Ο 78χρονος Θεοδόσης Πελεγρίνης ήταν ανάμεσα σε αυτούς που υποδέχτηκαν τον Νίκο Ανδρουλάκη, το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης, στη σύναξη των προσωπικοτήτων που προέκυψαν από δύο «κύματα» της πολυδιαφημισμένης «αμφίπλευρης διεύρυνσης» του ΠΑΣΟΚ.
Ήταν η «μεταγραφή» του δεύτερου κύματος με ονόματα, που προκάλεσε έντονους εσωκομματικούς κλυδωνισμούς αλλά και ευρύτερες αντιδράσεις. Τέτοιες, που ανάγκασαν τον Κώστα Σκανδαλίδη -επικεφαλής του εγχειρήματος- να δηλώσει στη συγκέντρωση των άρτι αφιχθέντων στο Κίνημα πως «ακόμα και ο πραγματικός πόλεμος που μαίνεται στη Μέση Ανατολή υποχώρησε, για να δώσει τη θέση του σε απαξιωτικές κρίσεις, αδιανόητες λοιδορίες, κατά συρροή δημοσιεύματα και παραπλανητικές ειδήσεις».
Βέβαια, στην περίπτωση Πελεγρίνη, η κυβέρνηση δεν χρειάστηκε να κουνήσει το δαχτυλάκι της για τις παρενέργειες της ένταξης στο ΠΑΣΟΚ του πρώην πρύτανη, πρώην υφυπουργού του ΣΥΡΙΖΑ, περαστικού για λίγο από τη Νέα Αριστερά και εν ενεργεία ηθοποιού. Η Άννα Διαμαντοπούλου δήλωνε την επομένη της ανακοίνωσης της μεταγραφής πως «η διεύρυνση είναι δύσκολη πολιτική διαδικασία. Όσοι έφυγαν ή επιτέθηκαν στο ΠΑΣΟΚ, στις στιγμές που αυτό προσπαθούσε να σώσει τη χώρα, συχνά ξεπέρασαν τα όρια της πολιτικής ηθικής και της στάσης στη διαφωνία . Αν αυτά τα όρια αγνοηθούν, η διεύρυνση μπορεί να φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα». Δεν ήταν δυνατόν να παραγράψει τη σφοδρή αντίδραση του τότε πρύτανη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στο «νόμο Διαμαντοπούλου» για τα ΑΕΙ. Ήταν τότε που κατάγγειλε τα Συμβούλια Διοίκησης για τα ΑΕΙ ως «πέμπτη φάλαγγα του Φράνκο» -κάτι για το οποίο δεν μετανιώνει έως σήμερα. Αλλά και ο Χάρης Δούκας έκανε λόγο για διεύρυνση φύρδην μίγδην. Τοποθετήσεις που ανάγκασαν τον Κώστα Σκανδαλίδη να δηλώσει ότι η δήλωση Διαμαντοπούλου δεν βοήθησε και πως τα όσα είπε ο Χάρης Δούκας είναι απαξιωτικά. Τελικά, την πλήρωσε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, που είπε κάτι απείρως πιο soft, ότι δηλαδή αν το ΠΑΣΟΚ ήταν στο 20% δεν θα συζητούσαμε για τον Πελεγρίνη. Κι έτσι φτάσαμε με τον Οδυσσέα εκτός και έναν από τους θαυμαστές του Νίκου Ανδρουλάκη -για τη μεθοδικότητα, την υπευθυνότητα και τη σοβαρότητα, όπως δήλωσε- εντός.
Αν και ο Θ. Πελεγρίνης δηλώνει ότι αιφνιδιάστηκε, η ανακοίνωση του ονόματός του δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Το μυστικό κρύβεται στο ότι και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τρέφει αισθήματα εκτίμησης για τον Θεοδόση Πελεγρίνη, κυρίως για το υποκριτικό του ταλέντο αφού λέγεται ότι δεν έχει παραλείψει να παρακολουθεί διακριτικά τις θεατρικές παραστάσεις του νέου του, πλέον, συναγωνιστή. Αλλά και ως φοιτητής, πριν από 15 χρόνια, αναζήτησε τον τότε καθηγητή Φιλοσοφίας του ΕΚΠΑ για επιλογές σχετικά με τη διδακτορική του διατριβή - πιθανότατα γιατί διακατεχόταν από φιλοσοφικές αναζητήσεις, αν και ολοκλήρωνε τις σπουδές του ως πολιτικός μηχανικός. Προϋπήρχε λοιπόν γνωριμία και αμοιβαία εκτίμηση, που διατηρήθηκε διαχρονικά - δεν ξέρουμε βέβαια πόσο ομαλή και θερμή παρέμενε η σχέση τους όταν ο κ. Πελεγρίνης θήτευε ως υφυπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ή όταν εμφανιζόταν μονίμως υποψήφιος στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ έως το 2019. Σε κάθε περίπτωση, όταν ήρθε η ώρα της διεύρυνσης, μπορεί ο Κώστας Σκανδαλίδης να ήταν ο «προξενητής», όμως ήταν η επιθυμία του Νίκου Ανδρουλάκη να γίνει η πρόταση στον καθηγητή, εν γνώσει βέβαια πως μια τέτοια πρωτοβουλία έβαζε σε δοκιμασία την υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού του κόμματός του, που δεν είναι άλλη από την Άννα Διαμαντοπούλου.
Η έλευση Πελεγρίνη πυροδοτεί μια μεγάλη συζήτηση για την αμφίπλευρη -και αμφιλεγόμενη- διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ. Μια πρωτοβουλία, που συνδέθηκε με την πορεία προς το Συνέδριο αλλά, κυρίως, σηματοδοτήθηκε ως εφαλτήριο μήπως και ξεκολλήσει η δημοσκοπική βελόνα για το ΠΑΣΟΚ -αν και το τελευταίο κύμα μετρήσεων δεν κατέγραψε αξιόλογες ανοδικές «δονήσεις». Μια κίνηση, που -στην περίπτωση τουλάχιστον του Θεοδόση Πελεγρίνη- φαίνεται να παραγράφει ακραίες συμπεριφορές που έπληξαν το ΠΑΣΟΚ στα πέτρινα χρόνια της κρίσης, τόσο με τις θέσεις του για το νόμο για τα ΑΕΙ, για αντισημιτικές τοποθετήσεις όσο και για την παραχώρηση του κυλικείου της Νομικής στις «αυτόνομες ομάδες», που το έκαναν στέκι τους για χρόνια, μέχρι πρόσφατα.
Αντιθέτως, το πέρασμα του ακαδημαϊκού και φιλοσόφου από τον ΣΥΡΙΖΑ αναμφίβολα θεωρείται προσόν, καθώς από το ΠΑΣΟΚ επιχειρείται διακριτό άνοιγμα σε προσωπικότητες στον χώρο της Αριστεράς και ειδικότερα του ΣΥΡΙΖΑ. Όχι τυχαίο, καθώς στην πορεία προς τις εκλογές, η Χαριλάου Τρικούπη είναι έτοιμη για τη μεγάλη αναμέτρηση με το ενδεχόμενο να γίνει η «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα ανταγωνιστικό κόμμα για τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αλλά ως προς αυτό, ο κ. Πελεγρίνης δεν έχει ενδοιασμό να είναι κατηγορηματικός: «Η Αριστερά με τις αντιφάσεις της δεν μπορεί να διαδραματίσει ρόλο», είπε, προσερχόμενος στη σύναξη της διεύρυνσης. Τι καλύτερο διαπιστευτήριο για να ξεχαστούν όσα είχε δηλώσει ο Νίκος Ανδρουλάκης στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του Κινήματος: «Δεν θα συμβιβαστώ με όσους πλήγωσαν την παράταξη στο παρελθόν. Κι αυτό είναι μια σταθερή αξιακή θέση της παράταξης» (11/12/22). Περασμένα, ξεχασμένα.