Με «δημιουργική ασάφεια» και αμοιβαίους συμβιβασμούς, η Νέα Αριστερά ολοκλήρωσε το Διαρκές Προγραμματικό της Συνέδριο χωρίς διάσπαση, χαράσσοντας ωστόσο σαφείς πολιτικές γραμμές απέναντι σε Τσίπρα και ΠΑΣΟΚ, με διαφορετικές αναγνώσεις από τις πλευρές Χαρίτση και Σακελλαρίδη για το τελικό αποτύπωμα της απόφασης.
Η επιλογή της «δημιουργικής ασάφειας» ήταν τελικά το εργαλείο με το οποίο η Νέα Αριστερά κατάφερε να ολοκληρώσει το Διαρκές Προγραμματικό Συνέδριό της χωρίς να οδηγηθεί σε διάσπαση. Η συνειδητή αυτή επιλογή επέτρεψε να γεφυρωθούν –έστω προσωρινά– οι διαφορές, με κοινή παραδοχή και από τις δύο πλευρές ότι το θετικό της υπόθεσης είναι πως αποφεύχθηκε η ρήξη σε μια κρίσιμη φάση για το κόμμα.
Οι εργασίες έκλεισαν χωρίς εντάσεις, χωρίς αποχωρήσεις και χωρίς οργανωτική κρίση. Ωστόσο, το τελικό πολιτικό αποτύπωμα του συνεδρίου καταγράφει με σαφήνεια τις ισορροπίες που διαμορφώθηκαν και τις μετακινήσεις που κρίθηκαν αναγκαίες προκειμένου να υπάρξει κοινή κατάληξη.
Η αποτίμηση της πλευράς Χαρίτση και Σακελλαρίδη
Σύμφωνα με την εικόνα που προκύπτει από το συνέδριο, η πλευρά του Αλέξη Χαρίτση αποδέχθηκε έναν συμβιβασμό που απομακρύνει τη Νέα Αριστερά από τα σενάρια σύμπλευσης τόσο με τον Αλέξη Τσίπρα όσο και με το ΠΑΣΟΚ. Η επιλογή αυτή, όπως αναγνωρίζεται, έγινε προκειμένου να διασφαλιστεί η ενότητα του κόμματος σε μια περίοδο κατά την οποία η Νέα Αριστερά εξακολουθεί να συγκροτεί τη φυσιογνωμία και τη στρατηγική της στο πολιτικό σκηνικό.
Διαφορετική είναι, ωστόσο, η αποτίμηση από την πλευρά του γραμματέα Γαβριήλ Σακελλαρίδη που μοιάζει να υποστηρίζει πως κέρδισε περισσότερα από το συνέδριο παρά συμβιβάστηκε. Πηγές από το περιβάλλον του σημειώνουν ότι στο τελικό κείμενο της πολιτικής απόφασης αποτυπώθηκε σε μεγάλο βαθμό η πολιτική γραμμή που υποστήριξε η δική του πλευρά, με σαφείς οριοθετήσεις τόσο ως προς τα πρόσωπα όσο και ως προς τις κατευθύνσεις συμμαχιών.
Η ρητή απόρριψη κεντρώων και κεντροαριστερών λύσεων κλείνει ευθέως το πεδίο συνεργασιών με το ΠΑΣΟΚ, ενώ η αναφορά σε αποτυχημένα προσωποπαγή κόμματα και αποτυχημένες προσωποκεντρικές στρατηγικές συνιστά καθαρή πολιτική οριοθέτηση απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα. Την ίδια στιγμή, η έμφαση στην ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς, σε συνδυασμό με τον αποκλεισμό της κεντροαριστεράς, φωτογραφίζει ευθέως το ΜέΡΑ25 ως πολιτικό χώρο αναφοράς, χωρίς αυτό να κατονομάζεται ρητά στο κείμενο.
Σακελλαρίδης vs Χαρίτσης: Οι δύο στρατηγικές της Νέας Αριστεράς
Σε αυτό το σημείο, το περιβάλλον Σακελλαρίδη δίνει ιδιαίτερη σημασία στη διατύπωση της πολιτικής απόφασης. Σύμφωνα με πηγές από την πλευρά του, η συγκεκριμένη διατύπωση είναι ακόμη πιο αυστηρή από την αντίστοιχη απόφαση του Πολιτικού Γραφείου της Νέας Αριστεράς τον περασμένο Δεκέμβριο, ειδικά ως προς την πολιτική οριοθέτηση απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, καθώς πλέον –όπως επισημαίνεται– κλείνουν οριστικά τα περιθώρια πολιτικής ασάφειας. Παράλληλα, από την ίδια πλευρά τονίζεται ότι η αναφορά σε «μέτωπο» στο κείμενο δεν ταυτίζεται με το μοντέλο που περιέγραψε ο Αλέξης Χαρίτσης στην ομιλία του, αλλά συνδέεται αποκλειστικά με την ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής Αριστεράς, υπό σαφείς πολιτικούς και οργανωτικούς όρους. Σε αυτό το πλαίσιο όπως επισημαίνουν για τους ίδιους το πρόβλημα δεν έγκειται στον πολιτικό λόγο που εκφράζει κατά καιρούς η Νέα Αριστερά. Μάλιστα , όπως επισημαίνουν δεν τίθεται ζήτημα εκπροσώπησης εντός του κοινοβουλίου , καθώς είναι ευχαριστημένοι από την εικόνα που εκπέμπει η κοινοβουλευτική ομάδα στο σύνολο της. οι ενστάσεις τους εδράζονται εξολοκλήρου στη θολή στρατηγική που εξέπεμπε μέχρι τώρα το κόμμα.
Ωστόσο, από το περιβάλλον του Αλέξη Χαρίτση μεταφέρεται μια διαφορετική ανάγνωση του αποτελέσματος. Συνεργάτες του προέδρου δηλώνουν εξαιρετικά ικανοποιημένοι από την έκβαση του συνεδρίου, επισημαίνοντας ότι με συντριπτική πλειοψηφία επιβεβαιώθηκε η ιδρυτική πράξη της Νέας Αριστεράς και η στρατηγική του Λαϊκού Μετώπου. Όπως αναφέρουν, το κόμμα επιμένει στη λογική μιας ευρείας συμμαχίας που περιλαμβάνει δυνάμεις της πολιτικής οικολογίας, της Αριστεράς και της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, με στόχο την αλλαγή των συσχετισμών και την ανατροπή της Δεξιάς.
Παράλληλα, από το ίδιο περιβάλλον υπογραμμίζεται με μεγαλύτερη έμφαση ότι σε ένα ρευστό πολιτικό τοπίο ο ρόλος της Νέας Αριστεράς είναι να ενδυναμώσει την πολιτική της παρουσία και τη δράση της μέσα στην κοινωνία, να επενδύσει στην καθημερινή πολιτική δουλειά και να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα για ενωτικές κινήσεις πάνω σε ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα άμεσων αλλαγών. Όπως σημειώνεται, το κόμμα δεν κλείνει την πόρτα του διαλόγου, δεν επιλέγει την αναδίπλωση και δεν θέτει αποκλεισμούς, ενώ το συνέδριο αποτιμάται ως συνέδριο προγραμματικής συμφωνίας για την επόμενη ημέρα της Νέας Αριστεράς και την προσήλωσή της στη λογική των πολιτικών συμμαχιών.
Οι επιφυλάξεις -Χωρίς ρήξη το συνέδριο της Νέας Αριστεράς
Παρότι η πολιτική απόφαση εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία, υπήρξαν και παρεμβάσεις που κατέγραψαν επιφυλάξεις. Ο Νίκος Μπίστης έκανε λόγο για «τεχνητή ομοφωνία», εκτιμώντας ότι το κείμενο δεν επιλύει τις βασικές πολιτικές αντιφάσεις αλλά τις μεταθέτει χρονικά, προειδοποιώντας ότι ο πολιτικός και οργανωτικός δυισμός στο εσωτερικό του κόμματος παραμένει ενεργός και ενδέχεται να εκδηλωθεί εκ νέου σύντομα.
Το συνέδριο έκλεισε, τελικά, χωρίς ρήξη. Ωστόσο, πίσω από τη «δημιουργική ασάφεια» και τον συμβιβασμό, το πολιτικό κείμενο καταγράφει καθαρές γραμμές και διαφορετικές αναγνώσεις, δείχνοντας ότι η συζήτηση για τη στρατηγική και τις συμμαχίες της Νέας Αριστεράς παραμένει ανοιχτή και θα επανέλθει στο προσκήνιο.