Με έκδηλη τη συναισθηματική φόρτιση, αλλά και με ηχηρά μηνύματα προς την ηγεσία του κόμματος ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, κατά την αποχαιρετιστήρια ομιλία του.
Ο κ. Κωνσταντινόπουλος απευθύνθηκε για τελευταία φορά σε αυτή τη Βουλή πριν παραδώσει την έδρα του στο κόμμα του, το ΠΑΣΟΚ.
Στον απολογισμό της κοινοβουλευτικής του διαδρομής που ξεκίνησε το 2009 και ολοκληρώνεται σήμερα, προχώρησε ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής. Αφού ευχαρίστησε τους πολίτες τη Αρκαδίας που τον ψήφισαν και τον στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος στάθηκε στα «δύσκολα χρόνια» του κόμματος, που την περίοδο της οικονομικής κρίσης στήριξε με «πολιτικό κόστος», «όταν έβλεπε άλλους βουλευτές να αποχωρούν».
«Στην πολιτική υπάρχουν ερωτήματα και διλήμματα. Από τη σιωπή έως τη θορυβώδη διαμαρτυρία ο δρόμος είναι μακρύς. Εγώ στη ζωή μου αποφάσισα να μην μείνω σιωπηλός ούτε αμέτοχος, ειδικά τα 17 τελευταία χρόνια ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ», είπε εισαγωγικά. «Δεν φοβήθηκα το πολιτικό κόστος και δεν τα παράτησα», σημείωσε, ενώ τόνισε ότι πάντα έλεγε την άποψή του. «Ούτε ένα άρθρο δεν έχω καταψηφίσει τα 17 μου χρόνια, σε αντίθεση με την εισήγηση της Κοινοβουλευτικής μου Ομάδας. Υπερασπίστηκα τον θεσμό της Δικαιοσύνης, αναγνωρίζω τα προβλήματα, αλλά η ενδυνάμωση περνά μέσα από τη στήριξή της», όπως είπε. Ειδικά για τις υποκλοπές ανέφερε πως έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο να μην δεχτεί ο Νίκος Ανδρουλάκης να ενημερωθεί από την κυβέρνηση, αλλά «να ακολουθήσει τη νομική οδό και τον θεσμικό δρόμο».
Απευθυνόμενος προς την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, σημείωσε αιχμηρά ότι «ο θρίαμβος στους κομματικούς μηχανισμούς είναι παροδικός. Τον λαό πρέπει να τον κερδίζεις και να τον υπηρετείς». «Όταν βρέθηκα σε δυσαρμονία με τις απόψεις της ηγεσίας διατύπωσα τη γνώμη μου. Δεν άρεσε στην ηγεσία. Και αποφάσισε να με διαγράψει. Εύχομαι και ελπίζω το κόμμα μου να θριαμβεύσει. Αλλά μέχρι στιγμής οι επιλογές της ηγεσίας δείχνουν ότι υπάρχει μάλλον δυσαρμονία στις σχέσεις με την παράταξη και τις ανάγκες του λαού», είπε σε άλλο σημείο, τονίζοντας ότι η χώρα χρειάζεται «ισχυρή αντιπολίτευση και δυστυχώς δεν την έχει. Αυτή είναι η αλήθεια και η αλήθεια δεν διαγράφεται με μια κομματική απόφαση».
Σε πιο προσωπικό τόνο, ο Αρκάς πολιτικός, δίχως να ανοίγει τα χαρτιά του για το πολιτικό του μέλλον, τόνισε πως η απόφασή του να παραδώσει την έδρα αποδεικνύει πως δεν σκοπεύει να περιφέρει την εντολή των πολιτών «από κόμμα σε κόμμα για πολιτική επιβίωση».
Διακομματικό χειροκρότημα στον πρώην αντιπρόεδρο της Βουλής
Μόλις κατέβηκε από το βήμα, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος εισέπραξε θερμό χειροκρότημα όχι μόνο από τα έδρανα του ΠΑΣΟΚ, αλλά και από τους βουλευτές των άλλων κομμάτων.
Συνολικά 13 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ παρακολούθησαν την ομιλία του και συγκεκριμένα οι: Παύλος Γερουλάνος, Παύλος Χρηστίδης, Μανώλης Χριστοδουλάκης, Μιχάλης Κατρίνης, Γιώργος Νικητιάδης, Απόστολος Πάνας, Χριστίνα Σταρακά, Τάσος Νικολαΐδης, Ανδρέας Πουλάς, Ευαγγελία Λιακούλη, Κατερίνα Σπυριδάκη, Στέφανος Παραστατίδης και Πάρις Κουκουλόπουλος. Άπαντες οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τον χειροκρότησαν, με εξαίρεση τον Γιώργο Νικητιάδη.
Μάλιστα, οι βουλευτές Χριστοδουλάκης, Νικολαΐδης, Σταρακά, Λιακούλη σηκώθηκαν όρθιοι και χειροκρότησαν τον βουλευτή Αρκαδίας. Όλοι οι βουλευτές από όλα τα κόμματα θέλησαν να αποχαιρετήσουν τον βουλευτή κατά την αποχώρησή του.
Ολόκληρη η ομιλία του Οδυσσέα Κωνσταντινούπολη
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Στην πολιτική υπάρχουν ερωτήματα και διλήμματα.
Συνήθως δεν είναι δύσκολο να απαντήσεις στα ερωτήματα. Έχεις άλλωστε πολλές επιλογές.
Από τη σιωπή έως τη θορυβώδη διαμαρτυρία ή και την αποχή, ο δρόμος είναι μακρύς.
Εγώ στη ζωή μου επέλεξα να μην μείνω σιωπηλός ούτε αμέτοχος. Ιδιαίτερα τα τελευταία 17 χρόνια ως βουλευτής ενός μεγάλου και ιστορικού για την πατρίδα μας κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, δεν κρύφτηκα ποτέ και από κανέναν.
Τήρησα πιστά το γράμμα του Συντάγματος ότι ο βουλευτής βούλεται ελεύθερα και, παράλληλα, υπήρξα απολύτως πιστός στις αρχές του κόμματός μου χωρίς να παρεκκλίνω ή να τις προδώσω σε δύσκολες στιγμές, γιατί από τότε που εκλέχτηκα μόνον εύκολες δεν ήταν οι περίοδοι που βίωσα.
Εκλέχτηκα με την ψήφο των Αρκάδων συμπατριωτών μου οκτώ φορές.
Μέσα από το αξίωμα του βουλευτή υπερασπίστηκα τη χώρα μου στην πιο δύσκολη οικονομική συγκυρία. Δεν φοβήθηκα το πολιτικό κόστος, ενώ ήμουν μόλις λίγους μήνες εκλεγμένος βουλευτής, χωρίς ευθύνες του παρελθόντος. Πάλεψα να μείνει η χώρα στην Ευρώπη και στο ευρώ, με μεγάλο προσωπικό κόστος.
Βίωσα πρωτόγνωρες καταστάσεις! Δεν τα παράτησα, ακόμη κι όταν σε κάθε ψηφοφορία κάποιος βουλευτής από το ΠΑΣΟΚ έφευγε! Έμεινα εκεί βάζοντας πλάτη στα δύσκολα!
Υπερασπίστηκα τη δημοκρατική λειτουργία του κόμματός μου στην πράξη. Έλεγα πάντα την άποψή μου και ψήφιζα με βάση τη θέση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ούτε ένα άρθρο δεν έχω καταψηφίσει στα 17 χρόνια.
Υπερασπίστηκα τη Δημοκρατία απέναντι στη νεοναζιστική μισαλλοδοξία. Μαζί με τον δημοκρατικό κόσμο της Αρκαδίας, στις εκλογές του 2015, νικήσαμε και δεν εκλέχθηκε βουλευτής της Χρυσής Αυγής στην Αρκαδία.
Υπερασπίστηκα τον θεσμό της Δικαιοσύνης, όχι γιατί δεν αναγνωρίζω τα προβλήματα, αλλά γιατί πιστεύω ότι η ενδυνάμωση των θεσμών περνάει μέσα από τη δημόσια στήριξή τους. Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε τότε από τη δήλωσή μου, με τα γνωστά δημοσιεύματα για πιθανή διαγραφή μου, με εξέπληξε. Ως στενός συνεργάτης του προέδρου τότε, έπαιξα καταλυτικό ρόλο στο να μη δεχτεί να ενημερωθεί από την κυβέρνηση για τον λόγο παρακολούθησής του, αλλά να ακολουθήσει τον θεσμικό δρόμο της Δικαιοσύνης με τα γνωστά αποτελέσματα.
Υπερασπίστηκα, στη Βουλή, τον σεβασμό απέναντι στον συνάδελφο και στη γυναίκα, χωρίς να σκεφτώ το κόμμα προέλευσής του.
Υπερασπίστηκα τη χρηστή διαχείριση και τη διαφάνεια του δημόσιου πλούτου ως υφυπουργός Ανάπτυξης, αρμόδιος για το ΕΣΠΑ, για το οποίο η Ε.Ε. μας συνεχάρη.
Πάλεψα για την Αρκαδία μας με όλες μου τις δυνάμεις και καταφέραμε πολλά!
Μετά από 17 χρόνια στη Βουλή, ένα όμορφο ταξίδι που το οφείλω στους Αρκάδες, στο ΠΑΣΟΚ, στην οικογένειά μου και στους συνεργάτες μου, κλείνει τον κύκλο του. Τους ευχαριστώ!
Δυο λόγια για την παράταξή μου.
Η αγωνία μου να μείνει μια παράταξη με κοινωνική ευαισθησία στην ψυχή του λαού μας, ώστε να εκφράσει τους πόθους και τις ελπίδες του και να γίνει ξανά μεγάλη για να κυβερνήσει, ήταν το μόνον μου κίνητρο.
Η χώρα αυτή τη στιγμή χρειάζεται ισχυρή αντιπολίτευση και δυστυχώς δεν την έχει. Αυτή είναι η αλήθεια. Και η αλήθεια δεν διαγράφεται με μια κομματική απόφαση.
Στην αρχή της ομιλίας μου μίλησα για ερωτήματα και απαντήσεις. Αλλά μίλησα και για διλήμματα.
Το δίλημμα που έχει ένας βουλευτής για να φανεί χρήσιμος στην παράταξη και στην πατρίδα οφείλει να συμπλέει με την αλήθεια.
Οφείλει να φιλτράρει το λαϊκό αίσθημα και οφείλει ψύχραιμα χωρίς δεύτερες υστερόβουλες σκέψεις να διατυπώνεται. Ορθά κοφτά.
Δεν υπήρξα οπαδός του εκκρεμούς, «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ».
Ήθελα να είμαι χρήσιμος και ελπίζω το παράδειγμά μου, το οποίο δεν είναι μόνον η παράδοση της έδρας αλλά κυρίως η διατύπωση ελεύθερα της γνώμης που βοηθά τον τόπο και την παράταξή μου, ελπίζω, λέω, αυτό το παράδειγμα να γίνει κατανοητό και στην ηγεσία του κόμματος.
Εγώ όταν βρέθηκα σε δυσαρμονία με τις απόψεις της ηγεσίας διατύπωσα τη γνώμη μου. Δεν άρεσε στην ηγεσία και αποφάσισε να με διαγράψει.
Ελπίζω το κόμμα μου να θριαμβεύσει στις επόμενες εκλογές. Αλλά μέχρι στιγμής οι επιλογές της ηγεσίας δείχνουν ότι υπάρχει μάλλον δυσαρμονία στις σχέσεις της με την παράταξη και τις ανάγκες του λαού.
Ο θρίαμβος στους κομματικούς μηχανισμούς είναι παροδικός. Τον λαό πρέπει να κερδίζει κανείς και να υπηρετεί τις ανάγκες του . Όχι τις προσωπικές επιδιώξεις.
Εγώ απέδειξα ότι δεν είχα καμία προσωπική επιδίωξη ούτε όταν στήριξα τον σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ούτε όταν αυτός με διέγραψε. Γι’ αυτό παραδίδω την έδρα μου στο κόμμα μου. Δεν διαπραγματεύομαι την εντολή των πολιτών και δεν την περιφέρω από κόμμα σε κόμμα για προσωπική επιβίωση.
Υπερήφανα αποχωρώ όπως εισήλθα σε αυτήν την αίθουσα, ευχαριστώντας τους συναδέλφους μου στο ΠΑΣΟΚ, τους συναδέλφους μου όλων των κομμάτων που με τίμησαν εκλέγοντάς με αντιπρόεδρο της Βουλής, τους εργαζόμενους στη Βουλή και όλους αυτούς που τις τελευταίες μέρες μου έδωσαν την αγάπη τους και τη στήριξή τους, αλλά και τους Αρκάδες που με τίμησαν και θέλω να πιστεύω ότι τους ανταπόδωσα με θάρρος και παρρησία την τιμή αυτή.
Σας ευχαριστώ!