Το πάθημα δεν έγινε μάθημα - iefimerida.gr
ΚΟΣΜΟΣ 

Το πάθημα δεν έγινε μάθημα

Το οδυνηρό πάθημα των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, δεν έγινε μάθημα για τους ηγέτες της. Το έλλειμμα ικανών και φωτισμένων ηγετών, τις τελευταίες δεκαετίες, αναδείχθηκε ιδιαίτερα από την 11η Σεπτεμβρίου και μετά. Η σπασμωδική αντίδραση του Προέδρου Μπους με τους πολέμους, κυρίως στο Ιράκ και δευτερευόντως στο Αφγανιστάν, χωρίς καμία ουσιαστική αντίρρηση από τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο, προκάλεσε μεγάλες γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Το εγχείρημα της εξαγωγής δημοκρατίας σε χώρες της Ασίας και της Βόρειας Αφρικής με ισλαμική κουλτούρα αιώνων απέτυχε παταγωδώς.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Σε ένα είδος σύγχρονων σταυροφοριών Αμερικανοί και δυτικοί ηγέτες αποφάσισαν να εγκαταστήσουν δια της βίας δημοκρατίες δυτικού τύπου σε χώρες με, κατά βάση, θεοκρατικές κυβερνήσεις. Αιμοσταγείς δικτάτορες αντικαταστάθηκαν από άλλους, εισαγόμενους κυρίως κυβερνήτες, οι οποίοι καμία ή ελάχιστη σχέση είχαν με την κουλτούρα του τόπου τον οποίο κλήθηκαν να κυβερνήσουν. Προσπάθειες ανατροπής καθεστώτων απέτυχαν προκαλώντας καταστροφικούς εμφύλιους πολέμους. Εκατομμύρια άνθρωποι εγκατέλειψαν την στέγη τους αναζητώντας ασφάλεια. Ισλαμική Αδερφότητα και ISIS κήρυξαν πόλεμο στην δύση και σε όσους την υποστήριζαν στην Συρία και στην Βόρεια Αφρική.

Οι εικόνες φρίκης από τα βασανιστήρια γυναικών στο Αφγανιστάν μεταδίδονταν καθημερινά από τα τηλεοπτικά δίκτυα. Εκατόμβες νεκρών αμάχων, εχθρών των Ταλιμπάν παρέλαυναν καθημερινά στις οθόνες των δυτικών χωρών, δημιουργώντας δικαιολογημένη αγανάκτηση. Η χώρα, λόγω των φίλα προσκείμενων «φοιτητών» αλλά και της τόπο γεωγραφίας της έγινε το ασφαλέστερο κρησφύγετο της Αλ Κάιντα και των ηγετών της. Η επέμβαση των αμερικανικών δυνάμεων με την υποστήριξη των, διστακτικών, συμμάχων της αναπόφευκτη, ίσως και επιθυμητή στην παγκόσμια κοινή γνώμη.

Ο πόλεμος στο Ιράκ, επισκίασε τις επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν, στην αρχή μάλιστα θεωρήθηκαν ήσσονος σημασίας. Διακεκριμένοι δημοσιογράφοι και ιστορικοί επιχειρηματολόγησαν κατά του πολέμου στο Ιράκ αλλά υπέρ αυτού στο Αφγανιστάν. Οι αφορμές που επικαλέστηκε ο Πρόεδρος Μπους για την επίθεση στο Ιράκ αποδείχθηκαν ψεύτικες ή κατασκευασμένες. Όπλα μαζικής καταστροφής δεν βρέθηκαν ποτέ. Το χάος που ακολούθησε διήρκησε χρόνια και εξαπλώθηκε στην ευρύτερη περιοχή.

Αντίθετα με τον πόλεμο του Ιράκ, ο πόλεμος στο Αφγανιστάν ξεκίνησε σχετικά σιωπηλά και με μεγάλη αποδοχή από την παγκόσμια κοινότητα. Οι κτηνωδίες των Ταλιμπάν βοήθησαν στο να δημιουργηθεί κλίμα υπέρ μιας στρατιωτικής παρέμβασης. Πολλές χώρες έστειλαν δυνάμεις στην χώρα, άλλες σε υποστηρικτικό και άλλες σε μάχιμο ρόλο. Οι εικόνες από τους βομβαρδισμούς των κρησφύγετων των ηγετών της Αλ Κάιντα και οι οι υποδοχές των δυτικών στρατιωτικών δυνάμεων από τους κατοίκους των μεγάλων πόλεων ενίσχυσαν την αίσθηση περί δικαίου αγώνα.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η περί δικαιοσύνης αίσθηση διήρκησε μέχρι την εκτέλεση του Οσάμα Μπιν Λάντεν επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα. Ο Πρόεδρος Ομπάμα ο οποίος είχε δεσμευτεί προεκλογικά ότι θα μειώσει δραματικά την παρουσία των αμερικανικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν, ανέβαλλε διαρκώς την απόφασή του, καταληγοντας στην πιο περίεργη δυνατή επιλογή:

Αύξησε τις δυνάμεις με στόχο να τις μειώσει! Το κόστος σε ανθρώπινο δυναμικό και σε βέβαια σε χρήματα ήταν πλέον τεράστιο. Αδύνατον να δικαιολογήσει τους σχεδόν 2.000 νεκρούς Αμερικανούς και τα τρισεκατομμύρια δολάρια που κόστιζε στους φορολογούμενους ο πόλεμος. Παρ' όλα αυτά ο Ομπάμα, πιεζόμενος από τους στρατιωτικούς ποτέ δεν αποφάσισε τον τερματισμό του.

Αυτόν τον αποφάσισε ο πλέον αμφιλεγόμενος Αμερικανός Πρόεδρος των τελευταίων δεκαετιών, ο Ντόναλντ Τραμπ. Αυτός διέταξε την απομάκρυνση των αμερικανικών δυνάμεων από την Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Ένας ρεπουμπλικάνος. Στη Συρία οι αμερικανικές δυνάμεις αποσύρθηκαν άμεσα, στο Ιράκ σταδιακά, στο Αφγανιστάν απέσυρε τον κύριο όγκο και όρισε ημερομηνία για πλήρη αποχώρηση.

Την τελική απόφαση για την αποχώρηση την πήρε ο διάδοχός του, πρόεδρος Μπάιντεν. Δυστυχώς όμως η αποχώρηση αυτή δεν σχεδιάστηκε καλά, έγινε τσαπατσούλικα με αποτέλεσμα τις εικόνες που βλέπουμε αυτές τις μέρες στους δέκτες μας. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έγιναν μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα πρόσφυγες, στο αεροδρόμιο της Καμπούλ εξελίχθηκαν δραματικές εικόνες με χιλιάδες απελπισμένους ανθρώπους να προσπαθούν να επιβιβαστούν στα αεροπλάνα, να προτιμούν βέβαιο θάνατο κρεμασμένοι στους τροχούς, παρά να βρεθούν αντιμέτωποι με τους επελαύνοντες Ταλιμπάν.

Είχαν πάνω από μια δεκαετία οι Αμερικανοί επιτελείς να σχεδιάσουν την αποχώρηση των δυνάμεών τους από την χώρα. Τα έκαναν μάνταρα. Οι σκηνές με τα σινούκ που πηγαινοέρχονταν στην Αμερικανική Πρεσβεία, θύμισαν έντονα τις αντίστοιχες της Σαϊγκόν. Ευτυχώς για τους Αμερικανούς το τίμημα σε ανθρώπινες ζωές είναι ασύγκριτα μικρότερο, έμειναν όμως πίσω εκατοντάδες χιλιάδες Αφγανοί οι οποίοι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, συνεργάστηκαν μαζί τους και με τους υπολοίπους δυτικούς. Η μοίρα τους άγνωστη. Όποια και αν είναι όμως, η αμερικάνικη ηγεσία πρόσθεσε άλλη μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της εξωτερικής πολιτικής της.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΒΙΝΤΕΟ
Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο 
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ