Οι σημερινές στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν σηματοδοτούν μια σημαντική αλλαγή στις ισορροπίες της διεθνούς τάξης και διπλωματίας σύμφωνα με το Politico.
Σε αντίθεση με προηγούμενες περιφερειακές συγκρούσεις, όπου οι ΗΠΑ βασίζονταν σε ένα δίκτυο συμμάχων, η τρέχουσα εκστρατεία χαρακτηρίζεται από αξιοσημείωτη έλλειψη συνεργασίας.
Παρά τις διεθνείς δηλώσεις υποστήριξης κατά της βίας του ιρανικού καθεστώτος, κανένα άλλο κράτος δεν προσέφερε στρατιωτική συνδρομή στην εκτεταμένη επίθεση του Σαββάτου, η οποία στόχευσε δεκάδες στρατιωτικές και πολιτικές εγκαταστάσεις σε ολόκληρη τη χώρα, υπογραμμίζει στην ανάλυσή του το Politico.
ΗΠΑ-Ισραήλ προχωρούν αποφασιστικά κατά του Ιράν
Η επιχείρηση, που συνδύασε πυραυλικές επιθέσεις από αμερικανικά πολεμικά πλοία και αεροπορικές επιδρομές με αμερικανικά και ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη, υπογραμμίζει τη μοναδική δυνατότητα των ΗΠΑ να διεξάγουν μαζικές στρατιωτικές επιχειρήσεις χωρίς άμεση βοήθεια συμμάχων.
Αμερικανοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι είχαν συζητήσει τη χρήση αεροπορικών βάσεων των συμμάχων τους, αλλά δεν έγινε δεκτή η πρότασή τους, σύμφωνα με πηγές, αφήνοντας την εκστρατεία σχεδόν αποκλειστικά στην αμερικανική και ισραηλινή πολεμική μηχανή.
Η έλλειψη διεθνούς ενεργούς υποστήριξης υπογραμμίζει την αποφασιστικότητα της διοίκησης Τραμπ να επιτύχει τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής της χωρίς διαπραγματεύσεις ή δημόσια συναίνεση. Σε αντίθεση με προηγούμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις, ο Λευκός Οίκος δεν επιδίωξε τη στήριξη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ούτε συγκέντρωσε μια «συμμαχία των προθύμων», όπως είχε συμβεί στην εισβολή στο Ιράκ το 2003 ή σε επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν και τη Συρία. Στην εισβολή στο Ιράκ συμμετείχαν 49 χώρες, ενώ στην αποστολή στο Αφγανιστάν, υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ, συμμετείχαν πάνω από 50 χώρες. Ακόμη και στις πυραυλικές επιθέσεις κατά της Συρίας το 2018, η Βρετανία και η Γαλλία συνέδραμαν ενεργά.
Η εκστρατεία του Τραμπ στην Τεχεράνη
Οι περιορισμοί που προέκυψαν λόγω της έλλειψης συμμάχων καθιστούν τις επιχειρήσεις πιο δύσκολες. Οι ΗΠΑ χρειάστηκε να στείλουν F-22 και αεροσκάφη ανεφοδιασμού καυσίμων στο Ισραήλ, μια νέα τακτική που δείχνει την εφευρετικότητα του στρατιωτικού σχεδιασμού όταν η πρόσβαση σε εναέριους χώρους περιορίζεται. Παρά τις προκλήσεις, η εκστρατεία χαρακτηρίζεται από τεράστια συγκέντρωση δυνάμεων, με δύο ομάδες αεροπλανοφόρων, περισσότερα από 100 μαχητικά αεροσκάφη και εξελιγμένα αμυντικά συστήματα στην περιοχή.
Ο πρόεδρος Τραμπ περιέγραψε την εκστρατεία ως «μαζική και συνεχιζόμενη» και χωρίς τέλος, ενώ ανώτατοι αξιωματούχοι του Πενταγώνου προειδοποίησαν ότι οι επιθέσεις μπορεί να διαρκέσουν ημέρες και όχι ώρες. Οι στόχοι περιλαμβάνουν την ιρανική στρατιωτική υποδομή, αλλά και την κορυφαία πολιτική ηγεσία, με έμφαση στην αποτροπή του Ιράν από την απόκτηση πυρηνικών όπλων και τη διατήρηση της διεθνούς ασφάλειας.
Παρά τη μονομερή δράση, η Αμερική προσπαθεί να προσεγγίσει διπλωματικά ορισμένους συμμάχους, όπως η Αυστραλία, η οποία δήλωσε ότι «υποστηρίζει τις ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών για να αποτρέψει το Ιράν». Ωστόσο, στην Ευρώπη και τον αραβικό κόσμο, οι ηγέτες εκφράζουν ανησυχίες για τις συνέπειες μιας ενδεχόμενης κλιμάκωσης.
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν χαρακτήρισε την κατάσταση «σοβαρή απειλή για την παγκόσμια ειρήνη», ενώ η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν εκ μέρους της ΕΕ, την περιέγραψε ως «πολύ ανησυχητική». Ακόμη και σύμμαχοι όπως η Σουηδία και η Ισπανία τόνισαν ότι πρόκειται για μονομερή στρατιωτική δράση που αυξάνει την αβεβαιότητα και τον κίνδυνο στη διεθνή τάξη.