Το πρόσφατο άρθρο του Αλέξη Τσίπρα στην «Εφημερίδα των Συντακτών», με τον κάπως ποιητικό τίτλο «Ζυγώνει η ώρα», δείχνει ότι ο πρώην πρωθυπουργός επισπεύδει τις κινήσεις του για νέο κόμμα γιατί «μυρίζεται» πρόωρες εκλογές, ίσως τον Οκτώβριο.
Ώρα ήταν. Διότι με τις καθυστερήσεις το κόμμα Τσίπρα έπεσε από το 30% που είχε σε δυνητική ψήφο πέρυσι το φθινόπωρο στο 15-16% φέτος [GPO, iefimerida]. Στο μεταξύ, το βιβλίο «Ιθάκη» σταμάτησε να προκαλεί ενδιαφέρον, ενώ και το rebranding άρχισε να ξεθωριάζει με τα πολλά ήξεις αφίξεις και τα στελέχη στριμωγμένα στους εξώστες. Επιπλέον η αναμονή αποσυντόνισε εντελώς τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, καθώς και τους βουλευτές που περιμένουν στον προθάλαμο για ένα νεύμα προς το νέο σχήμα.
Στο εν λόγω άρθρο ο Αλέξης Τσίπρας στοχοποίησε και το ΠΑΣΟΚ. Είναι ο βασικός του αντίπαλος στην κεντροαριστερά και έχει πάρει ένα σχετικό προβάδισμα αυτή την στιγμή, με διψήφια ποσοστά στις δημοσκοπήσεις. Ο πρώην πρωθυπουργός δήλωσε πως δεν του άρεσε η συζήτηση για το κράτος δικαίου στη Βουλή -αναφορά όχι τόσο για να πικάρει τον Μητσοτάκη όσο τον Νίκο Ανδρουλάκη, με τον οποίο προφανώς θα συγκρουστεί το επόμενο διάστημα. Όπως έγραψε ο κ. Τσίπρας «δεν υπάρχει ισχυρή και αληθινά εναλλακτική κυβερνώσα δύναμη και πρόταση απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση» και πως απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη «δεν υπάρχει αντίπαλος». Εκτός από την ισοπεδωτική κατεδάφιση -με στόχο να παρουσιαστεί ο ίδιος ως η μόνη ελπίδα στην Κεντροαριστερά- φρόντισε επίσης στο άρθρο του να κάνει αναφορά και στην περίφημη «δημοσκοπική βελόνα», η οποία, ως γνωστόν, για το ΠΑΣΟΚ είναι ακούνητη εδώ και καιρό.
Αυτό θα είναι εν ολίγοις και το διακύβευμα το επόμενο διάστημα. Ποιος θα γίνει ο βασικός πόλος της αντιπολίτευσης. Ο αγώνας για τη δεύτερη θέση τώρα αρχίζει. Σε λίγες μέρες μάλιστα μπαίνει και η Μαρία Καρυστιανού στο παιχνίδι με αξιώσεις, παρά τη σαφώς μειωμένη δυναμική. Ξεκίνησε από 29-30% και βρίσκεται σήμερα στο 10-20% στη δυνητική ψήφο, ποσοστό που δεν είναι αμελητέο. Ο λόγος της έρχεται να εκφράσει την αντιπολιτική και υπάρχει άφθονο ακροατήριο, στην παρούσα συγκυρία. Η ίδια καταγγέλει εμμονικά όλους τους θεσμούς –Βουλή, Δικαιοσύνη, πολιτικούς– ως ηθικά χρεοκοπημένους και συνολικά για πέταμα. Η ατζέντα της μοιάζει αρκετά με αυτή του ΠΑΣΟΚ και του Αλέξη Τσίπρα και θα υπάρχει ανταγωνισμός. Έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα αμυνθούν τα κόμματα που διεκδικούν την αντικυβερνητική ψήφο απέναντι στην ηθικολογία της Καρυστιανού.
Η επανεμφάνιση του Τσίπρα με νέο κόμμα και η αυξημένη κινητικότητα που αυτό θα προκαλέσει στην αντιπολίτευση θα πλήξουν προφανώς το ΠΑΣΟΚ. Ενώ είχε σηκώσει κεφάλι από τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, καταλαμβάνοντας το κενό στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καλείται πλέον να αποδείξει ότι δεν κάθησε τυχαία στην καρέκλα. Αλλά ότι διαθέτει πειστικό πρόγραμμα διακυβέρνησης απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και δικαιούται την πρωτοκαθεδρία στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Θα ήταν λάθος της Χαριλάου Τρικούπη να υποτιμήσει τις κινήσεις του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Έχοντας γράψει χιλιόμετρα στο αντικυβερνητικό ρεπερτόριο, ο κ. Τσίπρας παραμένει ένας υπολογίσιμος αντίπαλος. Και κερδισμένος θα βγει όποιος μπορέσει να διατυπώσει πειστικές θέσεις, χωρίς να εκτεθεί με μόνιμη σκανδαλολογία, ύβρεις και τοξικότητα.