fbpx Πελόμα Μποκιού: Το συγκρότημα με το οποίο μας συστήθηκε ο Βλάσσης Μπονάτσος και έγινε γνωστό πρώτα στο εξωτερικό [σπάνιες φωτό] | ΖΩΗ | iefimerida.gr
×
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.
ΖΩΗ
ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ... ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ

Πελόμα Μποκιού: Το συγκρότημα με το οποίο μας συστήθηκε ο Βλάσσης Μπονάτσος και έγινε γνωστό πρώτα στο εξωτερικό [σπάνιες φωτό]

Ο Βλάσσης Μπονάτσος στον Ορφέα με ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ /Φωτογραφία: Γιάννης Κύρης
02|03|2019 | 21:16
Ο Βλάσσης Μπονάτσος στον Ορφέα με ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ /Φωτογραφία: Γιάννης Κύρης

Οι Πελόμα Μποκιού, υπήρξαν ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της ψυχεδελικής νεολαίας, στην Εποχή της Δικτατορίας και το συγκρότημα μέσα από το οποίο μας συστήθηκε ο Βλάσσης Μπονάτσος.

Το παράξενο όνομά τους σχηματίστηκε από τις πρώτες συλλαβές των επωνύμων των ιδρυτικών μελών (Λογοθέτης, Μαρινάκης, Μπονάτσος, Κιουρκτσόγλου) και την δεύτερη συλλαβή του Δαπέρη, που επίσης ήταν ιδρυτικό μέλος.

Ανέκδοτο πορτρέτο Βλάσση Μπονάτσου. Φωτ. Γιάννης Κύρης 1972

Έτσι έχουμε:

  • ΔαΠΕρης= ΠΕ
  • ΛΟγοθέτης=ΛΟ
  • ΜΑρινάκης=ΜΑ
  • ΜΠΟνάτσος=ΜΠΟ
  • ΚΙΟΥρκτσόγλου=ΚΙΟΥ

Η πρώτη σύνθεση των ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ. Από αριστερά, όρθιοι: Γιάννης Κιουρκτσόγλου, Νίκος Λογοθέτης, Νίκος Δαπέρης, Βλάσης Μπονάτσος. Κάτω, ο Τάκης Μαρινάκης. Φωτογραφία του Γιάννη Κύρη, στο κλαμπ Hobby, 1970.

Το σπάνιο φωτογραφικό υλικό που παρουσιάζουμε σήμερα ανήκει στο φωτογράφο του συγκροτήματος, Γιάννη Κύρη. 

Ο Γαρύφαλλος, ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία τους. Στίχοι και Μουσική γραμμένοι από τον Γ.Κιουρκτσόγλου. Στην πρώτη εκτέλεση τραγουδά, ο Νίκος Δαπέρης, όμως αργότερα ο Βλάσσης Μπονάτσος ερμήνευσε το τραγούδι σε ραπ εκδοχή με τους Goin Through.

Μπονάτσος και Going Through:

Οι ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ, σχηματίστηκαν την Άνοιξη του 1970 και εμφανίζονται το Φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς στο κλαμπ Blow Up, (που ήταν στην οδό Πελλήνης, στην Κυψέλη). Τότε, παίζουν Santana, Traffic, Rolling Stones, και κατά κόρον, τραγούδια από τον δίσκο The Live Adventures of Mike Bloomfield and Al Kooper. Το διπλό αυτό άλμπουμ, για τους ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ, ήταν κάτι σαν ιερό Ευαγγέλιο.

Τον Νοέμβριο του 1970, μετακομίζουν στο κλαμπ Hobby, στην οδό Κύπρου (Πλατεία Αμερικής). Εκείνη την περίοδο, εμφανίζουν και το τραγούδι «Γαρύφαλλε-Γαρύφαλλε», που κυκλοφορούν σε μικρό δίσκο στην ΛΥΡΑ.

Τον Νοέμβριο του 1970, υπάρχει για αυτούς, μια μικρή παρουσίαση στο περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, αλλά δεν γίνονται  γνωστοί, παρά μόνο σε μικρό κύκλο ανθρώπων. Η μεγάλη αναγνώριση, αρχίζει με περίεργο τρόπο, όταν στις 22 Ιανουαρίου 1971, το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ, δημοσιεύει επιστολή αναγνώστη...

«Τυχαία έπεσε στα χέρια μου ένα τεύχος του περιοδικού Rolling Stone και διάβασα ένα άρθρο του για την ελληνική ποπ, και τον Σαββόπουλο και τους ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ....Ποιοι είναι αυτοί; ...αν όντως υπάρχει αυτό το γκρουπ και δεν το ξέρουμε εμείς και το ξέρουν οι ξένοι καλύτερα από εμάς, είμαστε άξιοι συλλυπητηρίων...»(Ιωάννης Στασινόπουλος. Επιστολή στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ, Ιαν 1971).

Το γράμμα στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ. 1971.

Οι ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ σε συναυλία στον ΟΡΦΕΑ (Κινημ. Αθήνα) σαν support group του ιταλού τραγουδιστή Mal. Φωτ. Γιάννης Κύρης 1971

Τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ κάνουν έρευνα και εντοπίζουν τους ΠΕΛΟΜΑ στο κλαμπ Hobby της οδού Κύπρου. Το περιοδικό δημοσιεύει συνέντευξή τους, στις 5 Φεβρουαρίου του 1971. Η συνέντευξη αυτή, τους κάνει διάσημους και στο μικρό κλαμπ, πλέον σχηματίζεται το αδιαχώρητο. Τα φρικιά, είναι πολύ περήφανα που ανακαλύπτουν ένα καθαρόαιμο ελληνικό συγκρότημα ποπ, ύστερα όμως, από ...την υπόδειξη ξένων.

Το τραγούδι «Γαρύφαλλε-Γαρύφαλλε», γίνεται αμέσως τεράστια επιτυχία και είναι αυτό που σπάει την ψυχεδελική εμμονή για αγγλικό στίχο.

Οι ΠΕΛΟΜΑ, αποφασίζουν να γράψουν και άλλα τραγούδια με ελληνικό στίχο, με την προοπτική, να κυκλοφορήσουν μεγάλο δίσκο. Τότε όμως (Άνοιξη του 1971), ο Γιάννης Κιουρκτσόγλου, που είναι και ο συνθέτης των δύο πρώτων τους τραγουδιών, διαφωνεί ξαφνικά και αποχωρεί από το συγκρότημα, παρόλο που έχει συνεισφέρει ήδη στη δημιουργία τριών νέων τραγουδιών.

Οι ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ.  Από αριστερά: Τάκης «αεροβόλο» Μαρινάκης (ντραμς), Γιώργος Στεφανάκης (όργανο), Ηλίας Μαρινάκης (μπάσο), Νίκος Δαπέρης (κιθάρα), Τάκης Ανδρούτσος (κιθάρα) και Βλάσσης Μπονάτσος (τραγούδι). Φωτ Γ.Κύρης 1972

Οι ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ, συνεχίζουν χωρίς τον Κιουρκτσόγλου, αλλά και χωρίς τον Λογοθέτη, ο οποίος επίσης αποχωρεί. Με νέα σύνθεση,  εμφανίζονται στο κλαμπ Cin Cin (στην οδό Ζωοδόχου Πηγής).

Γράφουν νέα τραγούδια και κυκλοφορούν τελικά, μέσα στο 1972, τον μεγάλο τους δίσκο. Αυτός, θα είναι και ο μοναδικός δίσκος του συγκροτήματος (ένας άλλος που κυκλοφορεί πολύ αργότερα, δεν έχει σχέση, με το τότε ύφος και ήθος).

Ο δίσκος των ΠΕΛΟΜΑ, κυκλοφόρησε χωρίς τα δύο πρώτα τραγούδια (Γαρύφαλλε και Μην Κλαις),  όμως βγήκε ξανά, με την προσθήκη και των δύο αυτών τραγουδιών του Κιουρκτσόγλου.

ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ. Φωτ Γ.Κύρης 1972

Ο μεγάλος δίσκος των ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ (1972). Από αριστερά: Ηλίας Μαρινάκης, Βλάσσης Μπονάτσος, Γιώργος Στεφανάκης, Τάκης Ανδρούτσος, Νίκος Δαπέρης. Τάκης Μαρινάκης. Φωτογραφία: Γιάννης Κύρης, 1972.

Μέχρι σήμερα, συγκαταλέγεται στους βασικότερους δίσκους της ελληνικής ψυχεδέλειας. Τα περισσότερα τραγούδια, είναι γραμμένα από τον Νίκο Δαπέρη και τον Βλάση Μπονάτσο.

Το 1973, οι ΠΕΛΟΜΑ εμφανίζονται στο φιλμ «Ένα Ελεύθερο Κορίτσι». Τώρα, είναι πέντε άτομα. Από τους παλιούς υπάρχει μόνο ο Δαπέρης, ο Μπονάτσος κι ο Μαρινάκης. Δύο άγγλοι έχουν προστεθεί, οι Βικ Μάρτιν και Κρις Τσέγκινς. Αυτή θα είναι και η τελευταία τους σύνθεση. Με αυτή την σύνθεση, βγάζουν ένα ακόμη 45αρι (Οι Μάγοι/ Προγραμματισμός) κι ύστερα διαλύονται.

Και ένα βιντεοκλίπ με τον Βλάσση που κρίθηκε «απαγορευμένο».

Τα βίντεο, δείχνει τον Βλάσση όπως ήταν στα 1991, στο τραγούδι Μεσάνυχτα, από τον δίσκο «Παραλήρημα».

Βλάσσης Μπονάτσος στον Ορφέα με ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ. Φωτ Γιάννης Κύρης, 1971.

Ο καλός σκηνοθέτης Αντώνης Χατζάρας, γύρισε αυτό το βιντεοκλίπ, που προβλήθηκε μόνο μία φορά στην ΕΡΤ.

Αυτό και άλλο ένα, κόπηκαν αμέσως, αφού θεωρήθηκαν πολύ τολμηρά. Κανείς δεν τα ξαναείδε, και όταν ο Χατζάρας πέθανε (πολύ νέος σε ηλικία 47 χρόνων), όλοι πίστευαν, πως ήταν χαμένα.

Φωτογραφίες: Γιάννης Κύρης

ΣΧΟΛΙΑ