fbpx Le Figaro: Η μεγάλη μεταμόρφωση του Τσίπρα -Τώρα κάνει τα πάντα για να ευχαριστήσει τους Ευρωπαίους | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | iefimerida.gr
×
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ

Le Figaro: Η μεγάλη μεταμόρφωση του Τσίπρα -Τώρα κάνει τα πάντα για να ευχαριστήσει τους Ευρωπαίους

Ο Αλέξης Τσίπρας/ Φωτογραφία: EUROKINISSI- ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
04|02|2019 | 16:42
Ο Αλέξης Τσίπρας/ Φωτογραφία: EUROKINISSI- ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Στη «μεγάλη μεταμόρφωση», όπως την περιγράφει, του Αλέξη Τσίπρα, εστιάζει η Le Figaro, σε εκτενές δημοσίευμα.

Η γαλλική εφημερίδα χαρακτηρίζει ως «τη μεγαλύτερη κωλοτούμπα» του πρωθυπουργού τη δική του μετατροπή από λαϊκιστή ρήτορα της ακροαριστεράς, σε ρεαλιστή πολιτικό, κάνοντας μια αναδρομή στην πορεία του κ. Τσίπρα.

«Τέσσερα χρόνια μετά την εκλογή του, ο πρώην αριστερός έχει γίνει ένας επιδέξιος πολιτικός που κατάφερε να βγάλει τη χώρα του από την ύφεση, με κόστος, μερικά θεαματικά πισωγυρίσματα και εγκαταλείποντας τις αρχές του όταν δεν του χρησιμεύουν πλέον», αναφέρει η Le Figaro.

Κάνοντας αναφορά στη Συμφωνία των Πρεσπών και την κύρωσή της από την ελληνική Βουλή, η γαλλική εφημερίδα κάνει λόγο για διπλωματική και πολιτική νίκη του κ. Τσίπρα, όπως και για «προσωπική επιτυχία, ενώ απειλείται να χάσει τις επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές. Μια επιτυχία που τον εκφράζει: αυτή ενός ταχυδακτυλουργού, σαγηνευτικού και λίγο πονηρού που καταφέρνει πάντα να σταθεί στα πόδια του. Οι Έλληνες τον αποκαλούσαν βασιλιά της κωλοτούμπας. Η μεγαλύτερη κωλοτούμπα του Αλέξη Τσίπρα ήταν η δική του μετατροπή από λαϊκιστή ρήτορα της ακροαριστεράς σε έναν ρεαλιστή πολιτικό άνδρα».

Η γαλλική εφημερίδα χαρακτηρίζει την εκλογή του κ. Τσίπρα ως μια χειρονομία πρόκλησης, της υπό πλήρη πτώχευση, Ελλάδας προς τους Ευρωπαίους δανειστές της, πρώτα από όλα την Ανγκελα Μέρκελ. «Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει γίνει ένας σεβαστός συνομιλητής, συνηθισμένος στις διεθνείς συνόδους κορυφής και δεκτός με σεβασμό στις ξένες πρωτεύουσες».

«Η πρόσφατη επιτυχία του στο θέμα της ΠΓΔΜ, τον καθιέρωσε τώρα ως επιδέξιο διαπραγματευτή. Αυτό το πορτρέτο είναι σχεδόν το ακριβώς αντίθετο του χαρακτήρα που ενσάρκωνε κατά το ντεμπούτο του στην πολιτική», συνεχίζει η Le Figaro, που στη συνέχεια κάνει μια σύντομη αναφορά στα πρώτα βήματα του κ. Τσίπρα στην πολιτική και την ένταξή του στον Συνασπισμό.

«Ο ηγέτης του, Αλέκος Αλαβάνος, είναι ένας παλιομοδίτης ορθόδοξος μαρξιστής, που παίρνει υπό την προστασία του αυτόν τον πολλά υποσχόμενο νεαρό. Όπως σε κάθε καλή ελληνική τραγωδία, ο ελπιδοφόρος νέος άνθρωπος δεν αργεί να προδώσει το μέντορά του», επισημαίνει η γαλλική εφημερίδα. «Ο Συνασπισμός απορροφάται σε ένα νέο σχηματισμό, το ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου ο Τσίπρας γίνεται αρχηγός το 2008. Είναι 33 ετών και του αρέσει να αψηφά τις συμβάσεις, τουλάχιστον φαινομενικά. Ποτέ δεν φοράει γραβάτα, έχει πορτρέτα του Φιντέλ Κάστρο και Τσε Γκεβάρα στο γραφείο του και αρνείται να παντρευτεί με θρησκευτικό γάμο. Ονομάζει τον πρώτο του γιο Ορφέα-Ερνέστο προς τιμήν του Αργεντινού επαναστάτη».

«Η καριέρα του Τσίπρα ξεκινά καθώς η Ελλάδα βυθίζεται», επισημαίνει η γαλλική εφημερίδα που κάνει αναφορά στη γνωριμία του με τον Γιάννη Βαρουφάκη και τα χρόνια του στην αντιπολίτευση.

«Καθώς οι κυβερνήσεις πέφτουν η μια μετά την άλλη, προσπαθώντας να εφαρμόσουν τα μέτρα λιτότητας, ο Τσίπρας σταδιακά επιβάλλεται ως η τελευταία λύση. Η υπόλοιπη ελληνική πολιτική τάξη υποτιμάται», επισημαίνει το δημοσίευμα που συνεχίζει κάνοντας αναφορά στην άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

«Στην Αθήνα, τα πλήθη τραγουδούν το Bella Ciao, χαιρετίζοντας τον νέο πρωθυπουργό, ο οποίος θα πει επιτέλους όχι στην ΕΚΤ, θα αποσύρει τα ευρωπαϊκά μνημόνια και θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ. Ο Βαρουφάκης, ως υπουργός Οικονομικών πλέον, επιλέγει την αντιπαράθεση. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιτίθεται στις μεταρρυθμίσεις, αλλά απαιτεί να αντιμετωπίζεται η ελληνική κυβέρνηση ως τέτοια και όχι ως επαναστατημένος μαθητής σε τιμωρία».

Η Le Figaro καταγράφει τις εξελίξεις το καλοκαίρι του 2015 και το δημοψήφισμα. «Μία νίκη για τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος όμως κάνει την πιο απίθανη κωλοτούμπα αμέσως μετά, πισωγυρίζοντας και συνεχίζοντας τις διαπραγματεύσεις, αποδεχόμενος τελικά, υπό γενική έκπληξη το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης, που επιβάλει μία αυστηρή λιτότητα στην ελληνική οικονομία. Με μία αναστροφή, που μόνο αυτός κατέχει το μυστικό, ο πρωθυπουργός εξηγεί ότι είναι εναντίον του πνεύματος του κειμένου, αλλά το υποστηρίζει για να αποφύγει να εγκαταλείψει η Ελλάδα την ευρωζώνη».

Ο Αλέξης Τσίπρας μεταμορφώθηκε, ο πρώην αριστερός έκανε τη φιλελεύθερη στροφή του. Κάνει τώρα τα πάντα για να ευχαριστήσει τους Ευρωπαίους. Ο νέος Τσίπρας εξέπληξε όλους τους αντιπάλους του. Η ελληνική αριστερά αμφισβητεί την πολιτική της αυστηρότητας και η πιο ριζοσπαστική πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει προδοσία, αλλά η παρουσία της στην κυβέρνηση της αφαιρεί μεγάλο μέρος της αξιοπιστία της. Η δεξιά από τη πλευρά της φαίνεται να στερείται από το φιλελεύθερο οικονομικό πρόγραμμα της. Πάνω από όλα, ο ΣΥΡΙΖΑ καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο το πολιτικό πεδίο. Οι αντίπαλοί του κατακρίνουν τον πρωθυπουργό, για την απόλυτη έλλειψη αρχών, τον τρόπο να υπόσχεται σε όλους, να μη λέει ποτέ όχι σε κανέναν και να μην κρατάει ποτέ το λόγο του, αναφέρει ακόμη η γαλλική εφημερίδα.

«Ο Τσίπρας αποφεύγει προσεκτικά τα εμπόδια. Όταν θέλει να κολακεύσει το προοδευτικό τμήμα του εκλογικού του σώματος λαμβάνοντας μέτρα, όπως ο διαχωρισμός της εκκλησίας από το κράτος, αντιδρά ο ορθόδοξος κλήρος και η μεταρρύθμιση αναβάλλεται. Χλευάζεται για τις αστικές του συνήθειες. Τα ταμπλόιντ σαρκάζουν την υποτιθέμενη σχέση του με μια νεαρή εκλεγμένη του ΣΥΡΙΖΑ, την οποία προωθεί στην κορυφή της λίστας στη Θεσσαλονίκη.
Το εξισορροπιστικό του θέαμα καταλήγει να κουράσει την κοινή γνώμη. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι δύσκολα θα επανεκλεγεί. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει ωστόσο ακόμα νικηθεί. Χωρίς αντιπάλους του διαμετρήματός του, προικισμένος με μια τρομερή πολιτική διαίσθηση, μπορεί να καυχηθεί ότι ήταν ο μόνος αρχηγός της κυβέρνησης που παρέμεινε μία ολόκληρη κυβερνητική θητεία από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα το 1974», γράφει ακόμη η Le Figaro.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΣΧΟΛΙΑ