Δεν πιστεύω ότι ο πρωθυπουργός είχε άλλη επιλογή από το να απομακρύνει από την κυβέρνηση όσους αναφέρονται στις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Το έκανε ήδη μια φορά τον περασμένο Ιούνιο, το επανέλαβε τώρα. Άλλη λύση δεν υπήρχε για τον κ. Μητσοτάκη, από την ώρα που βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο. Όπως εικάζω, δεν είχε άλλη λύση και ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος ουσιαστικά αποσύρεται από την πολιτική, έως ότου διαλευκανθούν οι υποθέσεις στις οποίες εμπλέκεται. Η κατάρα της δεύτερης θητείας πλήττει την κυβέρνηση.
Σωστά αντέδρασε ο πρωθυπουργός ζητώντας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ενέργειες και να αποφανθεί σε ποιους θα ασκήσει διώξεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ενδεχομένως κάποιοι βουλευτές να έχουν αναφερθεί αδίκως στις τηλεφωνικές συνομιλίες που καταγράφονται στις δικογραφίες. Για διάφορα πρόσωπα η υπερβολή και η κακοπιστία είναι έκδηλες και ο κ. Μητσοτάκης δείχνει όμηρος ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού που μπορεί να βγάζει από το καπέλο μια δικογραφία κάθε τόσο. Από τους απευθείας διαλόγους και τις αναφορές πολιτικών στις δικογραφίες δεν υπάρχει καμιά υπόνοια ότι κάποιος βουλευτής της ΝΔ έπαιρνε λεφτά για λογαριασμό του. Η κυβέρνηση είναι ωστόσο έκθετη με τα θέματα κακοδιαχείρισης στον ΟΠΕΚΕΠΕ που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα και προφανώς ο πρωθυπουργός δεν έχει την πολυτέλεια να διαμαρτυρηθεί ή να καταγγείλει συνωμοσία της εκάστοτε Κοβέσι εναντίον του.
Το πρόβλημα για την κυβέρνηση δεν είναι οι εξυπηρετήσεις και τα ρουσφέτια που αποκαλύφθηκαν με τις δικογραφίες. Κάποιοι εξοργίζονται με τις πελατειακές σχέσεις -και δικαίως- αλλά κανείς δεν πέφτει από τα σύννεφα, όλοι γνωρίζουν ότι στην Ελλάδα ζούμε. Φυσικά το αστείο είναι να φωνάζουν αυτοί που έχουν ντοκτορά στο ρουσφέτι. Όπως ο Αντώνης Σαμαράς που δήλωσε πρόσφατα στη Βουλή ότι ντρέπεται για όσα συμβαίνουν, όταν ο ίδιος ως υπουργός Πολιτισμού, για παράδειγμα, διόριζε δικούς του ψηφοφόρους στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Είχε κυκλοφορήσει εκείνη την εποχή και σχετικό βίντεο, με υπαλλήλους του νέου Μουσείου να δηλώνουν «όλοι εδώ από την Καλαμάτα είναι»!
Το πρόβλημα είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης άφησε το ζήτημα με τις «μαϊμού» επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ να φτάσει έως εδώ. Σε επτά χρόνια άλλαξε επτά υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης, που σημαίνει ότι κάτι περίεργο συμβαίνει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Αδιαφόρησε για το γεγονός ότι ένα υπουργείο έχει καταντήσει ένα αλισβερίσι εκταμιεύσεων και αποζημιώσεων, αντί για ένα think tank αγροτικής παραγωγής. Στα επτά χρόνια δεν έγινε καμία σοβαρή προσπάθεια να σταματήσει το πάρτι των επιδοτήσεων εις βάρος των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Το να τα ρίχνει ο κ. Μητσοτάκης στο «βαθύ κράτος» έχει κι ένα δίκιο, διότι δεν είναι θεμιτό να του φορτωθούν όλες οι παθογένειες της χώρας, αλλά δεν επαρκεί για να εξηγήσει ότι υπήρξε αδράνεια από την πλευρά του.
Για κάποιους στο στενό επιτελείο του πρωθυπουργού οι βουλευτές που εμπλέκονται στις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, στη συντριπτική τους πλειονότητα, ανήκουν στην παλιά, πελατειακή ΝΔ, με την οποία συγκρούστηκε ο κ. Μητσοτάκης όταν διεκδίκησε την ηγεσία και εξακολουθεί να συγκρούεται ως σήμερα. Όπως λένε, καραμανλικοί και σαμαρικοί βουλευτές εμπλέκονται κυρίως και τους διαχωρίζουν από τους μητσοτακικούς που εντάχτηκαν στη ΝΔ την τελευταία επταετία. Πιθανόν κάποιοι στο Μέγαρο Μαξίμου να βλέπουν και μια ευκαιρία μέσα σε όλη αυτή την αναστάτωση να ξεκαθαρίσει και το ρόστερ.
Ευτυχώς για τον Μητσοτάκη η αντιπολίτευση κάνει ό,τι μπορεί για να τον διευκολύνει για μια ακόμη φορά, σε μια από τις δυσκολότερες φάσεις του. Και μόνο ο φόβος της αστάθειας είναι αρκετός για να παραμείνει ένας κόσμος μαζί του. Αλλά και η ελαφρότητα της αντιπολίτευσης είναι ένας λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να την πάρει κανείς σοβαρά. Οι σκεπτόμενοι άνθρωποι δεν μπορούν να εμπιστευθούν τη ζωή και την περιουσία τους άκριτα, έχοντας ήδη την αρνητική εμπειρία του 2015. Το ΠΑΣΟΚ αποσύρθηκε αυτοβούλως από τον ανταγωνισμό, εγκαταλείποντας το Κέντρο και αναζητώντας ψηφοφόρους στο αριστερό, έξαλλο γήπεδο. Και ο Αλέξης Τσίπρας φρόντισε να εξανεμιστεί κάθε ελπίδα ότι άλλαξε με το rebranding και έγινε πιο κεντρώος, με την πρώτη συνέντευξη στον Χατζηνικολάου. Χωρίς να πιεστεί από πουθενά, δήλωσε ότι έπρεπε ο ίδιος να είχε κλείσει τις τράπεζες το 2015 και όχι οι δανειστές -πράγμα που θα αποτελούσε τον πιο σίγουρο τρόπο για να είχε πεταχτεί με δική της υπαιτιότητα η Ελλάδα κλωτσηδόν από την ΕΕ.
Aκούγονται πολλές φωνές από πολλές πλευρές, για πρόωρες εκλογές. Πολλοί ισχυρίζονται ότι δεν μπορεί να σταθεί μία κυβέρνηση όταν η μία δικογραφία διαδέχεται την άλλη. Ο πρωθυπουργός που μέχρι προχθές δεν είχε κανέναν λόγο να στήσει κάλπες και να χάσει την απόλυτη πλειοψηφία της ΝΔ, πιθανόν να το σκέφτεται. Φυσικά σε ένα ασταθές περιβάλλον, με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται και το ΝΑΤΟ να τρίζει, οι εκλογές δεν είναι η καλύτερη λύση. Αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, το επικρατέστερο σενάριο είναι ξανά μια κυβέρνηση Μητσοτάκη, έστω κι αν χρειαστούν επαναλαμβανόμενες εκλογές. Εκτός κι αν προκύψουν στο μεταξύ άλλες πολιτικές εξελίξεις, έτσι γρήγορα που τρέχουν τα γεγονότα.