Με αφορμή τις 4 συναυλίες που δίνει τον Μάιο στην Κύπρο, η σπουδαία ερμηνεύτρια έδωσε συνέντευξη στο κυπριακό περιοδικό Go. Εκεί που μίλησε για τον Νταλάρα, την πισίνα που ποτέ δεν ονειρεύτηκε και την Αριστερά που δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.
«Είμαι πάρα πολύ εναντίον όλης αυτής της συμπεριφοράς στο πρόσωπό του. Στην Ελλάδα, όμως, αυτή την περίοδο, πρέπει να είσαι πάρα πολύ προσεκτικός στο τι λες, στο πως τοποθετείσαι- έστω κι αν αυτό που λες, μπορεί να είναι αυτονόητο για όλους. Χωρίς να το έχω παρακολουθήσει, μου είπαν κάποιοι φίλοι που διάβασαν δηλώσεις του Γιώργου περί του Μνημονίου, οι οποίες- επειδή περνάμε στην Ελλάδα μια 'εμφυλιακή' κατάσταση του ποιος είναι υπέρ και ποιος κατά του Μνημονίου- εξόργισαν και βγάζουν συναισθήματα τα οποία είναι ακραία, ακόμη και από ανθρώπους που δεν το περιμένεις. Και είναι νομίζω κάτι στο οποίο πέφτει 'θύμα' ο Γιώργος. Αυτή η αντίδραση ήταν μία μεγάλη έκπληξη για όλους μας!», δηλώνει η Ελευθερία Αρβανιτάκη στον δημοσιογράφο Γιάννη Χατζηγεωργίου, στα πλαίσια της συνέντευξης της στην κυπριακή εφημερίδα 'Ο Φιλελεύθερος'.
Προσθέτοντας -σχετικά με τις προθέσεις της για τις εκλογές- πως «Εγώ είμαι ψηφοφόρος της Αριστεράς, γενικώς. Δεν το'χω κρυφό. Δεν είναι λάθος αυτό το οποίο πρεσβεύει η Αριστερά, αλλά είναι λάθος το γεγονός ότι η Αριστερά δεν ήταν στο ύψος των περιστάσεων που θα ήθελα».
Επίσης μίλησε για το πως μπήκε στο χώρο του τραγουδιού (« Εντελώς τυχαία, από μία παρέα που συναντηθήκαμε σε μία ταβέρνα, φτιάχνοντας την «Οπισθοδρομική κομπανία». Ο αδελφός μου ήταν στην Αμερική, όπου σπούδαζε αρχιτεκτονική και, περιμένοντας τα οικονομικά να βελτιωθούν, θα πήγαινα στην Ιταλία- αφού δεν είχα περάσει στην Ελλάδα, λόγω λατινικών- για να σπουδάσω αρχαιολογία»), την κρίση στην ελληνική δισκογραφία («δεν υπάρχει πια ελληνική δισκογραφία και οι δισκογραφικές εταιρείες είναι σε πλήρη αμηχανία») και τα μπουζούκια (« Εμένα με ενδιαφέρει να παίζω σε ένα χώρο όπου ο άλλος να συμμετέχει 100% και να μου εκδηλώνει την αγάπη του τραγουδώντας μαζί μου, παρά να μου πετάει λουλούδια»).
Τέλος, όσον αφορά αν έπεσε ποτέ θύμα του καταναλωτικού νεοελληνικού ονείρου, έχει να πει «Ποτέ δεν θέλησα προσωπικά την πισίνα και το πανάκριβο αυτοκίνητο ή το φόρεμα. Ήθελα, όμως, κι εγώ μία ζωή στην οποία να μπορέσω να σπουδάσω εκεί που θέλω τα παιδιά μου. Ποιος δεν επεδίωξε όλα αυτά τα χρόνια να περάσει λίγο καλύτερα; Αυτή τη στιγμή, πιστεύω ότι αυτό που πληρώνει η Ελλάδα, είναι μία μη πληροφόρηση, το ότι δεν ήμασταν γνώστες γι αυτό το οποίο μας περίμενε».