Πρωταθλητισμό κάνει, πλέον, η Ελλάδα στις ταχύτητες αύξησης των μισθωμάτων, υπερκαλύπτοντας, μάλιστα, τις απώλειες κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης.
Μια ακόμα συγκριτική έρευνα- αυτήν τη φορά από τον Global Property Guide- δείχνει ότι η Ελλάδα κοντράρει στα ίσια χώρες της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης, ως προς τα ποσοστά αύξησης των ενοικίων, αναδεικνύοντας έτσι μια από τις βασικές πτυχές της κρίσης στέγης στη χώρα μας.
Σύμφωνα με την εν λόγω έρευνα, οι χώρες με τη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων σε σχέση με πέρσι είναι:
- Μαυροβούνιο: +14,43%
- Βουλγαρία: +12,32%
- Βοσνία-Ερζεγοβίνη: +8,89%
- Ελλάδα: +8,66%
- Ρουμανία: +7,94%
- Λετονία: +6,58%
- Τσεχία: +6,15%
- Σλοβακία: +5,14%
- Πορτογαλία: +4,98%
Στον αντίποδα, βρίσκονται:
- Σλοβενία: -0,06%
- Φινλανδία: +0,08%
- Ελβετία: +1,20%
- Εσθονία: +1,61%
- Γαλλία: +1,91%
- Μάλτα: +1,99%
- Γερμανία: +2,21%
- Κροατία: +2,45%
- Ισπανία: +2,50%
Καλύφθηκαν οι απώλειες
Η πρώτη, προφανής, διαπίστωση είναι ότι οι αυξήσεις ενοικίων στην Ελλάδα, όπως επιβεβαιώνονται επισήμως κι από τις μετρήσεις της ΕΛΣΤΑΤ, “τρέχουν” ταχύτερα από τον γενικό πληθωρισμό κι αυτό επιτείνει τις συνθήκες “ασφυξίας” στα νοικοκυριά. Σημειωτέον, τα τελευταία στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα έχει πέσει κάτω από το ψυχολογικό όριο του 70%, κάτι που μεταξύ άλλων σημαίνει ότι πάνω από 3 στα 10 νοικοκυριά ζει πλέον σε μισθωμένη κατοικία.
Η δεύτερη διαπίστωση είναι ότι στην διάρκεια των τελευταίων ετών, όταν ξεκίνησε δηλαδή η αναθέρμανση της κτηματαγοράς, οι τιμές των ενοικίων αυξάνονται πολύ ταχύτερα, σηματοδοτώντας έτσι την κάλυψη των όποιων απωλειών της δεκαετίας 2009- 2018. Συγκεκριμένα, η σωρευτική αύξηση των τελευταίων πέντε ετών είναι 26%, ενώ σε βάθος δέκα ετών η αύξηση είναι 18%, κάτι που υποδεικνύει αρνητικές τιμές προ του 2020.
Τα... ρετιρέ της Ευρώπης
Το μόνο θετικό είναι ότι σε απόλυτες τιμές, ακόμα η Ελλάδα υπολείπεται των χωρών, με υψηλές, ονομαστικές τιμές ενοικίων, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με την έρευνα του Global Property Guide, οι τρέχουσες υψηλότερες τιμές ενοικίου για διαμερίσματα ενός υπνοδωματίου στην Ευρώπη καταγράφονται σε:
- Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο — 2.795 €
- Ζυρίχη, Ελβετία — 2.720 €
- Άμστερνταμ, Ολλανδία — 2.255 €
- Δουβλίνο, Ιρλανδία — 2.000 €
- Παρίσι, Γαλλία — 1.900 €
- Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο — 1.800 €
- Κοπεγχάγη, Δανία — 1.795 €
- Μαδρίτη, Ισπανία — 1.590 €
- Όσλο, Νορβηγία — 1.555 €
Οι τάσεις
Οι τιμές των κατοικιών στην Ολλανδία συνεχίζουν να ανεβαίνουν — αύξηση 8,57% το 2025 — αλλά ένα κύμα ιδιοκτητών που “ρίχνουν” ενοικιαζόμενα ακίνητα στην αγορά έχει επιβραδύνει προσωρινά τον ρυθμό, παρότι η υποκείμενη έλλειψη σχεδόν 400.000 κατοικιών συνεχίζει να ασκεί πίεση.
Οι τιμές των κατοικιών στη Γερμανία επέστρεψαν σε ανοδική πορεία το 2025 (+3,2% για το έτος, η πρώτη ετήσια αύξηση από το 2022), αλλά η ανάκαμψη κινείται με άδεια δεξαμενή — στηριζόμενη στην κατάρρευση του κατασκευαστικού τομέα και όχι στην ισχυρή ζήτηση, ενώ τώρα αντιμετωπίζει αυξανόμενα επιτόκια στεγαστικών δανείων αντί για πτωτικά.
Οι τιμές των κατοικιών στην Ελβετία αυξήθηκαν κατά 4,5% σε ετήσια βάση το 1ο τρίμηνο του 2026 και, σε αντίθεση με το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, η Ελβετία το πετυχαίνει με ευκολία, με επιτόκια στεγαστικών δανείων κοντά στο 1,4%, το επιτόκιο πολιτικής της SNB στο μηδέν και το εθνικό ποσοστό κενών κατοικιών να έχει μειωθεί στο 1,0% μόλις.
Η Κύπρος είναι μία από τις πιο καυτές αγορές κατοικιών σε αυτή την ανανέωση — οι τιμές αυξήθηκαν κατά 7,1% σε ετήσια βάση το 4ο τρίμηνο του 2025 και επιταχύνονται, ωθούμενες από τα ξένα κεφάλαια που εισρέουν στην ακτή, με τα διαμερίσματα στη Λεμεσό να ηγούνται με αύξηση σχεδόν 10%.
Διευρύνεται το χάσμα στέγασης στην Ευρώπη
Τα τελευταία στοιχεία που επεξεργάστηκε η Tradingpedia, αποκαλύπτουν ένα διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ των ισχυρότερων και των ασθενέστερων αγορών ενοικίασης στην Ευρώπη. Πρακτικά, σε πλουσιότερες οικονομίες όπως η Ελβετία, η Γερμανία και μέρη της Σκανδιναβίας, οι υψηλοί μισθοί συνεχίζουν να μετριάζουν τον αντίκτυπο της αύξησης των ενοικίων.
Στον αντίποδα, σε ορισμένες πόλεις του ευρωπαϊκού Νότου, οι κάτοικοι δεν μένουν σχεδόν με τίποτα, αφού πληρώσουν το ενοίκιό τους κάθε μήνα. Στη Λισαβόνα, όσοι έχουν μέσο εισόδημα σχεδόν 1.343 ευρώ πρέπει να πληρώσουν το εντυπωσιακό ποσό των 1.331 ευρώ για ένα ενοικιαζόμενο σπίτι ενός υπνοδωματίου στο κέντρο της πόλης, με αποτέλεσμα να μένουν μόλις 11,35 ευρώ, ένα ποσό που σαφώς δεν επαρκεί για την αγορά τροφίμων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης, την πληρωμή λογαριασμών, πόσο μάλλον για την εξοικονόμηση χρημάτων. Το Πόρτο, το Μιλάνο και η Μάλαγα ξεχωρίζουν επίσης μεταξύ των πιο πιεσμένων αγορών ενοικίασης στην Ευρώπη. Στο Πόρτο, οι ενοικιαστές ξοδεύουν πάνω από το 85% του μισθού τους σε ενοίκιο, ενώ το Μιλάνο και η Μάλαγα απαιτούν περίπου τα τρία τέταρτα του μηνιαίου εισοδήματός τους για κατοικίες σε κεντρική τοποθεσία. Οι ισπανικές και οι ιταλικές πόλεις κυριαρχούν στο ανώτερο άκρο της κατάταξης προσιτότητας, με τη Βαρκελώνη, τη Βαλένθια, τη Νάπολη και τη Ρώμη να απαιτούν όλες μεταξύ 60% και 70% των μέσων καθαρών μισθών για ενοίκια. Σε πολλές από αυτές τις πόλεις, η τουριστική ζήτηση, η αύξηση των βραχυπρόθεσμων μισθώσεων και η περιορισμένη προσφορά κατοικιών συνεχίζουν να ωθούν τις τιμές πέρα από αυτό που μπορούν ρεαλιστικά να υποστηρίξουν τα τοπικά εισοδήματα.
Στον αντίποδα, το Έσσεν της Γερμανίας, κατατάσσεται ως η πιο προσιτή μεγάλη αγορά ενοικίασης κατοικιών στην Ευρώπη στη λίστα μας. Οι σκανδιναβικές πόλεις συνεχίζουν, επίσης, επίσης να επιδεικνύουν σχετική σταθερότητα. Στην Κοπεγχάγη, το Άαρχους, το Όσλο και το Μπέργκεν, τα ενοίκια παραμένουν υψηλά σε απόλυτους όρους, αλλά αντισταθμίζονται από υψηλότερα κέρδη και χαμηλότερους λόγους ενοικίου προς εισόδημα σε σχέση με πολλές πόλεις της Νότιας Ευρώπης.
