Διαβάζω με ενδιαφέρον όσους εντοπίζουν στην πορεία της Μαρίας Καρυστιανού αυτό που θα λέγαμε «σύνδρομο της Βόρειας Ελλάδας». Μια ακατανίκητη ροπή προς την αντιεπιστημονική ερμηνεία του κόσμου και τον αντιδυτικισμό. Προς τις διάφορες ψεκασμένες θεωρίες συνωμοσίας, τη θρησκοληψία, την επιστροφή στη δραχμή και τον διογκωμένο φιλορωσισμό.
Δεν γεννήθηκαν τυχαία, λένε, στη Βόρεια Ελλάδα οι Ψωμιάδηδες, οι Βελόπουλοι και οι Νατσιοί. Εντοπίζουν εκεί, σε υπέρμετρο βαθμό, τον ψυχολογικό διχασμό της σύγχρονης Ελλάδας που δεν έχει αποφασίσει ακόμη αν ανήκει στα Βαλκάνια ή στην Ευρώπη.
Η Καρυστιανού, Θεσσαλονικιά κι αυτή, έγινε γνωστή με τις παλαβές ιστορίες για τα ξυλόλια, τα δήθεν χαμένα βαγόνια, τα μπαζώματα και τις θεωρίες συνωμοσίας. Βελόπουλος, Ανδρουλάκης, Φάμελλος, Νατσιός και Ζωή την έβαλαν μπροστά, την ηρωοποίησαν, της πήραν τα μυαλά και την χρησιμοποίησαν για να φθείρουν τον Μητσοτάκη. Όλη η Αντιπολίτευση και ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ αποθέωναν κάποτε τη «μάνα» για την οποία «θα υπέγραφαν και με τα δυό τους χέρια να γίνει πρωθυπουργός» (Κοτζιάς, Ακρίτα), αν όχι και πρόεδρος Δημοκρατίας (Λαζόπουλος). Όσοι γράψαμε εκείνη την εποχή πως πάνω στην τραγωδία των Τεμπών στήνεται μια τεράστια εκστρατεία μαζικής πολιτικής χειραγώγησης, διαπομπευτήκαμε από τις ορδές των ψεκασμένων, αλλά και των χρήσιμων ηλίθιων που δρουν τυφλωμένοι από το πολιτικό μίσος. Τα πρωτεία κρατάει βεβαίως η ΕΣΗΕΑ που με πέρασε Πειθαρχικό γιατί έγραψα σε αυτή εδώ τη στήλη ότι η Μαρία Καρυστιανού το παρακάνει. Παράνοια.
Για την σημερινή υπερβολική έπαρση, την αυταρέσκεια και τη διογκωμένη αλαζονεία της Καρυστιανού είναι όλοι αυτοί συνένοχοι. Η ειρωνεία της τύχης είναι πως τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και οι πολιτικοί αρχηγοί που την υποστήριξαν θα υποστούν τις μεγαλύτερες απώλειες από το νέο εγχείρημά της. Το κόμμα της αντλεί από τις ίδιες δεξαμενές ψηφοφόρων με την ψεκασμένη Αριστερά και Δεξιά και θα τραβήξει κόσμο ακόμη και από το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Έφτιαξαν την Καρυστιανού για να καταστρέψουν τους άλλους, χωρίς να σκεφτούν ότι αυτοί θα ήταν τα πρώτα θύματα.
Η εκδήλωση του νέου εγχειρήματος στο «Ολύμπιον» ανέδειξε ένα χύμα και αλλοπρόσαλλο κοινό που προκάλεσε δικαιολογημένα έκπληξη και ειρωνείες. Ένα μείγμα παράξενων ανθρώπων, μεταξύ ακροδεξιάς και ακροαριστεράς, μεταξύ Νίκης και ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε εκεί. Μπορεί η Αριστερά να την ανέδειξε ως μάνα των Τεμπών και πασιονάρια της δικαιοσύνης, αλλά η Καρυστιανού επέλεξε τη δεξιά και ειδικά ό,τι εκπροσωπείται από θρησκόληπτους, αντιεμβολιαστές, δραχμιστές και κυρίως από διάφορους περιθωριακούς και ελαφροίσκιωτους τύπους. Επιπλέον εμφάνισε και μια ιδιαίτερη συμπάθεια προς το Ξανθό Γένος. Σχολιάστηκε από πολλούς ότι πολλά από τα πρόσωπα που εμφανίζονται στο κόμμα της Καρυστιανού μοιάζουν περισσότερο ως πρωταγωνιστές εκπομπής της Αννίτας Πάνια. Κάποιοι ανάμεσά τους λειτουργούν ως εκπρόσωποι του ρωσικού σκοταδισμού και αντιδυτικισμού. Αλλά υπάρχουν και μπόλικοι που έρχονται από έναν κόσμο μιας καλλιτεχνικής και πνευματικής υποκουλτούρας.
Μόνο στην Ελλάδα ένα τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα (όπως συμβαίνει, δυστυχώς, παντού) θα έπαιρνε αυτές τις εξωφρενικές διαστάσεις. Και θα έκανε κάποιους ανθρώπους να πιστεύουν ότι μπορούν να μεταμφιεστούν σε κήνσορες και τιμωρούς, ενώ υπό άλλες συνθήκες θα παρέμεναν απλώς γραφικοί. Τόσο γραφικοί ώστε να λένε ότι θα βάλουν τους πολιτικούς φυλακή, θα γίνουν πρωθυπουργοί, θα κάνουν τους φτωχούς πλούσιους και θα λύσουν όλα τα προβλήματα. Προκαλώντας φυσικά μόνο γέλια στον περίγυρό τους. Αλλά η Βουλή δεν χωράει, πραγματικά, άλλους παλαβούς θαυματοποιούς. Το 2015 αναμετρηθήκαμε με μια παρέα που έπαιξε τη χώρα στα ζάρια. Όπως φαίνεται, το 2027 θα αναμετρηθούμε με μεγάλες δόσεις γραφικότητας και τρέλας. Πόσο να αντέξουμε.