως δεν θα συγχωρήσει τον βουλευτή ή τον υπουργό που πιάστηκε στα πράσα να το κάνει.
Πολύ δε περισσότερο όταν μετά την αποκάλυψη αποπειράθηκε να το κρύψει βλακωδώς, πιστεύοντας ότι ο κόσμος τρώει κουτόχορτο. Δεν επρόκειτο μόνο για προσωπική διαφθορά στην διενέργεια της αρχικής πράξης, αλλά και για χαμερπή άνανδρη συμπεριφορά στο τελείωμα της θλιβερής αυτής ιστορίας.
Το θέμα μας δεν είναι πια ο Τσαβδαρίδης. Ο πρωθυπουργός τον πέταξε από τις σκάλες. Το ευρύτερο θέμα μας είναι το βαρύ πολιτικό κόστος που πληρώνει ολόκληρη η ΝΔ και η κυβέρνηση από την ηθική κατρακύλα ενός μικρομεσαίου στελέχους τους. Και τι να πρωτοκάνει ο Μητσοτάκης; Τον Ερντογάν και τον Τραμπ να προσέχει ή να φυλάει εικοσιτετράωρες τσίλιες για τους Τσαβδαρίδηδες στις ομάδες χάντμπολ;
Καλώδια θα απλώνει ο Κυριάκος στην Μεσόγειο, κονδύλια θα διεκδικεί από τους ευρωπαίους για το ρεύμα ή θα κάθεται ε τις ώρες να ξεσκονίζει πως διάολο μπήκαν τα παιδιά των υφυπουργών και των γενικών του γραμματέων στις γεωπονικές της Λάρισας και στα παιδαγωγικά της Ρόδου;
Και τα δυο, θα μου πείτε, όσο δύσκολο κι αν είναι. Διότι δέκα παράνομα μόρια για την σχολή ιχθυοκαλλιέργειας Μεσολογγίου, είναι ικανά να του αφαιρέσουν περισσότερες ψήφους απ’ όσους θα του φέρει η αγορά τεσσάρων Belhara και δύο μοιρών F-35. Έτσι είναι το πολιτικό παιχνίδι και δεν έχει νόημα να λέμε καλώς ή κακώς, δικαίως ή αδίκως.
Αν αυτό μπορεί να το αντιληφθεί και η Κουτσή Μαρία, αλλά αδυνατούν κάποιοι χρήστες υπουργικών Μερσεντές που βρήκαν μέλι κι έβαλαν το δακτυλάκι τους (προς χάριν του τέκνου τους, πολύ χειρότερο αυτό), τότε να είναι έτοιμοι όλοι μαζί να την αποχαιρετήσουν την Αλεξάνδρεια που χάνουν.
Καθότι οι «σκληροί πυρήνες» και οι «ευρύτεροι κεντρώοι» ψηφοφόροι, συγκρίνουν, επιβραβεύουν, συγχωρούν, δίνουν δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες, αλλά έχουν κι έναν κάλλο στο πόδι. Μην τους τον πατάτε αφρόνως.