Μια πιο προσωπική πτυχή του ξεδίπλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, στη συνέντευξή του στο ΒΗΜΑgazino.
Μιλώντας στο περιοδικό ΒΗΜΑgazino, αναφέρεται στη ζωή μετά την ανάληψη του ανώτατου πολιτειακού αξιώματος, τις αλλαγές που έφερε η νέα του καθημερινότητα, αλλά και τις αξίες που εξακολουθούν να καθορίζουν τη στάση του απέναντι στη ζωή και την πολιτική.
«Μου λείπει η πιο ανεπίσημη συμμετοχή μου στη ζωή»
Ο κ. Τασούλας παραδέχεται ότι η εγκατάστασή του στο Προεδρικό Μέγαρο συνοδεύτηκε από σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητά του, με κυριότερη την απώλεια της αυθόρμητης επαφής με την κοινωνία.
«Μου λείπει η πιο ανεπίσημη συμμετοχή μου στη ζωή», αναφέρει χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως οι απαιτήσεις του πρωτοκόλλου, τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας και ο αυστηρός προγραμματισμός δημιουργούν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα σε σχέση με το παρελθόν.
Παρά τις νέες συνθήκες, σημειώνει ότι εξακολουθεί να διατηρεί αγαπημένες καθημερινές συνήθειες, όπως το περπάτημα, το διάβασμα και την ουσιαστική επικοινωνία με τους ανθρώπους, στοιχεία που θεωρεί απαραίτητα για να παραμένει κοντά στην κοινωνία.
Τασούλας: «Δεν ήμουν ο σύζυγος και ο πατέρας που θα ήθελα»
Ιδιαίτερα ειλικρινής εμφανίζεται όταν αναφέρεται στην οικογένειά του και στο προσωπικό κόστος της μακρόχρονης πολιτικής του διαδρομής.
Μιλώντας για τη σύζυγό του, Φανή Σταθοπούλου, και τα δύο παιδιά τους, τον Τάσο και τη Μάγδα, αναγνωρίζει ότι η ενασχόληση με την πολιτική απαιτεί χρόνο και διαρκή αφοσίωση, γεγονός που επηρεάζει αναπόφευκτα την οικογενειακή ζωή.
Στην ερώτηση αν κατάφερε να είναι ο σύζυγος και ο πατέρας που θα επιθυμούσε, απαντά με αφοπλιστική ειλικρίνεια:
«Όχι».
Όπως εξηγεί, οι υποχρεώσεις της πολιτικής δεν του επέτρεψαν να αφιερώσει όσο χρόνο θα ήθελε στους δικούς του ανθρώπους, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι η κατανόηση και η στήριξη της οικογένειάς του αποτέλεσαν διαχρονικά πολύτιμο στήριγμα.
Η ιδιαίτερη σχέση με την Ήπειρο
Ξεχωριστή θέση στη συνέντευξή του κατέχουν η Ήπειρος και τα Ιωάννινα, ο τόπος καταγωγής και πολιτικής του διαδρομής.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μιλά με συγκίνηση για την ιδιαίτερη σχέση του με την περιοχή, την οποία χαρακτηρίζει ως τον τόπο που τον διαμόρφωσε και του ανταπέδωσε γενναιόδωρα την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Η Ελλάδα που οραματίζεται
Αναφερόμενος στο μέλλον της χώρας, ο Κωνσταντίνος Τασούλας περιγράφει την Ελλάδα που ονειρεύεται ως μια χώρα με αυτοπεποίθηση, ενότητα και ισχυρή παιδεία.
Όπως επισημαίνει, η εκπαίδευση, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς και η συλλογική προσπάθεια αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για μια κοινωνία που μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της εποχής.
Παράλληλα, εκφράζει την ανάγκη η πολιτική να επιστρέψει στην ουσία, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στο έργο και λιγότερη στην επικοινωνιακή εικόνα, ενώ υπογραμμίζει τον ρόλο που καλείται να διαδραματίσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών και πολιτικών μεταβολών.
«Σήµερα η πολιτική περιορίζεται στην καταγγελία και στη διένεξη»
Κληθείς να σχολιάσει την απαξίωση της πολιτικής στις μέρες μας, τονίζει ότι «Σήµερα η πολιτική περιορίζεται στην καταγγελία και στη διένεξη, αντί να αποτελεί άµιλλα έργου» και προσθέτει ότι «Τέχνη της πολιτικής είναι το πράττειν. Είναι να έχεις σχέδιο. Είναι να βελτιώνεις χειροπιαστά τη ζωή των ανθρώπων. Τεχνολογία της πολιτικής είναι, αντί για σχέδιο, να έχεις όραµα· αντί να προκρίνεις το πράττειν, να προκρίνεις το φαίνεσθαι - δύο απαρέµφατα τόσο διαφορετικά µεταξύ τους - και, αντί για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών, να έχεις ως βασικό επιχείρηµα την αποµάκρυνση του πολιτικού σου αντιπάλου από την εξουσία. Την ικανοποίηση, δηλαδή, της νίκης για τη νίκη».
Παράλληλα, σημειώνει ότι «Η πολιτική ζωή έχει µετατραπεί σε ένα διαδοχικό κίνητρο καταψήφισης και όχι σε ένα διαδοχικό κίνητρο επιβράβευσης του έργου. Και αυτό έχει ως συνέπεια να προσελκύονται στην πολιτική οι αντίστοιχες προσωπικότητες. Πρέπει να επανέλθει η προσοχή του κόσµου στην προτίµηση των πραγµατοποιών έναντι των θαυµατοποιών».
Για την έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς, όπως καταδεικνύεται από σχετικές έρευνες, απαντά ότι «υπήρξε µια µεγάλη καθίζηση της εµπιστοσύνης του λαού προς τους θεσµούς και την πολιτική λόγω της χρεοκοπίας της χώρας» και τάσσεται υπέρ της οικοδόμησης της λεγόμενης «κανονικότητας», μιας «ευρωπαϊκής κανονικότητας» προτάσσοντας, ως µεγαλύτερη µεταρρύθµιση, που µπορεί να γίνει στην Ελλάδα την οριστική καταπολέµηση του «πελατειακού συστήµατος».
Αναφέρεται επίσης στην ευθύνη των πολιτών και των επιλογών τους, για την αναβάθμιση του πολιτικού προσωπικού, ενώ σημειώνει ότι και «το ίδιο το πολιτικό προσωπικό οφείλει να ασκεί διαρκώς αυτοκριτική και να προστατεύει το κύρος και το γόητρο των θεσµών που υπηρετεί».
«Η 24η Ιουλίου είναι η ηµέρα γεννήσεως της Γ' Ελληνικής Δηµοκρατίας»
Αναφερόμενος στον συμβολισμό και στο νόημα της 24ης Ιουλίου, υπογραμμίζει την εθνική σημασία της Κύπρου στην ελληνική ιστορία και ιδιαίτερα στην Μεταπολίτευση, επισημαίνοντας ότι «Η 24η Ιουλίου είναι η ηµέρα γεννήσεως της Γ' Ελληνικής Δηµοκρατίας και η δεξίωση, ο εορτασµός δηλαδή, έχει τη σηµασία της µνήµης για την αντίσταση κατά της δικτατορίας, της περισυλλογής για τη σπουδαιότητα της περιφρούρησης της δηµοκρατίας και προπαντός της ενότητας. Ακριβώς γι' αυτό, για την ανάδειξη της ενότητας, υπάρχει και η παράδοση ο Πρόεδρος και όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί να συναντιούνται στο κιόσκι του κήπου. Ωστόσο, η δηµοκρατία γεννήθηκε παράλληλα µε την τραγωδία της Κύπρου και, ως εκ τούτου, η 24η Ιουλίου είναι η ηµέρα που µας υπενθυµίζει ότι ο κορυφαίος και αδιαπραγµάτευτος στόχος της Μεταπολίτευσης είναι και θα είναι η ολόπλευρη ενίσχυση του ελληνισµού έτσι ώστε να επιτευχθεί η άρση των συνεπειών της εισβολής».
«Υπήρξε ένας σοβαρός άνθρωπος»
Στο τέλος της συνέντευξης, όταν καλείται να απαντήσει πώς θα ήθελε να τον θυμούνται οι επόμενες γενιές, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιλέγει μια λιτή φράση:
«Υπήρξε ένας σοβαρός άνθρωπος».