Το κρίσιμο σύστημα θαλάσσιων ρευμάτων του Ατλαντικού (AMOC) εξασθενεί και κατευθύνεται προς ένα κρίσιμο οριακό σημείο
Στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, νότια της Γροιλανδίας και της Ισλανδίας, μια μεγάλη θαλάσσια περιοχή έχει προβληματίσει τους ειδικούς. Ενώ ο υπόλοιπος ωκεανός θερμαίνεται, αυτή γίνεται όλο και πιο κρύα, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα του CNN. Nέα μελέτη δίνει απάντηση σε αυτό το μυστήριο, η οποία υποστηρίζει ότι ο κόσμος οδεύει ολοταχώς σε μία δυστοπία που συνθέτει η κλιματική αλλαγή. Αυτή η θαλάσσια λωρίδα —που έχει ονομαστεί «ψυχρή κηλίδα» έχει ψυχθεί κατά σχεδόν 1 βαθμό Κελσίου από το 1900.
Τα αίτια της ωκεάνιας ανωμαλίας
Οι επιστήμονες αναρωτιούνται για το αν αυτή η ανωμαλία οφείλεται στην απώλεια θερμότητας από την επιφάνεια του ωκεανού ή αν αποτελεί ένδειξη εξασθένησης ενός κρίσιμου συστήματος ωκεάνιων ρευμάτων, το οποίο μεταφέρει θερμότητα. Η νέα έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ισχύει το δεύτερο και το εύρημα αυτό δείχνει ένα ανησυχητικό μέλλον.
Το σύστημα θαλάσσιων ρευμάτων του Ατλαντικού (AMOC) μεταφέρει ζεστό νερό από τους τροπικούς προς το βόρειο ημισφαίριο, όπου ψύχεται, βυθίζεται και ρέει πίσω προς τον νότο. Πλήθος ερευνών υποδηλώνει ότι αυτό το σύστημα εξασθενεί, καθώς η ανθρωπογενής παγκόσμια θέρμανση λιώνει τους πάγους και προκαλεί εισροή γλυκού νερού στον ωκεανό, διαταράσσοντας την ευαίσθητη ισορροπία θερμότητας και αλατότητας του AMOC. Ορισμένοι επιστήμονες προειδοποιούν ότι το AMOC κατευθύνεται προς ένα κρίσιμο οριακό σημείο, ενδεχομένως ακόμη και εντός αυτού του αιώνα, πράγμα που σημαίνει ότι μια μελλοντική κατάρρευση είναι προδιαγεγραμμένη.
Μια διακοπή της λειτουργίας του AMOC θα αποτελούσε παγκόσμια καταστροφή, προκαλώντας επιταχυνόμενη άνοδο της στάθμης της θάλασσας στις ανατολικές ακτές των ΗΠΑ, βυθίζοντας την Ευρώπη σε συνθήκες σκληρού χειμώνα και μετατοπίζοντας τους μουσώνες στην Αφρική, γεγονός που θα οδηγούσε σε παρατεταμένες ξηρασίες.
Η ψυχρή κηλίδα έχει ερμηνευτεί από ορισμένους ως το «αποτύπωμα» της αλλαγής του AMOC, επειδή είναι η περιοχή στην οποία το AMOC μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος της θερμότητάς του.
Οι επιστήμονες της μελέτης συνδύασαν πραγματικά δεδομένα ωκεάνιας θερμότητας από όργανα και δορυφόρους με κλιματικά μοντέλα.
Διαπίστωσαν ότι η ψύξη δεν συνέβαινε μόνο στην επιφάνεια αλλά και βαθιά στον ωκεανό, όπου οι ατμοσφαιρικές συνθήκες, όπως οι άνεμοι και τα σύννεφα, έχουν πολύ ασθενέστερη επίδραση. Υπάρχουν επίσης πολλές άλλες αποδείξεις ότι το AMOC εξασθενεί, ανεξάρτητα από την ψυχρή κηλίδα, με στοιχεία να καταδεικνύουν ότι βρίσκεται στο πιο αδύναμο σημείο του εδώ και περίπου 1.000 χρόνια.
Ο David Thornally, καθηγητής ωκεανογραφίας και κλιματικής επιστήμης στο University College του Λονδίνου, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα, δήλωσε ότι η μελέτη ενισχύει τις αποδείξεις για τη σύνδεση μεταξύ της ψυχρής κηλίδας και ενός εξασθενημένου AMOC. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι η σπανιότητα των πραγματικών δεδομένων σημαίνει ότι τα διαθέσιμα σύνολα δεδομένων «είναι προτιμότερο να θεωρούνται καλές προσεγγίσεις παρά τέλειες αναπαραστάσεις της πραγματικότητας».