Η αναγνώριση των πλασματικών ετών ασφάλισης είναι το διαβατήριο και το εργαλείο που θα οδηγήσει άμεσα στη σύνταξη και θα «σπρώξει» πολλούς εργαζόμενους εκτός εργασίας, αφού προσφέρουν τη δυνατότητα συνταξιοδότησης νωρίτερα, ακόμη και 7 χρόνια.
Αποτελεί το «κλειδί» για σύνταξη στα 62 έτη. Ωστόσο, η εξαγορά τους, δεν συμφέρει πάντα και σε όλες τις περιπτώσεις. Χρειάζεται προσεκτικός υπολογισμός, καθώς το κόστος μπορεί να είναι υψηλό, ενώ το όφελος διαφέρει από ασφαλισμένο σε ασφαλισμένο. Να πούμε επίσης, ότι με δύο τρόπους υπολογίζεται πλέον η αναγνώριση πλασματικών ετών προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για την έκδοση αποφάσεων αναγνώρισης χρόνου ασφάλισης με εξαγορά καθώς και για την έκδοση αποφάσεων προαιρετικής συνέχισης ασφάλισης στον e-ΕΦΚΑ. Αυτό έλεγε έγγραφο του υπουργείου Εργασίας στις αρχές του 2025 που απέστειλε στον ΕΦΚΑ τους πίνακες που απεικόνιζαν την ασφαλιστική προσαύξηση κάθε έτους στη σύνταξη από το 1970 μέχρι το 2024.
Τι είναι όμως τα πλασματικά έτη και τι σημαίνει αυτό για έναν ασφαλισμένο; Ας δούμε αναλυτικά το τι ισχύει. Το 2026 κινείται σε ρυθμούς ρεκόρ υποβολής αιτήσεων συνταξιοδότησης, ειδικά από τη στιγμή που υπάρχει πλέον η δυνατότητα να εργάζεται κάποιος (με μια μικρή περικοπή 10%), αλλά να είναι ταυτόχρονα και συνταξιούχος.
Αυτοί που ενδιαφέρονται κυρίως για εξαγορά πλασματικών ετών είναι άτομα που είναι στην ηλικία των 62 ετών, και οι οποίοι- με την εξαγορά αυτών-, μπορούν να οδηγηθούν στην κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος και να χρησιμοποιήσουν τα πλασματικά χρόνια για συνταξιοδότηση με 40ετία κυρίως, αλλά και για λίγα όρια ηλικίας που έχουν μείνει νωρίτερα.
Επί της ουσίας, ένας εργαζόμενος 62 ετών που δεν έχει συμπληρώσει 40 χρόνια εργασίας, (έχει π.χ. 36 ή 37 χρόνια) μπορεί να εξαγοράσει αυτά τα χρόνια για να βγει στη σύνταξη στα 62.
Το κόστος εξαγοράς
Το κόστος εξαγοράς των πλασματικών ετών είναι 20% επί των μεικτών αποδοχών. Δηλαδή, εάν ένας μισθωτός λαμβάνει 1.000 ευρώ μεικτά, θα χρειαστεί να δαπανήσει 200 ευρώ μηνιαίως για την εξαγορά του πλασματικού χρόνου.Εάν λαμβάνει 2.000 ευρώ μεικτά, θα χρειαστεί να δαπανήσει 400 ευρώ το μήνα για την εξαγορά.
Να σημειωθεί ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού από την 1η Απριλίου στα 920 ευρώ, ανέβασε και το ελάχιστο κόστος εξαγοράς πλασματικών ετών. Το κατώτατο ποσό διαμορφώνεται στα 184 ευρώ τον μήνα, από 176 ευρώ έως το τέλος Μαρτίου.
Σε ετήσια βάση, το κόστος φτάνει τα 2.208 ευρώ, ενώ για περισσότερα έτη:
- 3 έτη: περίπου 6.624 ευρώ
- 5 έτη: πάνω από 11.000 ευρώ
- 7 έτη: πάνω από 15.000 ευρώ
Η αύξηση ισχύει για νέες αιτήσεις από 1η Απριλίου και μετά, ενώ όσοι είχαν ήδη υποβάλει αίτηση διατηρούν το παλαιότερο κόστος.
Τι ισχύει για τους ελεύθερους επαγγελματίες; Οι επαγγελματίες πληρώνουν με βάση την κατηγορία που έχουν ασφαλιστεί (χαμηλότερη κατηγορία στα 184,05 ευρώ). Προσοχή όμως! Πληρώνουν, δηλαδή, όχι το σύνολο των εισφορών που δίνουν το μήνα, αλλά μόνο την εισφορά για την κύρια σύνταξη. Αν η πληρωμή γίνει εφάπαξ, παρέχεται 2% έκπτωση και αφαιρείται το σύνολο που πληρώνει κάποιος από το φορολογητέο εισόδημα του.
Οι κατηγορίες
Τι μπορεί να εξαγοράσει όμως ένας εργαζόμενος για αναγνώριση πλασματικών ετών; Με εξαγορά, με δαπάνη δηλαδή, η οποία μπορεί να είναι, είτε με καταβολή είτε με παρακράτηση από τη σύνταξη, (παρακρατείτε το 25% της σύνταξης μέχρι εξοφλήσεως), μπορεί να εξαγοραστεί ο στρατός (360 ημέρες το έτος), οι σπουδές (300 ημέρες το έτος), η γονική άδεια, τα παιδιά (ένας χρόνος για το πρώτο παιδί, δύο χρόνια για το δεύτερο και μάξιμουμ τα πέντε έτη), κενά ανεργίας, περίοδος δηλαδή που δεν είχε ασφαλιστεί και μπορείς να τα εξαγοράσεις, αλλά και τα προγράμματα stage.
Χωρίς εξαγορά πλασματικών ετών είναι η ασθένεια, η ανεργία, η κύηση και η λοχεία. Οι επιδοτούμενοι χρόνοι, οι περίοδοι δηλαδή, κατά τις οποίες ο εργαζόμενος είχε επιδοτηθεί στη μισθωτή εργασία. Πώς αναγνωρίζονται; Χωρίς την καταβολή εισφορών, αλλά δεν μετράνε στα χρήματα της σύνταξης. Π.χ, εάν κάποιος έχει χρησιμοποιήσει ένα έτος επιδοτούμενης ανεργίας στα 40 χρόνια εργασίας, παίρνει σύνταξη σαν να έχει 39 έτη δουλειάς.