Μπορεί να μην έχει την αίγλη του Αγάλματος της Ελευθερίας, αλλά για τους πρόσφυγες που φθάνουν στη Γερμανία από τις εμπόλεμες ζώνες της Μέσης Ανατολής το Τμήμα Υγείας και Κοινωνικών Υπηρεσιών στο Βερολίνο έχει περίπου την ίδια σημασία με αυτή που έχουν για τους τουρίστες τα αξιοθέατα των μεγάλων πόλεων.
Κοντά στον ποταμό Spree και σε μικρή απόσταση από το γραφείο της Γερμανίδας καγκελαρίου αυτός ο γκρι πύργος στο τέλος ενός αδιεξόδου αποτελεί ΤΟΝ προορισμό για τους πρόσφυγες που καταφέρνουν να φθάσουν το Βερολίνο.
Με το που φθάνουν στη γερμανική πρωτεύουσα κατευθύνονται κατευθείαν σε αυτό προκειμένου να εγγραφούν στις σχετικές λίστες, να αρχίσει η διαδικασία έκδοσης των διαφόρων απαραίτητων εγγράφων τους και να αρχίσουν να λαμβάνουν όσα το γερμανικό κράτος έχει προβλέψει για εκείνους: Υγειονομική περίθαλψη, προσωρινή στέγαση και ένα επίδομα 150 ευρώ το μήνα για κάθε νέο νοικοκυριό πυ ετοιμάζεται.
Ο φωτογράφος του περιοδικού ΤΙΜΕ που επισκέφθηκε τα γραφεία και κατέγραψε με το φακό του όλη αυτή τη διαδικασία και ο οποίος έχει ταξιδέψει και στα ελληνικά νησιά αλλά και σε άλλους σταθμούς της διαδρομής που ακολουθούν οι πρόσφυγες στο ταξίδι τους προς την Ευρώπη, επισημαίνει ένα πράγμα: Μόνο εκεί, στο συγκεκριμένο γραφείο της Γερμανίας, ζωγραφίζεται στο πρόσωπό τους η ανακούφιση.
Και οι Βερολινέζοι, όπως επισημαίνει το περιοδικό, στην πλειοψηφία τους, τους καλοδέχονται. Εθελοντικές οργανώσεις κατασκευάζουν καταφύγια για τους αιτούντες άσυλο και τους προσφέρουν φαγητό, το προσωπικό του γραφείου Υγείας και Κοινωνικών Υπηρεσιών προσπαθεί να βρει την καλύτερη λύση για τη φιλοξενία τους, καθώς καθημερινά υπολογίζεται ότι φθάνουν στο Βερολίνο 800 πρόσφυγες.
Τα παλιά και άδεια υπόστεγα του αεροδρομίου Templehof, το οποίο κάποτε χρησιμοποιούνταν από τους Ναζί, σε χρόνο ρεκόρ μετατράπηκε σε καταυλισμό προσφύγων. Ακόμη και το πρώην αρχηγείο της Στάζι, της μυστικής αστυνομίας της ανατολικής Γερμανίας μετατράπηκε σε προσφυγικές κατοικίες. Οικογένειες Σύρων κοιμούνται πλέον στα πρώην γραφεία των κατασκόπων.
Ο φωτογράφος του ΤΙΜΕ που έζησε από κοντά αυτή τη διαδικασία της εγκατάστασης των προσφύγων στο Βερολίνο, τονίζει ότι το δυσκολότερο κομμάτι, σε ότι έχει να κάνει με τους πρόσφυγες, δεν είναι άλλο από την ενσωμάτωση η οποία πρέπει να γίνει με τη διδασκαλία της γλώσσας και του πολιτισμού της χώρας που τους υποδέχεται. Οι προσπάθειες αυτές βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, τονίζει , ενώ ήδη έχουν στηθεί σχολεία και νηπιαγωγεία προκειμένου να βοηθηθούν οι οικογένειες των προσφύγων να προσαρμοστούν στη νέα τους πραγματικότητα.