Μπορεί να πηγαίνεις στη συνέντευξη γνωρίζοντας πως το βιογραφικό σου είναι γεμάτο με στοιχεία που ταιριάζουν στην περιγραφή της θέσης, κι όμως, αν δεν είσαι ευγενικός με τον φύλακα, ίσως σου κοστίσει.
Τα τυπικά προσόντα, όπως πτυχία και προϋπηρεσία σε απαιτητικά πόστα, είναι χρήσιμα, όμως είναι οι «λεπτές ικανότητες» [από το αγγλικό «soft skills»] των υποψηφίων που κερδίζουν τελικά τη θετική απάντηση πολλών εργοδοτών, όπως μεταφέρουν επικεφαλής μεγάλων επιχειρήσεων.
Ο Στίβεν Μπαρλέτ, ιδρυτής και παρουσιαστής του podcast «The Diary of a CEO», πήρε το ρίσκο να προσλάβει μια υποψήφια που κατέθεσε ένα σχεδόν κενό βιογραφικό και μίλησε δημόσια για αυτή του την επιλογή.
«Προσέλαβα κάποια της οποίας το βιογραφικό ήταν δύο γραμμές. Η εμπειρία της ήταν μηδενική», εξήγησε ο Μπαρλέτ σε μια πρόσφατη ανάρτηση στο LinkedIn. «Ένας βασικός λόγος για τον οποίο της έδωσα τη δουλειά ήταν επειδή ευχαρίστησε τον φύλακα ασφαλείας ονομαστικά, καθώς έμπαινε στο κτίριο».
Δηλαδή, ένα «ευχαριστώ πολύ... Γιώργο» στον φύλακα υπήρξε καθοριστικό ώστε ο συγκεκριμένος εργοδότης -που θεωρείται ιδανικό παράδειγμα της νέας σχολής εργοδοτών στις ΗΠΑ- να αψηφήσει τη μεγάλη έλλειψη εμπειρίας και τυπικών προσόντων και να δώσει τη δουλειά στη συγκεκριμένη κοπέλα.
Σημείωσε μάλιστα πως την ίδια ευγένεια και μετριοπάθεια διέκρινε και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης. «Όταν δεν ήξερε κάτι, μου έλεγε στη συνέντευξη: "Δεν το ξέρω ακόμα, αλλά να πώς θα έβρισκα την απάντηση"», εξήγησε ο Μπαρλέτ. Και μάλιστα όχι μόνο το είπε αλλά το έκανε και πράξη. Λίγο μετά τη συνέντευξη, η υποψήφια επανήλθε στέλνοντας τη σωστή απάντηση, καθώς εν τω μεταξύ την είχε βρει.
Έξι μήνες αργότερα, ο Μπαρλέτ επιβεβαίωσε ότι εκείνη η απόφασή του αποδείχθηκε εμπνευσμένη. «Σε 15 χρόνια προσλήψεων, έχω μάθει ότι η πολιτισμική προσαρμογή και ο χαρακτήρας είναι πολύ πιο δύσκολο να βρεθούν από την εμπειρία, τις δεξιότητες ή την εκπαίδευση».
Όλο και περισσότεροι διευθυντές εκτιμούν περισσότερο τα «soft skills»
Σε έναν κόσμο όπου τα πτυχία και τα εντυπωσιακά βιογραφικά θεωρούνται το «κλειδί» για την επιτυχία, όλο και περισσότεροι επικεφαλής επιχειρήσεων κοιτούν λιγότερα αυτά τα τυπικά προσόντα και αναζητούν υποψήφιους δυνατούς σε πεδία που άπτονται της ανθρώπινης επαφής και της συνεργασίας.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs, Ντέιβιντ Σόλομον, μιλώντας στο podcast «Long Strange Trip» της Sequoia Capital, εξήγησε ότι δεν αναζητά απαραίτητα υποψήφιους με το υψηλότερο IQ. «Ανήκω στο στρατόπεδο εκείνων που πιστεύουν στην επαρκή νοημοσύνη», είπε. Ο Σόλομον εκτιμά την ικανότητα των υποψηφίων να συνδέονται, να είναι ανθεκτικοί και αποφασιστικοί.
«Πρέπει να είσαι αρκετά έξυπνος, αλλά δεν χρειάζεται να είσαι ο πιο έξυπνος άνθρωπος στον κόσμο. Αν δεν έχει ένα πλήρες πακέτο άλλων προσόντων δεν θα πετύχει στην Goldman Sachs μακροπρόθεσμα. Η εμπειρία, για παράδειγμα, υποτιμάται σε μεγάλο βαθμό», σημείωσε.
Δείκτης φιλοξενίας, αντί για IQ
Ο Ντάνι Μέγιερ, ιδρυτής της αλυσίδας εστιατορίων Shake Shack, έχει μια παρόμοια προσέγγιση. Για τη διαχείριση των 510 καταστημάτων της εταιρείας, ο Μέγιερ αναζητεί υποψηφίους με υψηλό «δείκτη φιλοξενίας» (HQ) και όχι εντυπωσιακό IQ.
Υποστηρίζει πως το HQ μετρά τον βαθμό στον οποίο ένα άτομο βρίσκει χαρά κάνοντας τους άλλους ευτυχισμένους. «Δεν με νοιάζει πόσο υψηλό είναι το IQ σου», είπε σε δημοσιογράφο του Fortune. Οι ιδιότητες που αναζητεί στους υπαλλήλους είναι η ακεραιότητα, η αισιοδοξία, η πνευματική περιέργεια, η εργασιακή ηθική, η ενσυναίσθηση και η αυτογνωσία.