Έφτασε η ώρα έναρξης του μεγάλου ντέρμπι της Κεντροαριστεράς. Το κόμμα Τσίπρα ιδρύεται με στόχο να πλασαριστεί στη δεύτερη θέση στις εκλογές και να δημιουργήσει προϋποθέσεις ύπαρξης, ως εναλλακτικός πόλος διακυβέρνησης ρεαλιστικά στις επόμενες κάλπες.
Το ΠΑΣΟΚ έχει τα ηνία της αντιπολίτευσης και θέλει για αρχή να τα διατηρήσει, κρατώντας το εισιτήριο του αντίπαλου δέους της κυβέρνησης προσπαθώντας να κρατήσει την εικόνα του παλιού διπόλου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
Οι δημοσκοπήσεις του Ιουνίου θα δώσουν μια πρώτη γεύση για τις δυναμικές που καταγράφουν. Πολύ πιθανό μέχρι τις εκλογές, σε διαφορετικά κύματα μετρήσεων, το κόμμα Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ να βρεθούν με εναλλαγές στη δεύτερη θέση. Σημασία έχει ποιος θα είναι μετά το άνοιγμα της κάλπης σε αυτή, ο τρίτος χάνει και χάνεται. Για το ΠΑΣΟΚ η τρίτη θέση σε μια εκλογική αναμέτρηση θα σήμαινε νέο κύκλο εσωστρέφειας και αναταράξεων με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Ενδεχομένως τέτοιων που θα έδιναν τον χώρο και τον χρόνο στον Αλέξη Τσίπρα να κυριαρχήσει. Για τον πολιτικό φορέα του πρώην πρωθυπουργού η τρίτη θέση θα σήμαινε ότι δεν υπάρχει αέρας στα πανιά του, η απογοήτευση που μπορεί να φέρει ένα τέτοιο αποτέλεσμα είναι αρκετή για να λειτουργήσει ως φρένο για το εγχείρημά του.
Με αυτά τα δεδομένα, η μάχη μεταξύ Ανδρουλάκη και Τσίπρα έχει χαρακτηριστικά πολιτικής επιβίωσης. Μπορεί κανένας από τους δύο να μην το παραδέχεται, αλλά σε αυτή τη μεταβατική φάση στο πολιτικό σκηνικό το πραγματικό ντέρμπι είναι μεταξύ τους. Στο ΠΑΣΟΚ μιλούν για ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής από τον Αλέξη Τσίπρα που πλασάρεται με τα χρώματα της Μπαρτσελόνα στα social media.
Όμως το πρόβλημα του πρώην πρωθυπουργού δεν είναι επικοινωνιακό, βρίσκει έξυπνες ιδέες για να μεταδίδει μηνύματα, επιλέγει το θετικό μήνυμα αντί του θυμού απέναντι στην κυβέρνηση. Στοιχεία που μόνο αρνητικά δεν λειτουργούν μέχρι τώρα. Το τρωτό σημείο του Αλέξη Τσίπρα παραμένει η ίδια η διακυβέρνησή του, οι μνήμες της αποξενώνουν το κεντρώο ακροατήριο και κάνουν πολύ δύσκολη την προσέγγισή του. Το ΠΑΣΟΚ αντιθέτως αποτελεί φιλική επιλογή στη μεγάλη δεξαμενή των κεντρώων ψηφοφόρων και τη διεκδικεί εξίσου με τη ΝΔ.
Το δώρο που κάνουν ωστόσο στρατηγικά ή μη και τα δύο κόμματα στο κυβερνητικό στρατόπεδο, είναι η προτεραιότητα που δίνουν στο αριστερό ακροατήριο αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος στο κέντρο ελεύθερο για να το καλύψει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αν για το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα αυτή η ιεράρχηση αποτελεί μονόδρομο, για το ΠΑΣΟΚ δεν ισχύει κάτι ανάλογο. Αντιθέτως στο «γήπεδο» του κέντρου δεν μπορεί να ηττηθεί από τον πρώην πρωθυπουργό και δεν μπορεί επίσης να αφήσει ακάλυπτο όλο τον χώρο προκειμένου να οδηγηθεί στη ΝΔ.
Μιας και αυτό το κείμενο γράφεται λίγο μετά την κατάκτηση της ευρωπαϊκής κορυφής από τον Ολυμπιακό του Γιώργου Μπαρτζώκα που τον αποκαλούν «σκακιστή», όλα δείχνουν ότι το ντέρμπι της Κεντροαριστεράς, τουλάχιστον για το ΠΑΣΟΚ, θα κριθεί από το κατά πόσο θα μετακινήσει δυνάμεις στη σκακιέρα προς το κέντρο και όχι προς τα αριστερά.
Επιλογές όπως το «παρών» στην ανανέωση της θητείας του Γιάννη Στουρνάρα κρατώντας ίδια στάση με το ΚΚΕ δεν φαίνονται και πολύ ελκυστικές στους κεντρώους. Υπάρχουν ακόμα πολλές διαθέσιμες κινήσεις και χρόνος για την ανάπτυξη της στρατηγικής του, αρκεί αυτή να μην προκαλεί τον εγκλωβισμό του σε πεδία που μόνο απώλειες θα καταγράφει.