fbpx Σχόλια στο άρθρο του Ντομινίκ Στρος Καν | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | iefimerida.gr
×
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Σχόλια στο άρθρο του Ντομινίκ Στρος Καν

29|04|2020 | 14:52

Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι εκτιμώ και σέβομαι τον Πολιτικό  και Οικονομολόγο Ντομινίκ Στρως Καν ( DSK ), με τον οποίο είχα την ευκαιρία και την τύχη, να συνεργαστώ επαγγελματικά, προς το τέλος της δεκαετίας του ‘90, όταν ήταν ακόμα στην αντιπολίτευση.

Πρόκειται για έναν άκρως ευφυή άνθρωπο, με τεράστια αντίληψη των παγκόσμιων γεωπολιτικών ισορροπιών και των εξ αυτών απορρέουσες οικονομικών καταστάσεων.

Ο DSK είναι εξαιρετικός όταν επικεντρώνεται στην Οικονομία, αντιθέτως με αυτήν την συγκεκριμένη σφαιρική τοποθέτηση του, επι όλων των θεμάτων.

Η οικονομική κατάσταση στην σημερινή συγκυρία, μπορεί να περιγραφεί πολύ απλά :
Οι απαραίτητοι για την δημόσια υγεία περιορισμοί, διατάραξαν όλες τις αγορές ( και όχι μόνο τις χρηματο-οικονομικές ).
Επειδή δεν ξέρουμε να λειτουργούμε χωρίς τις αγορές αυτές, έχουμε τελείως αδρανοποιηθεί.

Η Ψηφιακή Τεχνολογία δεν είναι συμβατή με τις αγορές, τουλάχιστον όπως περιγράφονται στις διάφορες οικονομικές θεωρίες.

Αν ρίξουμε μια ματιά στις αποτιμήσεις των GAFA ( Google, Apple, Facebook, Amazon ), αλλά και στην ταχύτατη δημιουργία, τεχνητό φούσκωμα και εξαφάνιση των εφήμερων start-ups ( καταπιεσμένες από τους ανταγωνιστές τους ), καθώς και στις παλινδρομήσεις του bitcoin, θα διαπιστώσουμε ότι κάτι δεν κολλάει....

Οπότε προκύπτει η ερώτηση ( που μένει χωρίς απάντηση ) :

Θα ήταν συμφέρον για τις εταιρίες Ψηφιακής Τεχνολογίας, αν οι αγορές όπως τις ξέρουμε, δεν επέστρεφαν ?

Μια τέτοια υπόθεση θα είχε ως επακόλουθο  ένα τεράστιο ρίσκο :   να ευημερήσουν περιθωριακές, παράνομες οικονομικές δραστηριότητες, έξω από τους κανόνες και αρχές των αγορών, με πρώτη  απ'όλες ( η πιό επικίνδυνη ) το οργανωμένο έγκλημα.

Οι πανταχού μαφίες θα μεγαλουργούσαν, αφού λόγω της υγειονομικής κρίσης, οι οικονομικοί οργανισμοί θα ήταν λιγότερο αυστηροί στον έλεγχο διακίνησης κεφαλαίων.

Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και τις μικρότερες καθημερινές παραβάσεις :
Μαύρη αγορά και εργασία, συναλλαγές ‘’ κάτω από το τραπέζι ‘’, καθώς και τις πληθωριστικού χαρακτήρα πλειοδοτήσεις, όπως οι μάσκες που αγοράσθηκαν cash στην πίστα κινεζικού αεροδρομίου.

Το ρίσκο αυξάνεται, από κοινωνικής και πολιτισμικής άποψης, λογω της αδράνειας της κακομαθημένης κοινωνίας μας, συνηθισμένη στην ευκολία και στον υλισμό, ζητώντας με απληστία όλο και περισσότερα.

Η πνευματικότητα έχει συρρικνωθεί και η προσέγγιση μας στις αρρώστιες και στον θάνατο, δείχνει έλλειψη ταπεινότητας ( γίνεται πόλεμος π.χ. στο Ιράκ και οι σχολιαστές των γεγονότων περιμένουν να μην υπάρχουν θύματα  !! ).

Ας μην φορτώνουμε την επιδημία μόνο στην κλιματική αλλαγή ( που πιθανόν συνδράμει στην εξάπλωση της ) και ας κοιτάξουμε με ειλικρίνεια και ρεαλισμό, την έλλειψη υγειονομικών συνθηκών ( ηθελημένων και μη ) στη Υφήλιο.
Ίσως διαπιστώσουμε πισωγυρίσματα αντί για πρόοδο, αλλά λίγο σχολιάζεται.

Όσο αφορά το μεταναστευτικό, δεν μπορούμε από την μία να δηλώνουμε ότι θα είναι καταστροφικό όπου δεν υπάρχουν περιοριστικοί κανόνες και ταυτοχρόνως οι μετανάστες, να εξακολουθούν να ζουν σε άθλιες υγειονομικές συνθήκες.
Ξέρω ότι είναι ένα τεράστιο και πολύπλοκο πρόβλημα, δύσκολα αντιμετωπίσιμο από τις Αρχές, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες τους.
Ας το αφήσουμε λοιπόν προσωρινά στο περιθώριο της υγειονομικής κρίσης, διότι οι κριτικές μόνο κακό κάνουν, αλλά δεν σκοτώνουν τον κορονοϊο.

Για να βγούμε από το αδιέξοδο, δεν θα ήταν παράλογο στην εποχή μας, να βάλουμε την παγκόσμια οργάνωση ( ξανά ) στο τραπέζι.
Αυτήν που δημιουργήθηκε με την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ( εξέλιξη της υπάρχουσας  οργάνωσης μετά την κρίση  του 1929 ).
Ίσως διεθνείς οργανισμοί, όπως ο ΟΗΕ, ο ΠΟΥ, ακόμα και το ΝΑΤΟ, να είναι πεπερασμένοι.

Ίσως πρέπει οι Ηγέτες μας να σκεφτούν  ένα νέο, καινοτόμο σχέδιο Marshall, προσαρμοσμένο στις σύγχρονες γεωπολιτικές και οικονομικές προκλήσεις, που ήδη αντιμετωπίζουμε.

Αλλά εδώ είναι το πρόβλημα :
Ποιοι  είναι οι Ηγέτες αυτοί ?
Ποιοι είναι ικανοί να πάρουν τα ηνία ?
Σίγουρα όχι οι ΗΠΑ, ούτε η Ρωσία και ακόμα λιγότερο η ΕΕ !

Αν και ο Γάλλος Πρόεδρος Emmanuel Macron έχει καινοτόμες και έξυπνες ιδέες, για να φέρει σε πέρας μια τέτοιου μεγέθους αποστολή, είναι δυστυχώς θύμα των εσωτερικών του προβλημάτων ( που δηλητηριάζουν τις αποφάσεις του ), καθώς και της συμπεριφοράς βόρειων Ευρωπαίων και κυρίως της Γερμανίας.
Το διαπιστώσαμε στην κοινή ( ?? ) ευρωπαϊκή αντιμετώπιση της επιδημίας !

Τότε ποιος θα βγάλει τα κάστανα από την φωτιά, παίρνοντας την ηγεσία και επιβάλλοντας τις συνθήκες του στους άλλους ?

Θα διαφωνήσω με τον DSK, ο οποίος σκέπτεται και κρίνει με γνώμονα τον ‘’παλαιό κόσμο ‘’, με τους δείκτες χρέους, κλπ. και θα ποντάρω στην Κίνα.

Γιατί ?
Διότι η Κίνα έχει ένα ηγεμονικό όραμα ( Δρόμος του Μεταξιού ), δεν παίρνει στα σοβαρά τις αγορές ( όπως είπα παραπάνω ), παίζει με τονYuan όπως την συμφέρει, διαθέτει Ψηφιακή Τεχνολογία ισότιμη ( αλλά φθηνότερη ) των ΗΠΑ ( με κινεζικές GAFA ), και δεν σκοτίζεται με τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα ( αδιαφορεί για την ελευθερία ιδεών, παρακολουθεί τους πολίτες μέσω των τηλεφώνων με αναγνώριση προσώπου ).

Οι Κινέζοι δεν διστάζουν να εργάζονται όσο θέλουν και όσο αποφασίσουν ότι χρειάζεται, χωρίς περιοριστικούς κανόνες.

Φυσικά διαφωνώ με τέτοιου είδους ιδέες και πρακτικές !
Απλώς κάνω μια ρεαλιστική διαπίστωση της κατάστασης, ως έχει και όπως πρέπει να την βλέπουμε, χωρίς παρωπίδες.

Πιστεύω λοιπόν ότι είμαστε  καταδικασμένοι να σχεδιάσουμε την νέα κατάσταση, μαζί τους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΣΧΟΛΙΑ