Παρότι έχουν περάσει πάνω από 50 χρόνια, οδυνηρές παραμένουν ακόμη οι μνήμες από το καλοκαίρι του 1974 όταν η Ελλάδα απέτυχε να βοηθήσει αποτελεσματικά στην άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας απέναντι στην τουρκική εισβολή.
Οι αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις της Ελλάδας ήταν τότε περιορισμένες και οι λιγοστές προσπάθειες ενίσχυσης της κυπριακής άμυνας είχαν μηδαμινά ή και τραγικά αποτελέσματα. Τα επόμενα χρόνια χαρακτηρίστηκαν από μια ατολμία στην αμυντική στήριξη της Κύπρου, με τις ελληνικές κυβερνήσεις να κάμπτονται διαχρονικά από το -ψυχολογικό κυρίως- δόγμα της μη διασάλευσης του status quo στο νησί.
Ήρθε όμως η πολεμική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και η επίθεση με drone κατά της βρετανικής βάσης στο Ακρωτήρι της Κύπρου και ανατράπηκε σε μια νύχτα ένα ταμπού 52 ετών στην αμυντική πολιτική της Ελλάδας. Η ελληνική κυβέρνηση ανταποκρίθηκε μέσα σε λίγες ώρες στο επίσημο αίτημα της Κυπριακής Δημοκρατίας για αντιπυραυλική προστασία της επικράτειάς της. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο κατέφθασαν στη Λεμεσό οι φρεγάτες “Κίμων” και “Ψαρά”, ενώ προσγειώθηκαν στη βάση “Ανδρέας Παπανδρέου” στην Πάφο τέσσερα μαχητικά F-16V. Η ελληνική αεροναυτική αποστολή είναι εξοπλισμένη με υπερσύγχρονα αντιπυραυλικά και αντι-drone συστήματα, τα οποία μπορούν να καλύψουν επιχειρησιακά μια περιοχή πολύ ευρύτερη από την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παράλληλα το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε επίσης τη μεταφορά μιας συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο, με σκοπό την αντιπυραυλική κάλυψη του νότιου Αιγαίου και της Κρήτης.
Από την πρώτη στιγμή ήταν σαφές ότι η αποστολή της ελληνικής αεροναυτικής δύναμης στην Κύπρο αφορούσε αποκλειστικά στην άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν υπήρχε εντολή συμμετοχής στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ στο Ιράν. Ούτε έχει επίσης κάποια βάση το σκεπτικό που γράφηκε σε έντυπα πως οι ελληνικές φρεγάτες εμπλέκονται στον πόλεμο παρέχοντας πληροφορίες προς το Ισραήλ και τις ΗΠΑ από τα συστήματα αεράμυνας που διαθέτουν. Και το Ισραήλ και οι ΗΠΑ διαθέτουν στην ευρύτερη περιοχή πολλαπλά συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης και δεν έχουν ανάγκη τη συνδρομή των ελληνικών φρεγατών που άλλωστε δεν βρίσκονται κοντά στον Περσικό Κόλπο.
Οι κινήσεις αυτές της ελληνικής κυβέρνησης κατέδειξαν προς πολλές κατευθύνσεις πως η Ελλάδα διαθέτει πλέον και τις αμυντικές ικανότητες αλλά και την αποφασιστικότητα να υπερασπίσει την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, της οποίας άλλωστε αποτελεί εγγυήτρια δύναμη. Η εγκατάσταση δε της συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο δείχνει ότι παρόλες τις διαχρονικές αιτιάσεις της Τουρκίας περί υποχρέωσης αποστρατιωτικοποίησης των Δωδεκανήσων, η Ελλάδα δεν έχει το περιθώριο να βάλει αστερίσκους στην αμυντική θωράκιση της χώρας, στο πλαίσιο πάντα του διεθνούς δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας.
Η ελληνική κυβέρνηση δεν επιδίωξε να αιφνιδιάσει την Τουρκία με την αποστολή της αεροναυτικής δύναμης στην Κύπρο και στο πλαίσιο της καλής επικοινωνίας που υπάρχει εδώ και δύο χρόνια με την Άγκυρα, υπήρξε, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, άτυπη ενημέρωση της τουρκικής κυβέρνησης για την αποφυγή παρεξηγήσεων και παρανοήσεων. Είναι χαρακτηριστικό πως για αρκετές ημέρες η τουρκική κυβέρνηση επέδειξε αμηχανία ως προς την διαμορφούμενη κατάσταση στην Κύπρο και μόλις χθες ανακοινώθηκε ότι η τουρκική πολεμική αεροπορία θα αποστείλει σήμερα έξι μαχητικά F-16 στο παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου στα κατεχόμενα “για λόγους ασφαλείας”. Είναι προφανές ότι η Χεζμπολάχ και το Ιράν δεν έχουν κάποιο στόχο στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο, αλλά η Τουρκία θεώρησε πως πρέπει να “αντιστοιχίσει” την ελλαδική αεροπορική παρουσία στο νησί. Η δε αντίδραση της Άγκυρας στην παρουσία της συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο ήταν μια ακόμη χλιαρή επανάληψη της γνωστής τουρκικής θέσης για τα Δωδεκάνησα.
Η αποστολή της αεροναυτικής δύναμης στην Κύπρο αποτελεί επίσης και μια έμπρακτη δήλωση προς τον κυπριακό ελληνισμό πως για την Ελλάδα η Κύπρος δεν “κείται μακράν”. Η σημαντική ενίσχυση τα τελευταία χρόνια της Πολεμικής Αεροπορίας και του Πολεμικού Ναυτικού δεν αφορά μόνο στην αμυντική θωράκιση του ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων, αλλά αποτελεί και μια επίδειξη της αποτρεπτικής ισχύος της Ελλάδας ευρύτερα στην Ανατολική Μεσόγειο. Το γεγονός αυτό στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα και στην άλλη πλευρά του Αιγαίου αλλά και στους υπόλοιπους δρώντες στην περιοχή πως η Ελλάδα έχει πλέον και τη δυνατότητα και τη βούληση να υπερασπιστεί αποτελεσματικά και την εθνική της ασφάλεια και τα εθνικά της συμφέροντα.