Τι κοινό μπορεί να έχουν πρώην πρωθυπουργοί, αριστεροί μαθητές που έκαναν τις επαναστατικές τους συσκέψεις με μπάτλερ να τους σερβίρουν τσάι, ένας bonvivant επιχειρηματίας που κατέληξε στη φυλακή και κάποιος που αποφάσισε να γκρεμίσει μια ολόκληρη πολυκατοικία επειδή του έκοβε τη θέα;
Και πού να ακούσετε για τον επιχειρηματία που έδινε προκαταβολές για να ανοίξουν τα μπουζούκια και οι νυχτερινές λέσχες. Όχι επειδή διέκρινε κάποια επενδυτική ευκαιρία, αλλά επειδή πλησίαζε χειμώνας και ο άνθρωπος ανησυχούσε μήπως δεν είχε πού να βγει.
Κάποιοι από τους πρωταγωνιστές έχουν πεθάνει. Κάποιοι ζουν ακόμη. Κάποιοι κυβέρνησαν τη χώρα, άλλοι ξόδεψαν μια περιουσία και μερικοί κατάφεραν και τα δύο. Άλλοι ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο, αρκεί να μην αργούσε το τσάι.
Ο Χρήστος Ράπτης θυμάται, αφηγείται και ξετρυπώνει ιστορίες από μια Αθήνα όπου η πολιτική, το χρήμα, η κοσμική ζωή και η ανθρώπινη ματαιοδοξία συναντιούνταν συχνότερα απ’ όσο θα παραδέχονταν οι πρωταγωνιστές τους.
Ιστορίες αληθινές, απίθανες, μερικές φορές σχεδόν σουρεαλιστικές. Από εκείνες που, αν δεν είχαν συμβεί, κάποιος θα έπρεπε να τις επινοήσει.
Γιατί αυτή η πόλη είχε πάντα περισσότερες ιστορίες απ’ όσες μπορούσε να αντέξει. Και ευτυχώς, δεν κράτησαν όλοι το στόμα τους κλειστό.
Ακούστε το 1ο επεισόδιο του podcast
Μαζώ ακόμα σε ένα κράτος δικαίου;
