Μια τριλογία κινηματογραφικών αφηγήσεων, με αφετηρία τον Αλέξη Τσίπρα, τις αγωνίες της νέας γενιάς και κατάληξη στη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, επιστρατεύει η ΕΛΑΣ αντί της κλασικής πολιτικής καμπάνιας.
Πίσω από την παραγωγή βρίσκεται μια ομάδα εθελοντών, με το νέο εγχείρημα να επιχειρεί να δοκιμάσει μια διαφορετική γλώσσα πολιτικής επικοινωνίας.
Μια διαφορετική διαδρομή από τα καθιερωμένα της πολιτικής επικοινωνίας επιλέγει η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, επιχειρώντας να αφηγηθεί τη δημιουργία της μέσα από μια τριλογία κινηματογραφικών αφηγήσεων με τη μορφή πολιτικού ντοκιμαντέρ και να παρουσιάσει μια νέα πρόταση πολιτικής επικοινωνίας. Αντί για μια συμβατική καμπάνια με συνθήματα, τηλεοπτική αντιπαράθεση και γρήγορα μηνύματα στα κοινωνικά δίκτυα, η νέα αυτή μορφή αφήγησης δεν οργανώνεται πρωτίστως γύρω από την εκλογική αντιπαράθεση και την άμεση πειθώ, αλλά ξεκινά από τον Αλέξη Τσίπρα, περνά στις αγωνίες της νέας γενιάς και καταλήγει στη συγκρότηση του νέου πολιτικού φορέα.
Η... τριλογία Τσίπρα
Η τριλογία αποτελείται από τα επεισόδια «Το πρόσημο της πολιτικής», «Η ελπίδα της ανατροπής» και «Η ώρα της ευθύνης», τα οποία αποτελούν τα τρία μέρη μιας ενιαίας αφήγησης. Η λογική πάνω στην οποία οικοδομήθηκαν είναι η μετάβαση από το πρόσωπο στην κοινωνία και στη συνέχεια στη συλλογικότητα, από το βίωμα στην ελπίδα και από την ελπίδα στην ευθύνη. Στον πυρήνα της βρίσκεται ένα ευρύτερο ερώτημα: τι σημαίνει πολιτική σήμερα και πώς μπορεί να ξανασυνδεθεί με τις πραγματικές εμπειρίες και τις προσδοκίες των ανθρώπων.
Στο πρώτο επεισόδιο, «Το πρόσημο της πολιτικής», στο επίκεντρο βρίσκεται ο Αλέξης Τσίπρας. Δεν πρόκειται, σύμφωνα με τη φιλοσοφία της παραγωγής, για μια βιογραφική αναδρομή ή για έναν απολογισμό της πολιτικής του πορείας. Ο πρώην πρωθυπουργός μιλά μέσα από προσωπικές σκέψεις, μνήμες και έναν εσωτερικό μονόλογο, με την αφήγηση να περιστρέφεται γύρω από το τι σημαίνει σήμερα πολιτική και δημόσια ευθύνη. Το πρόσωπο του Τσίπρα αποτελεί ουσιαστικά την αφετηρία και όχι τον τελικό προορισμό της αφήγησης.
Στην «Ελπίδα της ανατροπής» το βλέμμα στρέφεται στη νέα γενιά και σε ζητήματα που καθορίζουν πλέον την καθημερινότητά της. Εργασία, στέγη, οικονομική αβεβαιότητα, προσδοκίες και σχέδια ζωής που αναβάλλονται βρίσκονται στο επίκεντρο, αυτή τη φορά μέσα από τις αφηγήσεις νέων ανθρώπων. Η ελπίδα επιχειρείται έτσι να αποκτήσει συγκεκριμένο κοινωνικό περιεχόμενο, συνδεδεμένο με τη δυνατότητα των νέων να σχεδιάζουν το μέλλον τους, να δημιουργούν αλλά και να αισθάνονται ότι μπορούν να συμμετέχουν στη διαμόρφωση της κοινωνίας στην οποία ζουν.
Η διαδρομή ολοκληρώνεται με την «Ώρα της ευθύνης», όπου η ατομική και κοινωνική διαδρομή συναντά τη συλλογική πολιτική πράξη και η αφήγηση φτάνει στη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών μιλούν για το στοίχημα της συμμετοχής στα κοινά, την ευθύνη και την ανάγκη μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής αρχής, με τον νέο φορέα να παρουσιάζεται πρωτίστως μέσα από όσους επιλέγουν να συμμετάσχουν σε αυτόν και όχι μόνο μέσα από την οργανωτική του συγκρότηση.
Παραγωγή... handmade
Ιδιαίτερο στοιχείο του εγχειρήματος είναι και ο τρόπος με τον οποίο στήθηκε η ίδια η παραγωγή. Η πρωτοβουλία σχεδιάστηκε και έγινε πράξη από ομάδα εθελοντών και εθελοντριών. Νέοι καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές και σπουδαστές ανέλαβαν να δομήσουν και να καταγράψουν με τη δική τους ματιά τους προβληματισμούς και τα αδιέξοδα, αλλά και να μεταφέρουν την ελπίδα και το νέο πολιτικό μήνυμα που θέλει να εκπέμψει η παραγωγή, με καθαρότητα, αμεσότητα και χωρίς κλισέ.
Αυτό ακριβώς αποτελεί και ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της καμπάνιας: μια παραγωγή με χαρακτηριστικά «handmade», η οποία επιχειρεί να κρατήσει αποστάσεις από τα κλισέ της επαγγελματικής πολιτικής επικοινωνίας. Η κινηματογραφική εικόνα, η ντοκιμαντερίστικη παρατήρηση και η προσωπική προφορική αφήγηση αντικαθιστούν τη λογική της συμβατικής πολιτικής καμπάνιας, δίνοντας περισσότερο χώρο στη μνήμη, στη στοχαστικότητα, στην αυτοκριτική και στην ανθρώπινη εμπειρία.
Η πρωτοβουλία, από τη σύλληψη μέχρι την υλοποίησή της, σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε όχι από επαγγελματίες της επικοινωνίας, αλλά από νέους και νέες με άποψη για την πολιτική και όχι για την επικοινωνιακή διαχείρισή της. Αναπτύχθηκε υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, αναπληρώτριας καθηγήτριας Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας, με την τριλογία να επιχειρεί τελικά να αφηγηθεί τη διαδρομή από το πρόσωπο και το προσωπικό βίωμα στην κοινωνία και από εκεί στη συλλογική πολιτική πράξη.