fbpx Zookeeper / Ζωολογικός Τύπος: Μερικοί το προτιμούν κτηνώδες (2/5) | ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | iefimerida.gr
×
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΣΙΝΕΜΑ

Zookeeper / Ζωολογικός Τύπος: Μερικοί το προτιμούν κτηνώδες (2/5)

Zookeeper / Ζωολογικός Τύπος: Μερικοί το προτιμούν κτηνώδες (2/5)
25|07|2011 | 20:59

Καλόκαρδη κομεντί απ’ τη μεγάλη του Adam Sandler σχολή, με χιούμορ που χρειάστηκε πέντε σεναριογράφους για να ξεπαγώσει, κι ασφαλή ρομαντική πλοκή για να ταιριάξει σε κάθε οικογενειακή προβολή. Στις αίθουσες την Πέμπτη 28 Ιούλη.

Αγαθός φύλακας ζωολογικού κήπου, βλέπει την γυναίκα των ονείρων του να τού ρίχνει την καρδιά στα όρνια, όταν αρνείται την πρόταση γάμου του στο ηλιοβασίλεμα στην παραλία, επειδή αυτή δεν νιώθει άνετα με τη δουλειά και τον μισθό του. Fast forward χρόνια μετά, ο τύπος τα ’χει βρει με τον εαυτό του, την ξαναβλέπει μπροστά του και ξαναδιαλύεται, κι αναρωτιέται μήπως πρέπει να τα παρατήσει όλα για να την ξανακερδίσει. Όμως, τα ζώα του κήπου δεν θα τον αφήσουν να φύγει έτσι εύκολα: αποφασίζουν να σπάσουν τη σιωπή τους για να του δώσουν ερωτικές συμβουλές και να τον κρατήσουν.

Αν το concept δε φτάνει για να σου δώσει όση ιδέα χρειάζεσαι για το τι θα συναντήσεις μέσα στην αίθουσα, σημείωσε ακόμα ότι η επιπέδου δημοτικού έμπνευση των σεναριογράφων δεν μετατρέπεται σε επίδειξη χιουμοριστικής διακριτικότητας σε κανένα σημείο της ταινίας, η οποία βασικά βασίζεται στο να βάζει τον πρωταγωνιστή της να παίρνει φόρα και να τρακάρει σε τοίχους και άτυχους περαστικούς κάθε τέταρτη σκηνή, γεμίζοντας το μεσοδιάστημα με ρομαντικά διλήμματα που μπορείς να προβλέψεις πριν ακόμα σηκωθείς απ’ τον καναπέ σου να πας να τη δεις. Η Happy Madison, του Adam Sandler, που βρίσκεται πίσω απ’ την παραγωγή, αρκεί για να σου εγγυηθεί την οικογενειακή της ασφάλεια, ενώ η πεντάδα των σεναριογράφων, και ιδίως το δίδυμο των David Ronn και Jay Sherick που έγραψαν το Norbit (2007) με τον Eddie Murphy κι έδωσαν την ιδέα για το Zookeeper, φροντίζουν για το μέγεθος της χοντράδας που σου πλασάρουν ως κωμική αιχμή. 

Ο Frank Coraci, που ανέλαβε σκηνοθετικά με ταμειακή επιτυχία την πορεία του Adam Sandler απ’ τα τέλη των ‘90s και δώθε, καταφέρνει να συγκρατήσει την ταινία τόσο απ’ τον εκτροχιασμό στην γλυκανάλατη ρομαντζάδα, όσο κι απ’ το να κυλιστεί σε χιούμορ της κουράδας, ισορροπώντας την κάπου ανάμεσα στην ανεκτή αναμάσηση ανέμελων κλισέ, και την καλόκαρδη κωμωδία που σου εμπνέει η φάτσα του πρωταγωνιστή της. Κι ο ίδιος ο Kevin James, βάζει τα δυνατά του να σταθεί απέναντι στα ζώα που μιλάνε ανατριχιαστικά, με φωνές του Sylvester Stalone, του Nick Nolte και της Cher, με όσο πιο σοβαρό πρόσωπο μπορεί, και κατουράει κορμούς και γλάστρες με όση αξιοπρέπεια μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο κανείς, ιδίως όταν τον κοιτάζει η Rosario Dawson από απέναντι. Αξιοπρέπεια που είναι τουλάχιστον αρκετή για να αποψυχθεί αυτή η κατεψυγμένη κομεντί, και να γίνει κάτι που μπορεί και άνθρωπος με ζωντανό εγκέφαλο να κάτσει να δει, χωρίς να θέλει αμέσως να πάει να κρεμαστεί.

ΣΧΟΛΙΑ