Δεν έχει ακόμη κοπάσει στη Γαλλία ο σάλος από τη δολοφονία ενός νεαρού φοιτητή που ανήκε στην ταυτοτική δεξιά από μια ομάδα ακροαριστερών τραμπούκων που σχετίζονται με το κόμμα του Μελανσόν. Τον σκότωσαν σε ένα πεζοδρόμιο της Λυών, με κλωτσιές και χτυπήματα, εν ψυχρώ. Οι δράστες που συνελήφθησαν σχετίζονται με γραφείο βουλευτή της ακροαριστεράς, ο οποίος είχε ιδρύσει παλιότερα πολιτοφυλακή που έκανε επιθέσεις και βίαια επεισόδια στο όνομα της «προοδευτικότητας» και της αριστερής ιδεολογίας.
Και οι δικοί μας ακτιβιστές της άκρας Αριστεράς στο Κρατικό Νίκαιας ευχαρίστως θα του άνοιγαν το κεφάλι του Άδωνη αν μπορούσαν. Είναι ο αγαπημένος τους στόχος, ίσως γιατί τους ξεσκεπάζει ως την αριστερόστροφη μορφή φασισμού, την πιο πονηρή, απατηλή και επικίνδυνη, όπως έλεγε και ο Μίκης. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν εκδώσει ετυμηγορία κατά του «συστήματος» και κατά συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων και υποδύονται μονίμως τον εισαγγελέα. Στοχοποιούν τον Άδωνη γιατί βελτιώνει πραγματικά το ΕΣΥ. Ανακαινίζει πτέρυγες, εγκαινιάζει εντατικές, επιλύει χρόνια προβλήματα, όπως η αποστολή φαρμάκων στο σπίτι και οι προληπτικές εξετάσεις. Προσλαμβάνει προσωπικό και βελτιώνει τις υπηρεσίες, με συνέπεια να κάνει τη ζωή του πολίτη καλύτερη. Tους ενοχλεί το έργο του. Σήμερα το ΕΣΥ δεν είναι όπως το παρέλαβε το 2019 η κυβέρνηση Μητσοτάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και για αυτό στήνονται σε κάθε επίσκεψή του στα νοσοκομεία. Προχθές κάποιοι διαδήλωναν όχι για τα προβλήματα υγείας αλλά για να καυχηθούν μπροστά του ότι υποστηρίζουν τη Χαμάς, χωρίς να αντιλαμβάνονται το μέγεθος της ιδεολογικής τους κατάντιας να υποστηρίζουν μια τρομοκρατική οργάνωση. Ο Γεωργιάδης τους αποκαλεί «συμμορία της μιζέριας» και ίσως ακούγεται κάπως υπερβολικό. Αλλά αυτή η Αριστερά παλεύει οι υποδομές να μη καλυτερεύσουν και η ζωή του πολίτη να γίνει χειρότερη, μήπως και κάποια στιγμή επαναστατήσει και φέρει αυτούς στην εξουσία.
Φθόνος για την Αρβελέρ
Είναι η ίδια Αριστερά που ξεκίνησε την αποδόμηση με αθλιότητες στην Ελένη Αρβελέρ μόλις πέθανε, πριν καν ταφεί. Τα ίδια έκαναν και στον Σαββόπουλο γιατί δεν ήταν «δικός τους». Μικρόνοες που δεν μπορούν να υπερβούν τον εμφύλιο και έχουν βραχυκυκλώσει ολόκληρη την κοινωνία.
Άνθρωποι που δεν έχουν ποτέ ασχοληθεί με το έργο της Αρβελέρ, ούτε διαβάσει τα βιβλία της, άσχετοι και ανενημέρωτοι άρχισαν να βυσσοδομούν εναντίον της, ξερνώντας οχετό μίσους και ύβρεων. Τους ενόχλησε το κατεστημένο, η φιλία της με τη Φρειδερίκη, ο πλούσιος Εβραίος σύζυγός της Ζακ Ahrweiler, η φιλική σχέση με τον Καραμανλή, η παρουσία της αστυνομίας μέσα στη Σορβόννη, οι δηλώσεις της υπέρ του Μητσοτάκη κλπ. Στην πραγματικότητα, είναι σαφές ότι μισούν ή φθονούν τον αστικό πολιτισμό, την ευρυμάθεια, τον ευρωπαϊκό ορθό λόγο, την υψηλής κλάσης αισθητική που η Αρβελέρ απέπνεε. Όλοι με το ίδιο υβρεολόγιο όρμησαν πάνω από το φέρετρο τής πιο καταξιωμένης Ελληνίδας ιστορικού στον κόσμο. Το έχουν ξανακάνει με τον Σαββόπουλο αλλά και πριν από μερικά χρόνια με τον Μίκη Θεοδωράκη που αποτιμήθηκαν αρνητικά και καθυβρίστηκαν επειδή δεν προσκύνησαν την Αριστερά. Εδώ νομίζω ταιριάζουν γάντι κάποιες φράσεις της ίδιας της Αρβελέρ, εις απάντηση όλων αυτών: «Δεν νομίζω ότι το αριστερός και το δεξιός είναι πράγματα υπαρκτά. Είμαι αριστερή γιατί όλα πρέπει να περάσουν από εκεί, αλλά είμαι και δεξιά γιατί από εκεί όλα θα φτιάξουν». Η ευφυία και η βαθιά γνώση της Αρβελέρ καθιστούν τη φλυαρία και την πολωτική οξύτητα της Αριστεράς εντελώς περιττές.