Με ενωτική διάθεση τοποθετήθηκε στην συνεδρίαση της Ολομέλειας της ΚΟΕΣ, ο Παύλος Γερουλάνος λέγοντας ότι στόχος του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι η διακυβέρνηση και ορόσημο στην πορεία αυτή είναι το συνέδριο του.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ μίλησε για τρεις αναγκαίες αλλαγές, την πολιτική με ένα δυνατό πρόγραμμα, την οργανωτική με το άνοιγμα του κόμματος και την επικοινωνιακή. Παράλληλα δεν μίλησε για «βελόνα» αυτή την φορά αλλά επέλεξε να βάλει ψηλά τον πήχη για όλους.
«Σε αυτό το συνέδριο, σε αυτή την συγκυρία, σε αυτές τις ανάγκες της κοινωνίας θα ξέρω στις 28 του Μάρτη κάναμε στη δουλειά μας, αν στις 29 διαβάσω ένα σοβαρό πρωτοσέλιδο που λέει: «ο γίγαντας ξύπνησε. Το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να κυβερνήσει».
Αναλυτικά η ομιλία του Παύλου Γερουλάνου στην ολομέλεια της ΚΟΕΣ
«Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Σας καλώ να κοιτάξετε έξω από αυτήν την αίθουσα. Αυτό που ξέραμε χθες, δεν ισχύει σήμερα. Αυτό που ισχύει σήμερα, δεν θα υπάρχει αύριο.
Οι ταχύτητες με τις οποίες τα πάντα αλλάζουν, είναι πρωτόγνωρες: Οι διεθνείς εξελίξεις, οι τοπικές αγορές, το κοινωνικό κράτος, οι νέες τεχνολογίες, ο τρόπος που μαθαίνουμε, ο που γιατρεύουμε, που επικοινωνούμε, οι μετακινήσεις των πληθυσμών, το περιβάλλον, τα θέλω και οι ανάγκες μας, βρίσκονται σε μια συνεχή εξέλιξη με ρυθμούς που δύσκολα μπορούμε να παρακολουθήσουμε. Πόσο μάλλον να ικανοποιήσουμε.
Ιστορικές συμμαχίες διαλύονται και νέες δημιουργούνται. Αξίες καταπατώνται. Και σε κάθε γωνιά του κόσμου υπάρχει διάχυτη η εντύπωση ότι το να είσαι νηφάλιος, σε έναν κόσμο διαστρεμμένο, είναι και αυτό μια μορφή διαστροφής.
Σε αυτό το περιβάλλον, το ένστικτο επιβίωσης μας κάνει να επιθυμούμε το χθες, την ίδια ώρα που το χθες απομακρύνεται με αγνώριστους ρυθμούς. Ο κόσμος έχει ανάγκη την πρόοδο, ενώ τα ένστικτα μας, μάς οδηγούν στην συντήρηση. Το ίδιο συμβαίνει στην Ελλάδα.
Η ανάγκη για αλλαγή είναι κοινωνική απαίτηση, αλλά η χώρα διοικείται ακόμα από την πιο συντηρητική δομή εξουσίας που έχει γνωρίσει ο τόπος μας. Η γλώσσα της και οι πράξεις της, μάς οδηγούν στις χειρότερες εκφάνσεις του χθες.
Οι δυνάμεις της χώρας παραμένουν ανήμπορες να δημιουργήσουν (εκτός από λίγες που έχουν πρόσβαση στις τράπεζες και τις αγορές του εξωτερικού), το κοινωνικό κράτος συρρικνώνεται, την ώρα που το χρειαζόμαστε πιο πολύ από ποτέ, και το ίδιο το κράτος παραμένει ο μεγάλος άρρωστος που αντί να κοιτάζει μπροστά παραμένει πεισματικά στο χθες απαιτώντας από όλους εμάς ακόμα να το υπηρετήσουμε.
Όπως και ο κόσμος, έτσι και η Ελλάδα χρειάζεται πρόοδο. Αλλά οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που θα τη διασφαλίσουν παραμένουν ευχολόγιο στη γλώσσα της πολιτικής. Το ίδιο συμβαίνει σε ατομικό επίπεδο. Η διάθεση για αλλαγή και πρόοδο παραμένει εγκλωβισμένη στις ατομικές και συλλογικές μας δυνατότητες που συρρικνώνονται καθημερινά. Που παραμένουν καθηλωμένες στην γραφειοκρατία, την μιζέρια και την αίσθηση ότι αυτός ο κόσμος ανήκει σε λίγους που έχουν πρόσβαση.
Ποτέ μα ποτέ, στην ιστορία της δικής μου γενιάς τουλάχιστον, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες δεν ένιωσαν τόσο ανήμποροι και τόσο μόνοι απέναντι σε προκλήσεις που μοιάζουν ανυπέρβλητες.
Έτσι, μαζί με τον κόσμο και την Πατρίδα μας, νιώθουμε σε ατομικό επίπεδο, να συντηρητικοποιούμαστε την ώρα που η πραγματική μας ανάγκη είναι για πρόοδο.
Σε αυτό το περιβάλλον, το διαχρονικό όραμα του ΠΑΣΟΚ για απελευθέρωση των δυνάμεων της κοινωνίας μας σε ατομικό, κοινωνικό και διεθνές επίπεδο είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Η χώρα χρειάζεται μια κυβέρνηση που αλλάζει τα πάντα.
Μια κυβέρνηση μεταρρυθμιστική, που στοχεύει σε μια δίκαιη κοινωνία όπου προστατεύονται βασικά μας δικαιώματα και η καθεμιά και ο καθένας μας θα έχουμε τα εφόδια, να σχεδιάσουμε και θα υλοποιήσουμε το μέλλον μας όπως εμείς θέλουμε να το ορίσουμε. Τόσο ατομικά όσο και συλλογικά.
Αυτό που οφείλουμε να καταλάβουμε όλοι, πρωτίστως εδώ μέσα, είναι ότι είτε σε έξι, είτε σε δώδεκα μήνες θα βρεθούμε, αντιμέτωποι και με μια μοναδική ευκαιρία ως ΠΑΣΟΚ, να προσφέρουμε στην Ελληνική κοινωνία αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη: Την πολιτική αλλαγή μεγάλων μεταρρυθμίσεων στην κοινωνία, την οικονομία, και το κράτος απέναντι σε μια καταστροφική στασιμότητα.
Άρα το δίλημμα αυτών των εκλογών θα είναι: «Πάμε μπροστά με το ΠΑΣΟΚ; Ή μένουμε πίσω με την Νέα Δημοκρατία;». Και αυτό το δίλλημα θα τεθεί απέναντι σε μια διακυβέρνηση που δεν χάνει ευκαιρία να διεγείρει τα πιο συντηρητικά ένστικτα της κοινωνίας. Μπροστά σ’ αυτήν την πρόκληση, δική μας πρόκληση είναι να ξεπεράσουμε τα δικά μας συντηρητικά ένστικτα και να φύγουμε μπροστά.
Όπως και τα όμοια με εμάς κόμματα σε όλο τον κόσμο, έτσι και το ΠΑΣΟΚ καλείται να αντιμετωπίσει αυτές τις τεράστιες προκλήσεις στην πιο κρίσιμη καμπή της ιστορίας μας.
Και το ερώτημα είναι πώς θα προετοιμάσουμε το ΠΑΣΟΚ να κερδίσει τις εκλογές και να αντιμετωπίσει, ως κυβέρνηση, αποτελεσματικά τις προκλήσεις της χώρας στα εθνικά μας θέματα, στην οικονομία, και τους θεσμούς της χώρας.
Ορόσημο σε αυτήν την πορεία οφείλει να είναι το Συνέδριό μας. Και σε αυτό το συνέδριο θα πρέπει να πετύχουμε τρεις μεγάλες αλλαγές που θα μας απελευθερώσουν να δώσουμε την μάχη όπως αξίζει στην παράταξη μας.
Η πρώτη μεγάλη αλλαγή είναι πολιτική. Έχουμε ένα δυνατό πρόγραμμα. Ένα πρόγραμμα, που αντίθετα με τα προγράμματα όλων των άλλων κομμάτων, δεν βάζει μόνο οικονομικούς στόχους. Βάζει και κοινωνικούς και διοικητικούς στόχους για την πατρίδα μας. Εξαιρετικά σημαντικό. Παραμένει όμως ευάλωτο στην πολυφωνία. Είναι λογικό. Μέσα σε ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα, να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις.
Από τα ευρύτερα αναπτυξιακά θέματα όπως η απαραίτητη πια αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας και της σχέσης της χώρας μας με την Ευρώπη και τον κόσμο, μέχρι θέματα όπως το άρθρο 16, ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών και η διάκριση Κράτους - Εκκλησίας είναι πολύ λογικό να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις.
Αν θέλουμε σε όλα αυτά τα θέματα να βγούμε ενωμένοι και μαχητικοί πρέπει να τα κλείσουμε όλα στο Συνέδριο. Δημοκρατικά. Και η μειοψηφία να ακολουθήσει τον δρόμο της πλειοψηφίας. Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή είναι οργανωτική. Οφείλουμε να ανοίξουμε τις πόρτες μας στην κοινωνία και να εντάξουμε στις τάξεις μας εκείνες τις δυνάμεις που θέλουν να συμπορευτούν.
Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να εμπιστευτούμε τις συλλογικότητες και τους εκπροσώπους τους στην τοπική αυτοδιοίκηση, στους συνεταιρισμούς, στα επιμελητήρια και τον συνδικαλισμό που αυτόν τον καιρό υποφέρει. Έχουν κόσμο. Πρέπει να τους κινητοποιήσουμε για να τον φέρουν.
Ο Κώστας Σκανδαλίδης, το ανακοίνωσε για την τοπική αυτοδιοίκηση στην Αττική. Μακάρι να γίνει για όλους τους αιρετούς σε όλη την Ελλάδα.
Η τρίτη πρόκληση είναι επικοινωνιακή. Εδώ θα πρέπει να πείσουμε ότι αυτές τις θέσεις θα τις υποστηρίξουμε με μια ηγετική ομάδα συντεταγμένη που αύριο θα τις κάνει πράξη. Με μηνύματα που θα είναι καθαρά και θα περιγράφουν σε κάθε κοινωνική ομάδα πως το όραμά μας, οι θέσεις μας και οι προτάσεις μας αφορούν την κάθε Ελληνίδα και τον κάθε Έλληνα.
Πιο σημαντικό ίσως από όλα θα πρέπει να πείσουμε ότι αυτά που θέλουμε να αλλάξουμε στην κοινωνία είμαστε πρώτοι έτοιμοι να αλλάξουμε στους εαυτούς μας.
Ότι τη νέα σχέση του πολίτη με την εξουσία δεν περιμένει τη νέα διακυβέρνηση αλλά γίνεται πράξη στο κόμμα, τώρα. Να μην φαινόμαστε μόνο, αλλά να είμαστε η Αλλαγή που πρεσβεύουμε.
Αν είχα ένα στόχο για αυτό το συνέδριο, αυτός θα ήταν να αποδείξουμε στην κοινωνία ότι εμείς δεν φοβόμαστε να φύγουμε μπροστά και ότι στο επίκεντρο της ύπαρξής μας είναι ο πολίτης τον οποίον θέλουμε να εμπνεύσουμε να φύγει μπροστά μαζί μας.
Να πείσουμε δηλαδή με το Συνέδριό μας ότι τη σχέση του πολίτη που θέλουμε στην εξουσία την υιοθετούμε πρώτα στο κόμμα. Σε όλα τα επίπεδα.
Για να γίνουν όλα αυτά, θεμελιακή συνθήκη είναι να πιστέψουμε ότι μπορούμε.Όχι να το λέμε. Να γίνει φύση μας. Και το ερώτημα είναι: «Μπορούμε; Και αν ναι, πώς;».
Η απάντηση είναι ένα εμφατικό «ναι» και εξηγώ: Όλες οι εκλογικές αναμετρήσεις στον σύγχρονο κόσμο κερδίζονται από εκείνους που φέρνουν τον κόσμο τους στην κάλπη. Έχουμε τέτοιο κόσμο να φέρουμε; Έχουμε.
Με έχετε ακούσει ίσως να το λέω. Όχι μόνο τώρα, αλλά το επαναλαμβάνω: Υπάρχουν ακόμα εκεί έξω τρία ΠΑΣΟΚ που σήμερα δεν πάνε στην κάλπη.
Από τα 3,5 εκατομμύρια Ελληνίδων και Ελλήνων που σήμερα δεν πάνε στην κάλπη η μεγάλη πλειοψηφία είναι παραδοσιακοί προοδευτικοί ψηφοφόροι εν αναμονή.
Κάποιοι πήγαν στον Τσίπρα, διότι πίστεψαν ότι είναι ο Ανδρέας του μέλλοντος. Ποτέ δεν ήταν. Άλλοι πήγαν στον Μητσοτάκη διότι πίστεψαν ότι είναι προοδευτικός. Ποτέ δεν ήταν. Και τώρα κοιτούν εμάς. Αυτός είναι ένας γίγαντας εν υπνώσει.
Για να τους πείσουμε, θα χρειαστούν τρεις συν μία συνθήκες. Καθαρές θέσεις. Διακριτή ηγετική ομάδα. Προεκλογική εκστρατεία πόρτα πόρτα. Εδώ θα χρειαστεί νέα στρατηγική. Δεν πρόκειται η νίκη να έρθει μέσα από τα media.Πρέπει να είμαστε εκεί, αλλά θα είναι πάντα απέναντί μας, μέχρι να πειστούν και αυτά ότι η πολιτική αλλαγή έρχεται.
Και δεν αρκούν οι συνδιασκέψεις. Όπου, κακά τα ψέματα, βρισκόμαστε οι ίδιοι και οι ίδιοι. Καλές είναι, αλλά δεν αρκούν. Μόνο πόρτα πόρτα θα βρούμε τον κόσμο που πρέπει να πείσουμε.
Με απλά λόγια, αν καθένας από εμάς φέρει έναν συμπολίτη μας που απέχει - ΕΝΑΝ - να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ στην κάλπη τότε θα διπλασιάσουμε τα ποσοστά μας και θα δημιουργήσουμε τη δυναμική που έχουμε ανάγκη.
Και θα τους φέρουμε στην κάλπη αν δώσουμε μια υπόσχεση και την τηρήσουμε: ότι δεν θα συνεργαστούμε με τη Νέα Δημοκρατία. Ότι δεν θα υπηρετήσουμε τη συντήρηση σε έναν κόσμο που αλλάζει ριζικά. Ο κόσμος θέλει πολιτική αλλαγή από ριζοσπαστικά κόμματα. Κόμματα με όραμα και ρεαλισμό. Όχι από πολιτικούς που πουλούν την εντολή του Λαού για ένα υπουργείο.
Γιατί; Θα μου πείτε. Διότι κάνει κακό στο ΠΑΣΟΚ; Αυτό είναι το λιγότερο. Το βασικό είναι ότι κάνει κακό στην Πατρίδα. Όπου έγιναν τέτοιες συμπράξεις δυνάμωσαν τα άκρα. Δυνάμωσαν ο λαϊκισμός και η δημαγωγία. Και όποιος σκέφτεται συνεργασία με ΝΔ για να γίνει υπουργός, ας το ξεχάσει τώρα.
Δεν θα γίνουμε εμείς η αιτία να πάρουν την εξουσία οι φωνές του περιθωρίου! Το εθνικά υπεύθυνο, είναι η δεξιά να συσπειρώσει την πολυκατοικία της και εμείς τη δική μας. Πρώτα στη βάση, το ξεκαθαρίζω. Όλα τα άλλα έπονται.
Με αυτές τις θέσεις, αυτήν την ηγετική ομάδα και αυτήν την στρατηγική μπορούμε να κερδίσουμε εκλογές. Εγώ το πιστεύω. Αν το πιστέψουμε όλοι θα το κάνουμε πράξη. Αυτό σας το υπόσχομαι.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, Θα βάλω έναν πήχη για το συνέδριο και θα τον βάλω ψηλά και θα τον βάλω για όλους μας:
Σε αυτό το συνέδριο, σε αυτήν την συγκυρία, σε αυτές τις ανάγκες της κοινωνίας θα ξέρω ότι στις 28 του Μάρτη κάναμε την δουλειά μας, αν στις 29 διαβάσω ένα σοβαρό πρωτοσέλιδο που λέει: 'Ο γίγαντας ξύπνησε. Το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να κυβερνήσει'».