Με μια καταρχήν συμφωνία για το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων ολοκληρώθηκαν αργά τη νύχτα στο Μπούργκενστοκ της Ελβετίας οι συνομιλίες ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν με τη διαμεσολάβηση του Κατάρ και του Πακιστάν. Παρόλη την έκδηλη αμηχανία των δυο αντιμαχόμενων πλευρών και την άρνηση της ιρανικής αντιπροσωπείας για απευθείας συνομιλίες με την αντίστοιχη αμερικανική, ήταν φανερό ότι και τα δυο μέρη ενδιαφέρονται να καταλήξουν σε συμφωνία. Το μεγάλο όμως εμπόδιο για την επίτευξη οριστικής ειρήνευσης στην περιοχή παραμένει η κατάσταση στον Λίβανο.
Οι ΗΠΑ πέτυχαν τον αρχικό στόχο τους που ήταν το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, και συνακόλουθα η ομαλοποίηση των διεθνών τιμών της ενέργειας. Το Ιράν πέτυχε την άρση του ναυτικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ, και πιθανότητα και την μερική άρση της απαγόρευσης εξαγωγών υδρογονανθράκων. Παράλληλα συμφωνήθηκαν και οι μηχανισμοί για την έναρξη των τεχνικών διαπραγματεύσεων, όπως και η εγκατάσταση ενός “κόκκινου τηλέφωνου” για την αποφυγή θερμών επεισοδίων στα Στενά του Ορμούζ.
Η επιμονή όμως του Ιράν να συνδέει την όποια συμφωνία, όπως και την τήρηση της κατάπαυσης του πυρος, με την προστασία της ένοπλης παρουσίας της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, αποτελεί μια ενεργοποιημένη νάρκη στις όποιες προσπάθειες για ειρήνευση στη Μέση Ανατολή. Για το ιρανικό καθεστώς, η προστασία του status quo της Χεζμπολάχ στον Λίβανο αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του δικτύου της “αντίστασης” κατά του Ισραήλ, και ουσιαστικά τον μοναδικό πλέον πυλώνα με τον οποίο μπορεί να πληγεί η εδαφική ακεραιότητα του Ισραήλ. Η μοναδική επιχειρησιακή επιτυχία του -επί της ουσίας- αποτυχημένου πολέμου που εξαπέλυσε η Ουάσινγκτον και η Ιερουσαλήμ στις 28 Φεβρουαρίου είναι η σημαντική μείωση της ικανότητας της Τεχεράνης να εξαπολύει επιθέσεις με πυραύλους μέσου βεληνεκούς κατά του Ισραήλ.
Συνεπώς η Χεζμπολάχ αποτελεί πλέον τον βασικό πυλώνα του Ιράν στον αέναο πόλεμο κατά του Ισραήλ. Η δε αλλαγή στάσης της Προεδρίας Τραμπ στο ζήτημα της υποστήριξης των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισραήλ κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο αλλάζει εν μέρει και το μομέντουμ της σύγκρουσης. Για το Ισραήλ αποτελεί εθνικό στρατηγικό στόχο ο αφοπλισμός της Χεζμπολάχ, η οποία έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να πλήττει και να απειλεί διαρκώς τις πόλεις και τα χωριά του βορείου Ισραήλ. Το σύνολο σχεδόν των ισραηλινών πολιτικών κομμάτων συμφωνούν στον εθνικό στόχο της εξουδετέρωσης της Χεζμπολάχ, και το ορόσημο των κοινοβουλευτικών εκλογών στο Ισραήλ που θα διεξαχθούν το αργότερο τον Οκτώβριο, δημιουργεί ασφυκτική πολιτική πίεση στον κυβερνητικό συνασπισμό του Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Στο Ισραήλ κατανοούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν έναν υπερπολύτιμο σύμμαχο στον διαρκή πόλεμο κατά του Ιράν και των αντιπροσώπων του, αλλά η στάση του Ντόναλντ Τραμπ στην τελευταία φάση του πολέμου και η επιμονή της Ουάσινγκτον για ειρήνευση με το Ιράν με χαλαρούς όρους έχουν κλονίσει τις σχέσεις των δυο ιστορικών συμμάχων. Το πρώτο σοκ στην Ιερουσαλήμ ήρθε με την υπαναχώρηση του Τραμπ στο σχέδιο εισβολής Κούρδων ανταρτικών ομάδων στο βόρειο Ιράν, μετά από ένα τηλέφωνημα του Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως και η εξωφρενική πρόταση του Αμερικανού Πρόεδρου για αντικατάσταση του Ισραήλ από τη Συρία στον αγώνα αντιμετώπισης της Χεζμπολάχ.
Ενώ λοιπόν οι εξελίξεις στις συνομιλίες στην Ελβετία ανακουφίζουν -έστω και προσωρινά- τις αγορές της ενέργειας, την παγκόσμια ναυτιλία και την διεθνή οικονομία, το αδιέξοδο στη σύγκρουση στο Λίβανο δείχνει ότι η οριστική ειρήνευση στη Μέση Ανατολή είναι ακόμη ένα πολύ μακρινό ενδεχόμενο. Η υποχώρηση του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι σε βασικές απαιτήσεις της Τεχεράνης εξομάλυνε προς το παρόν την κατάσταση στον Περσικό Κόλπο, όμως ο Λίβανος αποτελεί μια πλέον ενεργοποιημένη βόμβα για τη σταθερότητα της Μέσης Ανατολής, αλλά και της Ανατολικής Μεσογείου λόγω και της δεδηλωμένης δια Ταγίπ Ερντογάν πρόθεσης της Τουρκίας για άμεση εμπλοκή στην σύγκρουση.