Με τη θυμοσοφία που τον διέκρινε, αμεσότητα και ειλικρίνεια, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης διηγήθηκε σταθμούς της ζωής του σε αυτοβιογραφικό βιβλίο με τίτλο «Όπως τα έζησα (1981-1993)».
Γόνος πολιτικής οικογένειας ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, με καταγωγή από τη Βαρβίτσα Λακωνίας, γιος του δικηγόρου και βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης «έφυγε» την Κυριακή από τη ζωή, μετά από μακρά περιπέτεια με την υγεία του, στα 93 του χρόνια.
Φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Με την επιστροφή του στην Αθήνα άρχισε να δικηγορεί και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατόπιν εισηγήσεως του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρόκα.
Όπως τα έζησα (1981-1993)
O Γιάννης Βαρβιτσιώτης, εκ των κορυφαίων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας και ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές στα πολιτικά πράγματα της χώρας, είχε μιλήσει για την περίοδο 1981-1993 «όπως την έζησε» εκ του σύνεγγυς, από την πρώτη γραμμή μέσα από μία πολιτική αυτοβιογραφία μιλώντας για την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, τις κυβερνήσεις της «Αλλαγής» και η περίφημη «δεκαετία του 1980». Οι πολιτικές κόντρες και τα μεγάλα σκάνδαλα. Η πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού και οι συγκλονιστικές ανακατατάξεις που επέφερε, ιδιαίτερα στη «γειτονιά» μας. Η «δεξιά παρένθεση» της κυβέρνησης Μητσοτάκη και η νέμεση του Σκοπιανού. Και φυσικά, η επί τριάμισι συναπτά έτη θητεία του συγγραφέα στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ένα από τα κρισιμότερα υπουργεία του ελληνικού κράτους κατά την ταραγμένη γεωπολιτικά περίοδο των αρχών της δεκαετίας του ’90.
Η τυχαία γνωριμία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή
Το 1960 γνωρίστηκε τυχαία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, γνώριμο του πατέρα του , ο οποίος του ανέθεσε να συντάξει σχετικές εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες και λίγο αργότερα τον όρισε υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.
Καμένα Βούρλα, καλοκαίρι 1960
Μάλιστα μιλώντας ο ίδιος στο ΒΗΜΑ, με αφορμή την έκδοση της αυτοβιογραφίας του, διηγήθηκε την πρώτη γνωριμία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, όταν νεαρός βρέθηκε με τη μητέρα του στα Καμένα Βούρλα.
Το καλοκαίρι του 1960, στα Καμένα Βούρλα, έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς παραθερισμού της αθηναϊκής αστικής τάξης, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης βρέθηκε μαζί με τη μητέρα του, ενώ παράλληλα ολοκλήρωνε τις διδακτορικές του σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ στη Γερμανία. Ήδη η πολιτική διαδρομή του πατέρα του, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, στενού συνεργάτη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αποτελούσε ισχυρή πολιτική παρακαταθήκη.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στα Καμένα Βούρλα, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Όπως αφηγήθηκε ο ίδιος, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τον ρώτησε με τι ασχολείται και, όταν πληροφορήθηκε ότι είχε μόλις αναγορευθεί διδάκτορας Νομικής, του ζήτησε να του στείλει αντίγραφο της διδακτορικής του διατριβής. Πριν αποχωρήσουν, η μητέρα του απευθύνθηκε στον Καραμανλή λέγοντάς του χαρακτηριστικά: «Κώστα, το παιδί μου είναι στα χέρια σου». Έναν χρόνο αργότερα, ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Καραμανλή, Γιάννης Ζαχαράκης, επικοινώνησε μαζί του για να τον ενημερώσει ότι είχε επιλεγεί ως υποψήφιος βουλευτής στη Β΄ Αθηνών. Ο ίδιος, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, εξέφρασε την αντίθεσή του, καθώς δεν επιθυμούσε να είναι υποψήφιος. Ωστόσο, ο Ζαχαράκης τού ξεκαθάρισε ότι η απόφαση του προέδρου ήταν οριστική και ότι δεν υπήρχε περιθώριο αλλαγής, αφού οι εκλογικοί κατάλογοι είχαν ήδη σταλεί στον Τύπο.
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης αποτέλεσε έναν από τους στενότερους και πιο πιστούς συνεργάτες του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αναλαμβάνοντας κρίσιμα κυβερνητικά χαρτοφυλάκια κατά την περίοδο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας.
Πρώτη φορά βουλευτής
Το 1961 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής. Το ίδιο έτος ήταν μέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων και της Επιτροπής Συντάξεως Κώδικος Δεοντολογίας του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από το 1961 έως το 1963, διατέλεσε γραμματέας του προεδρείου της Βουλής και από το 1962 έως το 1967 μόνιμο μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Συνδέσεως Ελλάδας-ΕΟΚ. Το 1963, ήταν γραμματέας της Επιτροπής για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Την περίοδο 1965-1967 ήταν κοσμήτορας της Βουλής.
«Με κράτησαν έξι μήνες σε πλήρη απομόνωση. Έξι μήνες που δεν είδα άνθρωπο»
Την περίοδο της Δικτατορίας, και συγκεκριμένα έναν χρόνο μετά την επιβολή της τον Ιούλιο 1968, μαζί με άλλους βουλευτές, άρχισε να προσυπογράφει ανακοινώσεις περί επανόδου της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα. Οι Αρχές τού απαγορεύουν την έξοδο από τη χώρα, οπότε σε συνεννόηση με τους Γ. Ράλλη και Π. Παπαληγούρα συνδέθηκε με κλιμάκιο της οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες». Η σύνδεση αυτή αποκαλύφθηκε και στις 9 Οκτωβρίου συνελήφθη και κρατήθηκε στη φυλακή για τέσσερις μήνες.
«Με κράτησαν έξι μήνες σε πλήρη απομόνωση. Έξι μήνες που δεν είδα άνθρωπο, έξι μήνες που δεν βγήκα από τον χώρο κράτησης. Όμως δύο πράγματα μου κράτησαν συντροφιά: ένα αντίτυπο της Αγίας Γραφής, που βρήκα στο συρτάρι, και μία… αράχνη. Την παρακολουθούσα, ήταν μια παρηγοριά, το μόνο στοιχείο ζωής γύρω μου. Και όταν μια ημέρα δεν υπήρχε πια, λυπήθηκα πολύ», θα αφηγηθεί ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης το 2011, στο ΒΗΜΑgazino.
Το 1974, ήρθε πρώτος σε σταυρούς σε όλη την Ελλάδα, στις πρώτες μετά τη μεταπολίτευση εκλογές, στις οποίες συμμετείχε με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Την ίδια χρονιά, ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα, συμμετέχοντας στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ως υφυπουργός Εσωτερικών.
Το 1975, διατέλεσε μέλος της Επιτροπής για την Αναθεώρηση του Συντάγματος.
Ήταν επικεφαλής των ελληνικών αντιπροσωπειών στη σύνοδο του ΟΟΣΑ το 1975 και στη 4η σύνοδο της UNCTAD το 1977.
Υπήρξε γενικός γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ από το 1985 και κοινοβουλευτικός της εκπρόσωπος στη Βουλή. Το διάστημα 1989-1996 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ).
Το Δεκέμβριο του 1989 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΝΔ. Στις 15 Δεκεμβρίου 1989, η Σύνοδος της Κεντρικής Επιτροπής της ΝΔ τον εξέλεξε, τρίτο με 40 ψήφους, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος. Στις 3 Νοεμβρίου 1993 διεκδίκησε την προεδρία της ΝΔ, αλλά πήρε 37 ψήφους και ηττήθηκε από τον Μ. Έβερτ ο οποίος συγκέντρωσε 141ψήφους και αναδείχθηκε πρόεδρος του κόμματος.
Τον Απρίλιο του 1994, στο 3ο Συνέδριο της ΝΔ, ανακηρύχθηκε επισήμως αντιπρόεδρος του κόμματος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1997.
Στις 22 Αυγούστου 1994, μετά την ανασυγκρότηση του κομματικού μηχανισμού της ΝΔ, τοποθετήθηκε μέλος του νέου Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος.
Στις 24 Νοεμβρίου 1994 εξελέγη πρόεδρος της Ομάδας Κοινοβουλευτικού Ελέγχου (ΟΚΕ) της ΝΔ για θέματα σχετικά με το υπουργείο Εξωτερικών.
Τον Δεκέμβριο του 1997 ανέλαβε πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», επιστημονικού μη κερδοσκοπικού φορέα που έχει σκοπό την ανάλυση και τη διατύπωση προτάσεων για πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά θέματα.
Το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά ευρωβουλευτής ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της ΝΔ. Τον Φεβρουάριο του 2010 ανανεώθηκε η θητεία του στην προεδρία του ΔΣ του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», αλλά τον Αύγουστο του ιδίου χρόνου υπέβαλε παραίτηση ολοκληρώνοντας μια μεγάλη θητεία δώδεκα ετών.
Το οινοποιείο του στον Μυστρά, οι εκπομπές στην ΕΡΤ
Όταν ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης αποσύρεται από την ενεργό πολιτική αγοράζει ένα κτήμα 25 στρεμμάτων στον Μυστρά στη Λακωνία και φτιάχνει ένα μικρό οινοποιείο. «Εκεί είμαι αγρότης», έλεγε. «Ανεβαίνω στο τρακτέρ και οργώνω τη γη. Έχω έναν ελαιώνα με 300-400 ρίζες ελιές, πορτοκαλεώνα, κότες, λαχανόκηπο, αμπέλι που βγάζω γύρω στις 600 φιάλες κόκκινο κρασί».
Πράλληλα γυρίζει μια σειρά εκπομπών στην ΕΡΤ με τίτλο «Ένας μοντέρνος Παυσανίας» (ο περιηγητής και γεωγράφος, όχι ο βασιλιάς της Σπάρτης) και ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης περιηγείται σε σημαντικά τοπόσημα της Αρχαίας Ελλάδας, γνωρίζοντας μάλιστα και ο ίδιος αρχαιολογικούς χώρους που ποτέ ίσως δεν είχε επισκεφθεί ξανά.
Δείτε το παρακάτω βίντεο
Το πλούσιο συγγραφικό έργο του Γιάννη Βαρβιτσιώτη
Έχει γράψει πολλές νομικές και πολιτικές μελέτες καθώς και βιβλία, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται: «Περί μεταβολής του νομικού τύπου της εταιρείας», 1955, «Η επιβολή όρκου προς απόδειξιν της εμπορικής ιδιότητος», 1957, «Τινά περί της εννοίας της επιχειρήσεως», 1959, «Τινά περί της προθεσμίας της εφέσεως επί πτωχευτικών δικών», 1960, «Η ονομαστική μετοχή: συμβολή εις το δίκαιον των ανωνύμων εταιρειών», 1961, «Η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότης (ΕΟΚ) και το εταιρικόν δίκαιον», 1970, «Η Αλλαγή στο εδώλιο», εκδ. Μορφωτική Εστία, 1984, «Αποκατάσταση ιστορικών αληθειών: τα μεγάλα πολιτικά ψεύδη της προπαγάνδας του ΠΑΣΟΚ», 1985, «Η αλήθεια για το παρελθόν πυξίδα για το μέλλον», 1989, «Συνταγματικοί Προβληματισμοί: προτάσεις περί της λειτουργίας του πολιτεύματος», εκδ. Ελληνική Ευρωεκδοτική, 1993, «Η ονομαστική μετοχή: συμβολή εις το δίκαιον των ανωνύμων εταιριών», εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλας, 1997, «Η Ελλάδα μπροστά στο 2000: ένα νέο συνταγματικό πλαίσιο», εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλας, 1998, «Η βουλευτική ασυλία-ελληνική & ευρωπαϊκή πραγματικότητα», 2001, «Οι τρεις απειλές του αιώνα», εκδ. Καστανιώτης, 2002, «Πολιτιστική Φωτογραμμετρία», εκδ. Μίλητος, 2005, «Η μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης», 2006 (που εκδόθηκε σε τέσσερις γλώσσες -ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά- από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΕΛΚ (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο), «Η αναγκαία αναθεώρηση: για ένα σύγχρονο Σύνταγμα», εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλας, 2006, «Τυφλοί στρατοί: Η Δύση και η απειλή του ισλαμικού φονταμενταλισμού» (σε συνεργασία με τον Σωτήρη Ρούσσο), εκδ. Καστανιώτης, 2008, «Αναζητώντας την Τέχνη. Περιφερειακές Πινακοθήκες», εκδ. Μέλισσα, 2008, «Όπως τα έζησα, 1961-1981», εκδ. Λιβάνη, 2011, «Συνταγματικοί Στοχασμοί», 2014, εκδ. Σάκκουλα.