Σημίτης κατά Παπανδρέου: Οταν είσαι απροετοίμαστος και λες σαχλαμάρες τότε έρχεται το ΔΝΤ | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | iefimerida.gr

Σημίτης κατά Παπανδρέου: Οταν είσαι απροετοίμαστος και λες σαχλαμάρες τότε έρχεται το ΔΝΤ

Φωτογραφία αρχείου: ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ//EUROKINISSI
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR

«Βόμβες» κατά του Γιώργου Παπανδρέου έριξε ο Κώστας Σημίτης δηλώνοντας ότι η υπαγωγή της Ελλάδας στο Μνημόνιο «δεν ήταν μονόδρομος».

Σε συνέντευξή του στο Capital και στον Χρήστο Χωμενίδη, ο πρώην Πρωθυπουργός επισημαίνει μεν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έκρουσε έγκαιρα το καμπανάκι κινδύνου για την Ελλάδα το 2009, ωστόσο επισημαίνει ότι και η μετέπειτα ελληνική κυβέρνηση, του Γ. Παπανδρέου, ήταν απροετοίμαστη.

«Πιστεύω ότι μία σοβαρή πολιτική ηγεσία θα μπορούσε να δείξει έναν άλλο δρόμο, δηλαδή να κάνει μία καλύτερη συμφωνία» τονίζει και προσθέτει εκκωφαντικά:

«Όλη η Ελλάδα έχει ξεχάσει ότι στο πρώτο μνημόνιο, δεν αναφέρονταν οι ιδιωτικοποιήσεις και ότι η ίδια η Ελλάδα πρότεινε να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις. Η Ελλάδα, μάλιστα, τότε στις συζητήσεις, είχε διαβεβαιώσει ότι διαθέτει ρευστοποιήσιμη περιουσία 50 δισεκατομμυρίων, η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί. Ο αριθμός ήταν τελείως φανταστικός. Δεν ανταποκρινόταν σε καμιά πραγματικότητα. Όταν είσαι στον βαθμό αυτό ανέτοιμος και λες τέτοιες σαχλαμάρες, το μνημόνιο έρχεται ως φυσικό αποτέλεσμα».

Ο πρώην πρωθυπουργός μιλά για όλα: Από τις ευθύνες της διακυβέρνησης Καραμανλή μέχρι τους διορισμούς της «λεγόμενης αριστερής» κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Και από τον «άσχετο Βαρουφάκη» μέχρι τον... Σώρα, την Παιδεία, την ανεργία, το Κυπριακό και τον Τραμπ.

Σημεία από την συνέντευξη του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στο capital.gr

Το πρώτο μνημόνιο δεν ήταν μονόδρομος

Η Ε.Ε. δεν έκρουσε τον κώδωνα στην Ελλάδα! Η Ένωση και ο επίτροπος Αλμούνια, όπως και ο πρόεδρος Μπαρόζο, υπέδειξαν στην Ελλάδα, το 2007, ότι δεν πάει καλά. Όμως το 2008 και το 2009 δέχτηκαν να μην στείλει η Ελλάδα τα στοιχεία, τα οποία έδειχναν τον εκτροχιασμό της και να μην ληφθούν μέτρα. Διότι δεν ήθελαν να δημιουργήσουν μια αρνητική εντύπωση για τη συντηρητική κυβέρνηση της Ελλάδος, την οποία ο κ. Μπαρόζο - συντηρητικός και αυτός - υποστήριζε. Δηλαδή, η Ε.Ε. έχει και αυτή μεγάλη ευθύνη για αυτό που συνέβη.

Πιστεύω ότι το πρώτο μνημόνιο, υπό την εξαιρετικά αυστηρή μορφή που είχε, δεν ήταν μονόδρομος.

Οταν είσαι ανέτοιμος και λες σαχλαμάρες έρχεται μνημόνιο

Εκείνο το οποίο έπρεπε να κάνει η ελληνική κυβέρνηση και δεν έκανε τότε, ήταν ένας έγκαιρος σοβαρός σχεδιασμός για το πώς θα αντιμετωπίσει την κατάσταση. Να τον καταρτίσει και να τον συζητήσει τόσο με την Ε.Ε., όσο και με το ΔΝΤ. Δεν έγινε κανένας σχεδιασμός. Επαναλαμβάνω όμως ότι και το μνημόνιο αποτελούσε μία σειρά αποφάσεων που πήρε η Ε.Ε., χωρίς να είναι έτοιμη.

Να φέρω ένα παράδειγμα. Μίλησα πριν για τις ιδιωτικοποιήσεις. Όλη η Ελλάδα ξέρει ότι η Ε.Ε. ζήτησε ιδιωτικοποιήσεις. Όλη η Ελλάδα έχει ξεχάσει ότι στο πρώτο μνημόνιο, δεν αναφέρονταν οι ιδιωτικοποιήσεις και ότι η ίδια η Ελλάδα πρότεινε να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις. Η Ελλάδα, μάλιστα, τότε στις συζητήσεις, είχε διαβεβαιώσει ότι διαθέτει ρευστοποιήσιμη περιουσία 50 δισεκατομμυρίων, η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί. Ο αριθμός ήταν τελείως φανταστικός. Δεν ανταποκρινόταν σε καμιά πραγματικότητα. Όταν είσαι στον βαθμό αυτό ανέτοιμος και λες τέτοιες σαχλαμάρες, το μνημόνιο έρχεται ως φυσικό αποτέλεσμα.. Πιστεύω ότι μία σοβαρή πολιτική ηγεσία θα μπορούσε να δείξει έναν άλλο δρόμο, δηλαδή να κάνει μία καλύτερη συμφωνία.

Πιστεύω ότι μία σοβαρή πολιτική ηγεσία θα μπορούσε να δείξει έναν άλλο δρόμο, δηλαδή να κάνει μία καλύτερη συμφωνία.

Αλλά η Ελλάδα χρειαζόταν οπωσδήποτε βοήθεια. Επίσης η Ελλάδα χρειαζόταν οπωσδήποτε να περιορίσει τα χρέη της, τα ελλείμματά της.

Καταστροφή η έξοδος από την ευρωζώνη

Η Ελλάδα έχει κάθε συμφέρον να παραμείνει στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Τυχόν αποχώρησή της είτε από την Ένωση είτε από την Οικονομική και Νομισματική Ένωση θα είναι καταστροφική. Θα πρέπει να την αποφύγει με κάθε τρόπο.

Μερικοί πιστεύουν ότι αν υπήρχε ακόμα η δραχμή, εμείς θα μπορούσαμε να κανονίζουμε τα του οίκου μας. Αυτό είναι μια μεγάλη αυταπάτη. Και αν ακόμα υπήρχε η δραχμή, οι κανόνες που θα εφαρμόζονταν σε σχέση με τις διεθνείς συναλλαγές στην Ελλάδα δεν θα προέρχονταν αποκλειστικά από την ελληνική κυβέρνηση, από την Τράπεζα της Ελλάδος, αλλά θα προέκυπταν από τις διεθνείς συμφωνίες, από τις ρυθμίσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Διεθνούς Τράπεζας.

Στη νέα αυτή κατάσταση, η επιστροφή στο παρελθόν δεν είναι δυνατή. Πρέπει να βρούμε νέους κανόνες δράσης, νέους κανόνες αντιμετώπισης των αρνητικών συνεπειών, νέους κανόνες οι οποίοι θα κατοχυρώνουν την ειρήνη, τη συνεργασία και βεβαίως τη δικαιοσύνη, την ισότητα και την ανάπτυξη.

Οι πολιτικοί μας σήμερα δεν πρέπει να βλέπουν παντού εχθρούς

Οι σημερινοί μας πολιτικοί θα πρέπει να είναι ρεαλιστές και αποτελεσματικοί. Να μην φαντασιώνονται ότι μπορούν να λύσουν τα προβλήματα από τη μια μέρα στην άλλη, ότι αρκεί να πατήσουν πόδι για να επιβάλουν τη δική τους άποψη. Να μην βλέπουν παντού εχθρούς στην Ένωση και να θεωρούν ότι όλοι τους πολεμούν, ότι δεν αναγνωρίζουν τα δίκαιά μας.

Αυτήν τη στιγμή, όπως ξέρουμε όλοι, δεν έχει προχωρήσει το κλείσιμο μιας εκκρεμούς αξιολόγησης, διότι φαίνεται ότι δεν υπάρχει συνεννόηση. Οι θέσεις των ευρωπαϊκών χωρών απέναντι στην Ελλάδα δεν βρίσκουν τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδος. Και η γνώμη της Ελλάδος είναι ασαφής. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο τρόπος αυτός συνεννόησης, ένας τρόπος συνεννόησης μέσα από μια συνεχή αντιπαράθεση, δεν είναι σωστός. Η ανατροπή της σημερινής κατάστασης έχει ως κύρια προϋπόθεση την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην πορεία της οικονομίας και της χώρας.

Οι σημερινές συνθήκες λειτουργίας του κράτους δεν δημιουργούν εμπιστοσύνη. Όταν ισχύουν τα capital controls, όταν επικρατεί η εντύπωση ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί αιφνιδιαστικά κούρεμα καταθέσεων, όταν μετά τις αλλεπάλληλες μεταστροφές της κυβερνητικής πολιτικής, παραμένει ζωντανός στον κόσμο ο φόβος της επιστροφής στη δραχμή, τότε βέβαια οι πολίτες προτιμούν να μην καταθέτουν τα χρήματά τους στις τράπεζες, περιορίζοντας έτσι τη ρευστότητα και την ανάπτυξη. Ο όρος για την επάνοδο της εμπιστοσύνης είναι η προβλεψιμότητα και η κανονικότητα. Είναι μία κυβερνητική πολιτική που έχει σαφήνεια, κατανοητές κατευθύνσεις και ενημερώνει ειλικρινά.

Προπαγάνδα η συζήτηση για το χρέος

Θέλω, να αναφέρω το θέμα του χρέους. Έχουμε ακούσει κατά κόρον από την κυβέρνηση ότι θέτει το θέμα του χρέους, ότι συζητάει τα βραχυπρόθεσμα μέτρα, τα μεσοπρόθεσμα μέτρα, τα μακροπρόθεσμα μέτρα, ότι ζητάει ρυθμίσεις, τις οποίες οι Ευρωπαίοι δεν αποδέχονται και γενικά ότι το ενδιαφέρον της στρέφεται σχεδόν αποκλειστικά στο θέμα του χρέους.

Θέλουν να μας πείσουν ότι πράγματι δίνεται μία μάχη για χρέος. Το θέμα του χρέους, όμως, έχει ρυθμιστεί εδώ και αρκετό καιρό με έναν τέτοιο τρόπο, ώστε είναι σαφής η πορεία μας. Πρώτα θα παρθούν -και πάρθηκαν ήδη- ορισμένα μέτρα, τα οποία, για παράδειγμα, αφορούν την ενοποίηση των επιτοκίων. Δεύτερον, θα ακολουθήσει το 2017 και 2018 ένα δεύτερο κύμα μέτρων. Και τότε, μετά το 2018 θα γίνει απ’ αρχής η κρίσιμη συζήτηση για το αν και πως θα πραγματοποιηθεί η ρύθμιση του χρέους. Προς τι όλη αυτή η ανάδειξη του θέματος, όταν είναι καθορισμένη η πορεία; Απλώς για εντυπώσεις. Προπαγάνδα, εντυπώσεις… Ότι εμείς παλεύουμε για το χρέος, το οποίο είναι το πρώτο και κύριο θέμα. Ενώ στην πραγματικότητα έχει συμφωνηθεί μία πορεία και αυτό δεν αναφέρεται.

Για ιδιωτικοποιήσεις

Πρέπει να στραφούμε σε άλλα θέματα τα οποία είναι σημαντικά τώρα για την εξέλιξη της ελληνικής κρίσης.

Π.χ. το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Καλώς ή κακώς η σημερινή κυβέρνηση ήταν αντίθετη με τις ιδιωτικοποιήσεις. Έπειτα δέχτηκε τις ιδιωτικοποιήσεις. Όμως οι ιδιωτικοποιήσεις δεν προχωρούσαν. Το αποτέλεσμα: η δημόσια περιουσία να περάσει σε ένα Υπερταμείο, το οποίο βρίσκεται υπό τη διεύθυνση των δανειστών και θα διαχειρίζεται την ελληνική δημόσια περιουσία για 99 χρόνια! Είναι αστείο και τραγικό συνάμα ότι μέσα από όλη αυτή τη διαμάχη αν πρέπει ή όχι να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις, προέκυψε μία λύση εξαιρετικά αρνητική, η χειρότερη δυνατή ίσως.

Λοιπόν, χρειάζεται σοβαρότητα, χρειάζεται να συγκεντρωνόμαστε σε συγκεκριμένα θέματα και χρειάζεται προπαντός σχέδιο και προοπτική και από μέρους μας, για να μπορούμε να κάνουμε μία σωστή συζήτηση. Το να στέλνει ένα γράμμα, ο υπουργός όπως συνέβη αυτές τις μέρες, το οποίο παραπέμπει σε μελλοντικές προφορικές παρεμβάσεις ίσως δικαιολογείται γιατί διευκολύνει μία συζήτηση, αλλά πρέπει να υπάρχουν απόψεις στέρεες, λογικές, ώστε να μπορούν να βγουν από τη συζήτηση και στέρεα και λογικά συμπεράσματα.

Τα πιο δύσκολα προβλήματα της χώρας

Όλα τα προβλήματα είναι δυσεπίλυτα και όλα τα προβλήματα αλληλοσυνδέονται. Δεν μπορείς να λύσεις ένα, χωρίς να λύσεις και πολλά άλλα.

Το πιο δυσεπίλυτο πρόβλημα είναι, αυτήν τη στιγμή, το οικονομικό πρόβλημα. Η λύση όμως του οικονομικού προβλήματος χρειάζεται και μία σωστή αντιμετώπιση σε άλλα ζητήματα. Το Ασφαλιστικό, το οποίο υποτίθεται ότι λύσαμε, αλλά -όπως ισχυρίζονται οι Ευρωπαίοι με επιχειρήματα που στέκουν- δεν το λύσαμε σωστά. Το Φορολογικό. Ποιος θα κάνει επενδύσεις στην Ελλάδα, με αυτό το φορολογικό σύστημα που υπάρχει; Κανείς απολύτως.

Λοιπόν, η λύση του γενικότερου προβλήματος της οικονομικής ομαλότητας και η επάνοδος σε μια θετική, αναπτυξιακή πορεία, προϋποθέτει και τη λύση επιμέρους προβλημάτων.

Ανέφερα δύο παραδείγματα, μπορώ να προσθέσω και άλλα π.χ. το πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης. Εάν κοιτάξετε την πορεία των χρηματοδοτήσεων της Ε.Ε. προς την Ελλάδα, θα διαπιστώσετε ότι η Ελλάδα δεν άντλησε όλα τα χρήματα, τα οποία της χορήγησε η Ε.Ε. Μάλιστα μία δόση, που δόθηκε στην Ελλάδα στο πλαίσιο του δανεισμού ήταν αποκλειστικά και μόνο χρήματα τα οποία είχαν προηγουμένως δοθεί στην Ελλάδα και είχαν επιστραφεί από την Ελλάδα στην Ένωση, γιατί δεν μπόρεσε να τα απορροφήσει.

Η λεγόμενη αριστερή κυβέρνηση που διορίζει

Η μία πλευρά [σ.σ. της υστέρησης] είναι το πελατειακό σύστημα, ο σταυρός στις εκλογές, ο οποίος εξυπηρετεί το πελατειακό σύστημα, η άποψη η οποία κυριαρχεί ακόμη και σήμερα, μία λεγόμενη αριστερά κυβέρνηση, ότι πρέπει να διορίσουμε τους δικούς μας. Η λέξη "αξιολόγηση" στην ελληνική δημόσια υπαλληλική ζωή είναι μια καταραμένη λέξη. Κι όποτε ακόμα γίνεται, γίνεται με έναν τρόπο εντελώς τυπικό. Θέλω να υπενθυμίσω ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν επανειλημμένως απεργήσει διότι δεν θέλουν να γίνονται αξιολογήσεις των εκπαιδευτικών, όπως συμβαίνουν σε όλη την Ευρώπη. Αυτή είναι η μια πλευρά της υστέρησης.

Τα συνδικάτα και οι απεργίες

Η άλλη πλευρά της υστέρησης είναι ότι οι κοινωνικές αλλαγές δεν έχουν προχωρήσει στον ίδιο βαθμό με την Ευρώπη. Εάν συγκρίνετε τα γερμανικά συνδικάτα με τα ελληνικά συνδικάτα, θα διαπιστώσετε ότι τα γερμανικά συνδικάτα έχουν μια ολοκληρωμένη άποψη για την οικονομική πολιτική και βέβαια για την πολιτική εργασίας και συνεργάζονται με τις κυβερνήσεις για την προώθηση αυτών των απόψεων. Τα ελληνικά συνδικάτα είναι συνεχώς σε μια διαμάχη με τις κυβερνήσεις. Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα στην Ευρώπη σε γενικές απεργίες. Γενική απεργία στη Γερμανία, αν θυμάμαι καλά, έχει να γίνει δεκάδες χρόνια. Δεν γίνεται σχεδόν ποτέ. Είναι επανάσταση. Το ίδιο ισχύει και για τη Γαλλία, το ίδιο ισχύει και για τη Μ. Βρετανία. Εδώ κάθε τρεις και μια υπάρχει μια γενική απεργία.

Για τον Σώρρα

Οι ηγεσίες κατά κανόνα, δεν δρουν αποτελεσματικά και σωστά. Αναφέρατε το παράδειγμα του Σώρρα. Ο Σώρρας υπάρχει εδώ και πολύ καιρό και ενώ ήδη από την πρώτη μέρα θα έπρεπε να έχει κινηθεί η δικαιοσύνη εναντίον του, δεν κινήθηκε. Διαπράττει συστηματικά απάτη και παρά ταύτα η δίωξή του ανατέθηκε σε διάφορες διαδικασίες, οι οποίες διαρκούν μήνες ίσως -αν δεν με απατάει η μνήμη μου- και χρόνια.

Ας αναφέρω ένα άλλο παράδειγμα: Τις αγροτικές αποζημιώσεις. Αγροτικές αποζημιώσεις δόθηκαν από το ελληνικό κράτος χωρίς να πρέπει. Η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να επιστρέψει ένα ποσό 400 εκ. ευρώ περίπου. Ζήτησε το ελληνικό κράτος τις αποζημιώσεις από τους αγρότες που τις έλαβαν παράνομα; Όχι βέβαια. Τι μαθαίνουν οι αγρότες με αυτό το παράδειγμα; Μαθαίνουν πως ό,τι παράνομο μπορούμε να το διεκδικήσουμε. Δεν πάει έτσι.

Για το πολιτικό κόστος

Όχι όλες οι ηγεσίες. Αλλά υπάρχουν ηγεσίες οι οποίες σε ιδιαίτερες περιπτώσεις είναι παραπλανητικές ως προς το πολιτικό κόστος. Δεν λένε την αλήθεια. Η ΝΔ ισχυριζόταν το 2004; "Ό,τι δεν σας έδωσε το ΠΑΣΟΚ θα σας το δώσουμε εμείς". Και έδωσε πράγματι ό,τι δεν έδωσε το ΠΑΣΟΚ. Είναι αυτή σωστή πολιτική στάση; Όταν έγιναν οι πυρκαγιές στην Ηλεία και υποσχέθηκε στους πυρόπληκτους να τους δώσει αποζημίωση 3.000 ευρώ κατέβηκαν -με παραγγελία προφανώς του μηχανισμού της ΝΔ- όλοι οι τσιγγάνοι από τη Β. Ελλάδα στην Ηλεία και πήραν αποζημιώσεις. Επενέβη κανείς; Τιμώρησε κανείς την παροχή αυτών των αποζημιώσεων; Όχι βέβαια.

Για την Παιδεία

Η ελληνική κοινωνία μεταφέρει την αίσθηση μιας άναρχης κατάστασης όπου ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, όπου οι κανόνες ισχύουν μόνο μερικά, ότι μπορείς να σπουδάζεις χρόνια, ότι εκείνο που έχει σημασία είναι το φροντιστήριο και όχι η συζήτηση στο πανεπιστήμιο...

Θέλω να επισημάνω ότι όταν ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία κάλεσε τον κ. Αντώνη Λιάκο να κάνει προτάσεις για την παιδεία, μετά από λίγο βρήκε τις προτάσεις του κ. Αντώνη Λιάκου λίγο δύσκολες ή ενοχλητικές, κάλεσε τον κ. Γαβρόγλου, ο οποίος έγινε μετά υπουργός Παιδείας, να κάνει νέες προτάσεις για την παιδεία και μετά επειδή ίσως οι προτάσεις αυτές του κ. Γαβρόγλου δεν ικανοποίησαν ζήτησε και από τα συνδικάτα να κάνουν τις δικές τους προτάσεις. Γίνεται αναμόρφωση της παιδείας με αυτόν τον τρόπο; Τρεις, τέσσερις, πέντε, να κάνουν δικές τους προτάσεις και να γίνεται ένα ανακάτεμα για να υπάρξουν ισορροπίες;

Γι’ αυτό θα έλεγα καλό είναι να μπορεί να σπουδάσει κανείς στο εξωτερικό, επαναλαμβάνω όχι γιατί η ποιότητα των διδασκόταν εδώ είναι κακή αλλά γιατί το όλο σύστημα λειτουργίας της ανώτατης παιδείας δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας. Πρέπει όμως ταυτόχρονα να τονίσω, για να μην δημιουργήσω εσφαλμένες εντυπώσεις, ότι στο σημερινό διεθνοποιημένο πανεπιστημιακό περιβάλλον υπάρχουν και στα πανεπιστήμια μας τομείς που προσφέρουν υψηλής ποιότητας γνώση και πραγματοποιούν σημαντική έρευνα.

Τι θα έλεγα σε ένα νέο άνεργο

Θα πω στο νέο που μου λέει ότι δεν μπορώ να λύσω το πρόβλημά μου, ότι το πρόβλημά του δεν μπορεί να λυθεί ατομικά όταν αυτοί οι οποίοι ασκούν εξουσία δεν θέλουν να ακολουθήσουν μια βατή πορεία προς μια σταθερή οικονομία, η οποία γεννάει εμπιστοσύνη για να γίνουν επενδύσεις. Η λύση είναι επενδύσεις, επενδύσεις, επενδύσεις. Και αυτό προϋποθέτει ότι θα υπάρχει ασφάλεια και εμπιστοσύνη. Πρέπει να ξέρει ότι στην Ελλάδα τώρα δεν υπάρχει εμπιστοσύνη. Οι δουλειές δεν έρχονται από τον ουρανό. Οι δουλειές δεν έρχονται από την κυβέρνηση. Οι δουλειές δεν έρχονται από το κόμμα. Δουλειές θα προκύψουν όταν λειτουργήσουν το κράτος και η οικονομία με κανόνες που εφαρμόζουν οι χώρες που πετυχαίνουν την ανάπτυξη.

Αξιοι και ανάξιοι ηγέτες

Υπάρχουν άλλοτε άξιοι ηγέτες και άλλοτε ανάξιοι ηγέτες. Ανάξιοι ηγέτες ήταν παραδείγματος χάριν οι ηγέτες της χούντας. Ανάξιοι ηγέτες ήταν εκείνοι που το ’36 έκαναν τη δικτατορία στην Ελλάδα. Άξιοι ηγέτες ήταν εκείνοι που από το 1974 και μετά πέτυχαν τη μεταπολίτευση. Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι υπάρχει έλλειμμα ηγεσίας. Κάθε χώρα έχει την ηγεσία την οποίαν διαμορφώνουν οι κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν. Αν η κυρίαρχη επιδίωξη της πολιτικής είναι η κατάληψη θέσεων ή η εξυπηρέτηση των κομματικών φίλων, ο έλεγχος της εξουσίας για προσωπικά και κομματικά οφέλη, η προσωπική ανάδειξη και η υποστήριξη θέσεων ανάλογα με το τι ωφελεί το κόμμα, δεν θα προκύψει στην Ελλάδα μια σωστή ηγεσία.

Ποια ηγεσία, ας πούμε, προετοιμάζει η σημερινή κυβέρνηση όταν το κύριο μέλημά της είναι πως θα καταφέρει να ελέγξει την εξουσία διορίζοντας και χρησιμοποιώντας αποκλειστικά σχεδόν πρόσωπα τα οποία την συμπαθούν ή ανήκουν σε αυτήν χωρίς να έχουν καμιά σχετική γνώση.

Ο άσχετος Βαρουφάκης

Θυμάστε τον πρώην υπουργό οικονομικών της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ του 2015; Έναν άνθρωπο επί της ουσίας άσχετο, ακατάλληλο, ο οποίος όταν εκπροσώπησε τα συμφέροντα της χώρας έστρεψε όλους τους υπουργούς οικονομικών της Ευρωζώνης εναντίον του και εναντίον της Ελλάδας;

Το 2012, ο τότε πρωθυπουργός, ο κ. Παπαδήμος, αναγκάστηκε να συμμετάσχει στο Eurogroup, δηλαδή στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών της Ε.Ε.. Δεν είχε πάει ποτέ άλλος πρωθυπουργός χώρας της Ευρωζώνης στο Eurogroup, διότι οι Υπουργοί Οικονομικών μπορούσαν να συνεννοούνται. Εκτίμησαν όμως τότε οι εταίροι μας ότι οι Έλληνες δεν είχαν κοινές κατευθύνσεις και θα έπρεπε συνεπώς να βρίσκεται και ο πρωθυπουργός εκεί, ως εκπρόσωπος κάποιας κοινής -τέλος πάντων- συνισταμένης...

Απαραίτητη η λύση στο Κυπριακό

Πιστεύω ότι στα θέματα της Κύπρου τον πρώτο και πιο σημαντικό ρόλο έχουν οι άμεσα εμπλεκόμενοι. Η Τουρκία, η Ελλάδα και η Κύπρος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ, αλλά κυρίως η Ένωση, δεν επιθυμούν τριβές και αντιπαραθέσεις που θα δημιουργήσουν πρόσθετα προβλήματα στα όσα ήδη αντιμετωπίζουν, όπως είναι το μεταναστευτικό, η αβέβαιη κατάσταση στη Μ. Ανατολή και η ισλαμική τρομοκρατία. Για αυτό και θα προσπαθήσουν να επέμβουν για να αποφευχθούν αντιπαραθέσεις, να βρεθούν λύσεις. Θα ευνοήσουν κάθε προσπάθεια συνεννόησης.

Καθοριστική αρχή για την Ελλάδα, θέλω να τονίσω, πρέπει να είναι η αρχή που διατυπώθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το Δεκέμβριο του 1999, στο Ελσίνκι. Το Ελσίνκι επέτρεψε στην Κύπρο να ενταχθεί στην Ένωση -γιατί χωρίς την απόφαση αυτή η Κύπρος δεν θα εντασσόταν στην Ένωση- και πέρα από αυτό διευκρίνισε τον τρόπο επίλυσης των διαφορών σε θέματα που αφορούν την υφαλοκρηπίδα, την αιγιαλίτιδα ζώνη και τις δήθεν γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο.

Σύμφωνα με το Ελσίνκι, κάθε εκκρεμής συνοριακή διαφορά υποψήφιας χώρας -όπως είναι η Τουρκία με τη χώρα μας ή με άλλη χώρα της Ένωσης πρέπει να λύνεται με διαπραγματεύσεις. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατό μια διαπραγμάτευση να οδηγηθεί σε αίσιο τέλος θα λύνεται με απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης θα πρέπει να προσφεύγει το υποψήφιο για τη συμμετοχή στην Ένωση κράτος, δηλαδή στην προκείμενη περίπτωση η Τουρκία.

Η λύση του Κυπριακού είναι επιβεβλημένη. Για τους ίδιους του Κυπρίους ώστε να εξασφαλίσουν μια νέα εποχή σταθερότητας, για όλη την περιοχή και τις γειτονικές χώρες ώστε να υπάρξει μια δημιουργική συνεργασία.

Τι θα αλλάξει στις ΗΠΑ με τον Τραμπ

Βεβαίως θα υπάρξει αλλαγή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Σε πολλά σημεία θα είναι αρκετά διαφορετική απ’ ό,τι ήταν μέχρι σήμερα. Δεν πιστεύω όμως ότι οι ΗΠΑ θα επιστρέψουν στον απομονωτισμό του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα, δηλαδή σε μια στάση που θα ασχολούνται μόνο με τα δικά τους προβλήματα, αδιαφορώντας περίπου για το τι συμβαίνει στον κόσμο. Δεν τους είναι αυτό δυνατό. Γιατί ό,τι συμβαίνει στην υφήλιο τους αφορά και αυτούς.

Ο νέος Πρόεδρος είπε στην ομιλία της ορκωμοσίας ότι θα ξεριζώσει απανταχού του κόσμου την τρομοκρατία του ισλαμισμού. Αυτό σημαίνει βέβαια και δράσεις εκτός των ΗΠΑ. Η πολιτική του Τραμπ εκφράστηκε πολύ συνοπτικά με το σύνθημα "Πρώτα απ’ όλα η Αμερική". Αυτό σημαίνει ότι η νέα κυβέρνηση θα μάχεται επίμονα και πρωταρχικά για τα αμερικανικά συμφέροντα. Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν θα συμμετέχει σε διεθνείς συνεργασίες. Για να υπερασπιστεί τα αμερικανικά συμφέροντα τα εκπροσωπεί και θα τα υπερασπίζεται στις διεθνείς συνεργασίες. Πλέον όμως, όχι με κόστος πέραν εκείνου που θεωρεί η ίδια απολύτως απαραίτητο.

Θα χρησιμοποιούσα -για να περιγράψω τη στάση της- την έκφραση "εθνικιστικός ηγεμονισμός". Δεν θα ακολουθεί δηλαδή την προηγούμενη γραμμή, "έναν κοσμοπολιτικό ηγεμονισμό", την προώθηση των ελευθέρων αγορών σε όλο τον κόσμο και τις εκτεταμένες συνεργασίες, όπως το ΝΑΤΟ. "Η Αμερική πρώτη", σημαίνει ότι όποιος θέλει τη βοήθειά της θα πρέπει να καταβάλλει τίμημα και μάλιστα σημαντικό. "Η Αμερική παρούσα παντού" σημαίνει ότι οι ΗΠΑ θα έχουν πάντα μια επιτελική αντιμετώπιση της κατάστασης με κύριο όμως κριτήριο το άμεσό τους συμφέρον και όχι ένα απώτερο μέλλον.

Ένα δεύτερο σημείο που πρέπει να τονιστεί είναι ότι η πολιτική αυτή θα συμπίπτει με μια οικονομική συμπεριφορά που θα ενισχύει τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ στις παγκόσμιες δραστηριότητές τους. Συμπεριφορές όπως αυτές της επιτροπής ανταγωνισμού, της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επέβαλε δισεκατομμύρια πρόστιμα για φοροδιαφυγή στην Apple θα προκαλούν άμεσες και έντονες αντιδράσεις των ΗΠΑ. Και αντίποινα.

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο 
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ