Σε πολλές πόλεις του Βόρειου Αρκτικού Κύκλου οι κάτοικοι θα κάνουν πλέον σχεδόν 3 μήνες να δουν το φεγγάρι, αφού ξεκίνησαν οι Λευκές Νύχτες, με φως 24 ώρες το 24ωρο.
Ο « Ήλιος του Μεσονυχτίου», όπως είναι γνωστό το φυσικό φαινόμενο, ανέτειλε στην Αλάσκα, στον βόρειο Καναδά και τη Γροιλανδία και δεν θα δύσει πριν από τις 2 Αυγούστου.
Πλάνα από την Utqiagvik Sea Ice Webcam του Πανεπιστημίου της Αλάσκας στο Fairbanks κατέγραψαν τη στιγμή που η πόλη του Utqiagvik - που βρίσκεται σε απόσταση άνω των 483 χλμ. βόρεια του Αρκτικού Κύκλου - εισήλθε στην ετήσια εποχή του «Ήλιου του Μεσονυχτίου» την Κυριακή, 10 Μαΐου.
Για 84 ημέρες, οι κάτοικοι θα έχουν συνεχόμενη ηλιοφάνεια καθώς ο ήλιος δύει μεν, αλλά βρίσκεται ελάχιστα κάτω από τον ορίζοντα, με αποτέλεσμα την ύπαρξη φωτός στον ουρανό, αρκετό ακόμα και για διάβασμα, χωρίς επιπλέον φωτισμό.
Μάλιστα, στο Fairbanks της Αλάσκα, η πιο βόρεια από τις πόλεις της πολιτείας, οι κάτοικοι περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χειμώνα σε πλήρες σκοτάδι. Έτσι, όταν έρχεται η ώρα να έχουν ήλιο 24 ώρες την ημέρα, ενθουσιάζονται και το γιορτάζουν δεόντως.
Κάθε χρόνο, στα τέλη Ιουνίου, στο Fairbanks πραγματοποιείται το Midnight Sun Festival, με street parties, παρελάσεις, αγορές κ.λπ. που κατακλύζουν τους δρόμους.
Λευκές Νύχτες και στη Σκανδιναβία
Το φαινόμενο παρατηρείται από τον Ιούνιο και στην Ισλανδία, στη Φινλανδία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία και τις βόρειες επαρχίες της Ρωσίας, όπου η ημέρα διαρκεί σχεδόν 19 ώρες, ή δεν νυχτώνει ποτέ, ανάλογα με το πόσο «ψηλά» βρίσκεται η κάθε περιοχή.
Οι γνωστότερες Λευκές Νύχτες είναι αυτές της Αγίας Πετρούπολης, όπου είναι ορατές για έναν ολόκληρο μήνα, από τις 11 Ιουνίου έως τις 11 Ιουλίου. Κατά το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουνίου στην πόλη λαμβάνουν χώρα πληθώρα βραδινών πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Πού οφείλεται ο Ήλιος του Μεσονυχτίου
Το φαινόμενο οφείλεται στην κλίση του κάθετου άξονα της Γης κατά 23°26΄ σε σχέση με το επίπεδο περιστροφής της γύρω από τον Ήλιο.
Η διάρκειά του εξαρτάται από το γεωγραφικό πλάτος, από το οποίο το παρατηρούμε. Όσο πιο κοντά είναι ο παρατηρητής στο βόρειο ή το νότιο πόλο, τόσο περισσότερο διαρκεί.
Για παράδειγμα, ο ήλιος φωτίζει διαρκώς επί 6 μήνες στους πόλους, ενώ στο βόρειο άκρο της Φινλανδίας περιορίζεται σε 73 ημέρες.
Γενικά, το φαινόμενο παρατηρείται στον Αρκτικό Κύκλο από τα μέσα Ιουνίου έως τις αρχές Ιουλίου και πιο βόρεια, στο Σβάλμπαρντ ή τη Γροιλανδία, από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο.
Με τις κατάλληλες συνθήκες, ο ήλιος είναι ορατός εκεί για 24 ώρες την ημέρα.
Οι Πολικές Νύχτες
Το αντίθετο φαινόμενο ονομάζεται Πολική Νύχτα και παρατηρείται στις ίδιες περιοχές το χειμώνα.
Η διάρκειά του είναι η ίδια με τον Ήλιο του Μεσονυχτίου - π.χ. εάν σε ένα μέρος έχουμε Ήλιο επί 40 ημέρες το καλοκαίρι, θα έχουμε και Νύχτα επί 40 ημέρες το χειμώνα.
Κατά τη διάρκειά της, ο ήλιος βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα και το φως είναι ελαφρύ ή ανύπαρκτο.
Μετά τις 23 Σεπτεμβρίου, ο ήλιος κατεβαίνει κάτω από τον ορίζοντα του Βόρειου Πόλου και τότε αρχίζει η «πολική νύχτα», που διαρκεί μέχρι τις 21 Μαρτίου. Το μέσο της πολικής νύχτας είναι τα μεσάνυχτα της 22ας Δεκεμβρίου.
Για παράδειγμα, ο ήλιος δεν φωτίζει καθόλου επί 6 μήνες τους πόλους, ενώ στο βόρειο άκρο της Φινλανδίας η συνεχής νύχτα κρατά 73 εικοσιτετράωρα και στον πολικό κύκλο (Ροβανιέμι) ένα εικοσιτετράωρο.