fbpx Πανελλήνιες 2019: Δημοκρατία και νέοι το θέμα της Εκθεσης | ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ | iefimerida.gr
×
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ
ΔΙΕΡΡΕΥΣΕ ΤΟ ΘΕΜΑ

Πανελλήνιες 2019: Δημοκρατία και νέοι το θέμα της Εκθεσης

Μαθητής της 3ης Λυκείου συμμετέχει στις Πανελλήνιες Εξετάσεις
07|06|2019 | 09:36
Εξεταζόμενος στις Πανελλήνιες Εξετάσεις / Φωτογραφία: EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Από την ενότητα «Δημοκρατία και νέοι», έπεσε σύμφωνα με πληροφορίες, το θέμα της Εκθεσης στις Πανελλήνιες 2019.

Οι διαγωνιζόμενοι που συμμετέχουν στις Πανελλήνιες 2019, στην πρεμιέρα των εξετάσεων σήμερα, διαγωνίζονται στα Νέα Ελληνικά. Στην Εκθεση το θέμα ήταν σχετικό με τη «δημοκρατία και τους νέους», θέμα αναμενόμενο κατά τους καθηγητές. O τίτλος του κειμένου που δόθηκε στους εξεταζόμενους ήταν: «Επίκληση των αξιών της δημοκρατίας» (δείτε αναλυτικά τα θέματα των Νέων Ελληνικών στις Πανελλήνιες 2019).

Πανελλήνιες 2019: Αναλυτικά το θέμα της έκθεσης

«Για να διατηρούν τις βασικές τους αρχές, οι σύγχρονες δημοκρατίεςβασίζονται στη δράση των ενεργών πολιτών» είναι το θέμα αφιερώματος στην ηλεκτρονική εφημερίδα του σχολείου σου. Σε ένα άρθρο 500-600 λέξεων να παρουσιάσεις τεκμηριωμένα τις θέσεις σου για το θέμα, εστιάζοντας:
α. στις ενέργειες με τις οποίες ο πολίτης κάνει πράξη τη δημοκρατία στην καθημερινότητά του, και
β. στις δράσεις με τις οποίες το σχολείο μπορεί να συμβάλλει στη διαμόρφωση ενεργών πολιτών με δημοκρατικό ήθος.

Το κείμενο στο οποίο κλήθηκαν να εξεταστούν οι υποψήφιοι στα Νέα Ελληνικά ήταν το εξής:

«Επίκληση των αξιών της δημοκρατίας», απόσπασμα από το βιβλίο του Norberto Bobbio, Το μέλλον της δημοκρατίας, μετάφραση Π. Ράμος. Θεσσαλονίκη: Παρατηρητής, 1993, σελ. 49-51.

«Χρειάζεται μια απάντηση στο βασικό ερώτημα που άκουσα να επαναλαμβάνεται
συχνά, κυρίως από τους νέους οι οποίοι τόσο εύκολα αυταπατώνται κι εξίσου εύκολα απογοητεύονται: Αφού η δημοκρατία είναι κατά κύριο λόγο ένα σύνολο διαδικαστικών κανόνων, πώς μπορούμε να έχουμε την απαίτηση να βασιζόμαστε στους «ενεργούς πολίτες»; Για να έχουμε ενεργούς πολίτες, δεν χρειάζονται άραγε και ιδανικά; Και βέβαια χρειάζονται τα ιδανικά. Πώς όμως να μην πάρουμε υπόψη μας τις μεγάλες ιδεολογικές συγκρούσεις που δημιούργησαν αυτούς τους κανόνες;

Θέλετε να δοκιμάσουμε να τις απαριθμήσουμε; Πρώτο μεταξύ όλων συναντάμε μέσα από αιώνες αμείλικτων θρησκευτικών πολέμων το ιδανικό της ανοχής. Αν σήμερα απειλείται η ειρήνη στον κόσμο, η απειλή προέρχεται για
άλλη μια φορά από τον φανατισμό, δηλαδή από την τυφλή πίστη στη δική μας αλήθεια και ότι αυτή μπορεί να επιβληθεί με τη βία. Δεν χρειάζονται παραδείγματα· τα έχουμε καθημερινά μπροστά στα μάτια μας.

Επειτα έρχεται το ιδανικό της μη βίας. Ποτέ μου δεν ξεχνώ τη διδαχή του Καρλ
Πόπερ, σύμφωνα με την οποία αυτό που ουσιαστικά διακρίνει μια δημοκρατική εξουσία από μια μη δημοκρατική είναι πως μονάχα στην πρώτη οι πολίτες μπορούν να ξεφορτωθούν τους κυβερνώντες χωρίς αιματοχυσίες. Οι τυπικοί κανόνες της δημοκρατίας, που τόσο συχνά γίνονται αντικείμενο χλευασμού, εισήγαγαν για πρώτη φορά στην ιστορία τρόπους συμβίωσης που είχαν στόχο την επίλυση των κοινωνικών συγκρούσεων χωρίς τη χρήση βίας. Μόνον εκεί όπου οι κανόνες αυτοί γίνονται σεβαστοί, ο αντίπαλος δεν θεωρείται πλέον εχθρός που πρέπει να εξοντωθεί αλλά αυτός που μας αντιπολιτεύεται και αύριο μπορεί να πάρει τη θέση μας. Τρίτο, το ιδανικό της σταδιακής ανανέωσης της κοινωνίας μέσα από την ελεύθερη αντιπαράθεση των ιδεών και την αλλαγή της νοοτροπίας και του τρόπου ζωής. Μόνο η δημοκρατία επιτρέπει τη διαμόρφωση και την εξάπλωση των ειρηνικών επαναστάσεων, όπως συνέβη τις τελευταίες δεκαετίες με την αλλαγή στις σχέσεις των δύο φύλων, που ίσως να είναι η μεγαλύτερη επανάσταση της εποχής μας. Τέλος, το ιδανικό της αδελφότητας (η fraternité της Γαλλικής Eπανάστασης).

Η ιστορία του ανθρώπου είναι σε μεγάλο βαθμό ιστορία συγκρούσεων αδελφοκτόνων. Στο έργο του Φιλοσοφία της Ιστορίας ο Χέγκελ* χαρακτήρισε την Ιστορία ως «απέραντο σφαγείο». Μπορούμε να τον διαψεύσουμε; Σε καμία χώρα του κόσμου δεν υπάρχει περίπτωση να διαρκεί επί μακρόν η δημοκρατία δίχως να γίνει ήθος και συμπεριφορά. Πώς όμως μπορεί να γίνει αυτό δίχως την αναγνώριση της αδελφότητας που ενώνει όλους τους ανθρώπους σε ένα κοινό πεπρωμένο; Η αναγνώριση αυτού του γεγονότος είναι τόσο περισσότερο αναγκαία σήμερα, που καθημερινά συνειδητοποιούμε αυτό το κοινό
πεπρωμένο και θα έπρεπε να ενεργήσουμε με συνέπεια όσο υπάρχει ακόμα αυτή η μικρή φλόγα της λογικής που φωτίζει την πορεία μας». (δείτε τις απαντήσεις στα θέματα των Νέων Ελληνικών στις Πανελλήνιες 2019)

Να σημειωθεί ότι χθες (06/05) στην Εκθεση και στα Νέα Ελληνικά εξετάστηκαν οι υποψήφιοι των Πανελληνίων 2019 από τα ΕΠΑΛ.

Το πρόγραμμα των Πανελληνίων εξετάσεων 2019

Μετά τα Νέα Ελληνικά και την Εκθεση, επόμενη εξέταση για τους υποψηφίων των Πανελληνίων από τα ΓΕΛ στις 10 Ιουνίου με μαθήματα κατεύθυνσης.

  • 10 Ιουνίου: Αρχαία Ελληνική Γλώσσα (ΟΠ Ανθρωπιστικών Σπουδών) και Μαθηματικά (ΟΠ Θετικών Σπουδών και Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής)
  • 12 Ιουνίου: Ιστορία (ΟΠ Ανθρωπιστικών Σπουδών), Φυσική (ΟΠ Θετικών σπουδών) και Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον (ΟΠ Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής)
  • 14 Ιουνίου: Λατινικά (ΟΠ Ανθρωπιστικών Σπουδών), Χημεία (ΟΠ Θετικών Σπουδών) και Αρχές Οικονομικής Θεωρίας (ΟΠ Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής)
  • 18 Ιουνίου: Βιολογία (ΟΠ Θετικών Σπουδών και Γενικής Παιδείας).

Αύριο, 8 Ιουνίου θα επιστρέψουν στις αίθουσες οι μαθητές των ΕΠΑΛ, όπου θα εξεταστούν στα μαθηματικά και συγκεκριμένα στην άλγεβρα.

ΣΧΟΛΙΑ